Ο φωτογράφος Γιώργος Διγαλάκης μας χαρίζει 4 + 1 φωτογραφίες και εμείς ακολουθούμε τις σκέψεις του.
Για το photologio, ο Γιώργος Διγαλάκης ανασύρει από το προσωπικό του αρχείο αγαπημένες του φωτογραφίες, μας τις παρουσιάζει μαζί με ιδιαίτερα μύχιες σκέψεις και αναμνήσεις και μας τις χαρίζει.
Storm Hunter
[Από το ποίημα του T.S. Eliot, “The Dry Salvages”
Fare forward, travellers! Not escaping from the past / into different lives, or into any future; / You are not the same people who left that station / Or who will arrive at any terminus, / While the narrowing rails slide together behind you; / And on the deck of the drumming liner / watching the furrow that widens behind you, / you shall not think “the past is finished” / Or “the future is before us”. / At nightfall, in the rigging and the aerial, / Is a voice descanting (though not to ear, / The murmuring shell of time, and not in any language) / “Fare forward, you who think that you are voyaging; / You are not those who saw the harbour / Receding, or those who will disembark.
Like a Rolling Stone
[Από το ποίημα του T.S. Eliot, “The Dry Salvages” (The Four Quartets)]
ag On the halcyon day it is merely a monument, / In navigable weather it is always a seamark / To lay a course by: but in the sober season / Or the sudden fury, is what it always was.
Fear of the Dark.
[Το ομώνυμο τραγούδι των Iron Maiden, από το οποίο εμπνεύστηκα και τον τίτλο του σχετικού project]
“I am a man who walks alone
And when I’m walking in a dark road
At night or strolling through the park
When the light begins to change
I sometimes feel a little strange
A little anxious when it’s dark
Fear of the dark, fear of the dark
I have a constant fear that something’s always near
Fear of the dark, fear of the dark
I have a phobia that someone’s always there.”
Blackbird.
(Είναι ένα ποίημα που έχει γράψει ο Gary, ειδικά για τη φωτογραφία αυτή)
BLACKBIRD IN THE DELTA by Gary S. Rosin
“Marshes and bogs
stutter into the open
waters of the gulf.
Even the blackbirds fly
out of land, before dropping
onto what perches
they find in all that water,
glad for a thin branch.
One blackbird finds itself
alone, out near a tip,
ready if the branch
droops too close to the water,
ready to lift
away from the uncertain
edge between land and water,
fly back into the known.”
O Γιώργος Διγαλάκης επιλέγει … Michael Kenna
“Τέλος, όσον αφορά στη φωτογραφία κάποιου άλλου φωτογράφου, δεν θα μπορούσα να μην παρουσιάσω μια φωτογραφία του Michael Kenna.
Όταν ανακάλυψα τη δουλειά του, κατάλαβα ότι είχα βρει το δρόμο μου στη φωτογραφία. Οι φωτογραφίες του ανέδιδαν αυτό ακριβώς που προσπαθούσα να εκφράσω: σιωπή, ηρεμία, μινιμαλισμό, αλλά και μελαγχολία και μια αίσθηση του χρόνου που περνάει.”
Info:
Ο Γιώργος Διγαλάκης, είναι φωτογράφος, ο οποίος γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα, όπου ζει και εργάζεται μέχρι σήμερα. Από το 2011 ασχολείται σοβαρά με την φωτογραφία, έχοντας ως οδηγό στα πρώτα του φωτογραφικά βήματα τον Τάσο Σχίζα, ο οποίος τον βοήθησε να γνωρίσει και να αγαπήσει τον μαγικό κόσμο της φωτογραφίας. Ο μινιμαλισμός, ως κίνημα τέχνης και ως φιλοσοφία ζωής έχει επηρεάσει το έργο του και η επίδραση φωτογράφων όπως ο Michael Kenna είναι εμφανής στις φωτογραφίες του. Ο Γιώργος έχει πάρει μέρος σε πολλές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ φωτογραφίες του έχουν διακριθεί σε πολλούς μεγάλους διεθνείς διαγωνισμούς όπως Px3, APOY, Sony World Photography Award, ND awards, FAPA, SITTP κλπ. Φωτογραφίες του έχουν δημοσιευθεί σε πολλά διεθνή περιοδικά και sites, όπως Digital Camera, Shot Magazine, Blur Magazine, Dodho Magazine, Yatzer, My Modern Met κλπ.dig
