*της Σοφίας Διαμαντοπούλου
|
|
|
Το παραπάνω γαμήλιο πορτρέτο έχει γίνει μόνο με τη χρήση φυσικού φωτός.
Μια από τις βασικές διαφορές πορτρέτων που έχουν γίνει με φυσικό φωτισμό, σε σχέση με αυτά που γίνονται με την χρήση τεχνητού φωτισμού (led ή αυτοκέφαλα φλας) είναι το background: οι εικόνες που προέρχονται από τεχνητό φως τείνουν να έχουν πιο σκούρο φόντο. Αυτό είναι το βασικό στοιχείο που θα αιχμαλωτίσει το βλέμμα του θεατή και θα τον οδηγήσει να εστιάσει στο θέμα. Εδώ θα εξετάσουμε πώς μπορούμε να πετύχουμε αυτό το αποτέλεσμα, χρησιμοποιώντας μόνο το φυσικό φως.
Αν δεν έχουμε ρυθμίσει τη μηχανή μας, καλό είναι να επιλέξουμε raw αρχεία για τις φωτογραφίες μας, ενώ ως μέθοδος λήψης η επιθυμητή επιλογή είναι η προτεραιότητα διαφράγματος και όχι η τελείως χειροκίνητη, όπως θα μπορούσε κανείς να φανταστεί. Αυτό γίνεται καθώς, για ένα πορτρέτο, το φλουτάρισμα του background είναι ιδανικό και η προτεραιότητα διαφράγματος μας επιτρέπει ανά πάσα στιγμή να επιλέξουμε το κατάλληλο διάφραγμα, που θα δώσει το επιθυμητό φλουτάρισμα του φόντου. Για ακόμα μεγαλύτερο έλεγχο του φλουταρίσματος φοράμε και ένα τηλεφακό, αλλά θα πρέπει να θυμάστε ότι ο τηλεφακός επηρεάζει εύκολα την ευκρίνεια της φωτογραφίας. Εμπειρικά, οι “κουνημένες” λήψεις αποφεύγονται με μια ταχύτητα που είναι μεγαλύτερη από την εστιακή απόσταση που χρησιμοποιείται.
Καταρχάς να εξηγήσουμε ότι, στις περισσότερες περιπτώσεις που κάνουμε πορτρέτα μόνο με φυσικό φως, το φόντο βγαίνει πολύ φωτεινό. Από τεχνικής πλευράς, όταν τραβάμε μια φωτογραφία σε εξωτερικό χώρο, χρησιμοποιώντας το φωτόμετρο της μηχανής η έκθεση συνήθως ρυθμίζεται για τον τόνο του δέρματος, που τυπικά είναι πιο σκοτεινό από το background.
Η μέθοδος για να πετύχουμε λοιπόν το βαρύτερο φόντο, παράλληλα με το άψογα φωτισμένο δέρμα, είναι να υποφωτίσουμε ελαφρά την εικόνα. Αυτό όχι μόνο θα φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα, αλλά μας επιτρέπει να διατηρήσουμε και τις περισσότερες λεπτομέρειες. Είναι πολύ πιο εύκολο να ανακτήσουμε τις λεπτομέρειες από τις υποφωτισμένες, παρά από τις υπερφωτισμένες περιοχές. Επίσης, παρά την γενική πεποίθηση, όταν επαναφέρουμε λεπτομέρειες από ένα ελαφρώς υποφωτισμένο raw αρχείο, δεν δημιουργείται οπτικός θόρυβος.
Ο στόχος μας είναι να υποφωτίσουμε κατευθείαν από τη λήψη. Οι τόνοι του δέρματος αποτελούν το 10% της εικόνας και το υπόλοιπο είναι φόντο. Επομένως, και από πρακτικής πλευράς είναι ευκολότερο να φωτίσουμε το δέρμα, παρά να διορθώσουμε την έκθεση στο υπόλοιπο τμήμα της εικόνας. Φυσικά, όταν μιλάμε για υποφωτισμένες λήψεις εννοείται ότι φροντίζουμε να έχουμε σωστή έκθεση και στη συνέχεια πειραματιζόμαστε με μείον 1/3 ως 2/3 του stop στις ρυθμίσεις μας. Επίσης, κατά τη διάρκεια της λήψης, δίνουμε ιδιαίτερη προσοχή στην κατεύθυνση του φωτός. Θέλουμε, εφόσον πρόκειται για νυφικό πορτρέτο, το φως να είναι όσο το δυνατόν πιο μαλακό και σωστά κατανεμημένο, ώστε να κολακεύει τα χαρακτηριστικά του προσώπου.
Η επεξεργασία θα γίνει σε δύο στάδια.
Πρώτα θα δουλέψουμε το raw αρχείο μας στο adobe bridge, όπου θα ρυθμίσουμε τις σκιές και τα λευκά της εικόνας. Καλό είναι να αποφεύγουμε τις μπάρες του κοντράστ και της έκθεσης, καθώς είναι εύκολο να χάσουμε λεπτομέρειες από το πορτρέτο, όπως στην περιοχή των ματιών. Επίσης, σε αυτή τη φάση μπορούμε να διορθώσουμε και τους τόνους του δέρματος, με τις μπάρες κύλισης για το κόκκινο και το πορτοκαλί κάτω από το tab HSL. Έχουμε επιλογές τόσο για την φωτεινότητα, όσο και τον κορεσμό, αλλά φυσικά και το εύρος της τονικότητας. Επομένως η καρτέλα (tab) HSL είναι πολύ χρήσιμη σε αυτή την πρώτη φάση της επεξεργασίας. Σώζουμε το αρχείο μας στο επιθυμητό μέγεθος, με ανάλυση τουλάχιστον 240dpi και είμαστε έτοιμοι να περάσουμε στο photoshop.
Εδώ υπάρχουν πολλοί τρόποι να επεξεργαστούμε μια εικόνα, αλλά αυτό που χρειάζεται να θυμάστε είναι ότι θα πρέπει να γίνει αρχικά μια διόρθωση του δέρματος από σημάδια, μαύρους κύκλους ή ό,τι άλλο ενοχλεί. Το εργαλείο healing brush μάς δίνει πολύ καλά αποτελέσματα.
Το επόμενο βήμα είναι το dodging and burning. Σε αυτό το στάδιο πρακτικά επιτυγχάνεται η αίσθηση της χρήσης τεχνητού φωτισμού που λέγαμε στην αρχή. Πάλι κανείς μπορεί να βρει πολλές μεθόδους για dodge and burn, πειραματιζόμαστε και επιλέγουμε αυτή που μας βολεύει καλύτερα. Για το συγκεκριμένο πορτρέτο επιλέχθηκε η μέθοδος του 50% gray. Δηλαδή, δημιουργούμε ένα νέο επίπεδο, το οποίο γεμίζουμε με 50% gray. Ρυθμίζουμε το blending mode από normal σε soft light και με μια βούρτσα με opacity 5% βάφουμε με λευκό για το dodging και με μαύρο για burning πάνω στο νέο μας layer στα σημεία του προσώπου που θέλουμε να τονίσουμε. Το dodging and burning θέλει αρκετή εξάσκηση για να συνηθίσουν τα μάτια μας να βρίσκουν τα σημεία που πρέπει να φωτιστούν (dodging) και αυτά που πρέπει να σκιαστούν (burning).
Επόμενο στάδιο είναι το sharpen της εικόνας. Η μέθοδος unsharp mask δίνει αρκετά καλά αποτελέσματα. Όμως, για την περιοχή των ματιών θα επιλέξετε ένα επιπλέον βήμα. Δημιουργούμε ένα αντίγραφο της εικόνας μας και από τα φίλτρα διαλέγουμε other>high pass και ορίζουμε την τιμή γύρω στο 20 με 30. Αλλάζουμε και πάλι το blending mode από normal σε soft light και έχουμε μια έντονα ευκρινή εικόνα. Την εικόνα αυτή μασκάρουμε και, με μια βούρτσα και χρώμα προσκηνίου λευκό, επαναφέρουμε το αποτέλεσμα του φίλτρου μόνο γύρω από την περιοχή των ματιών.
Το πορτρέτο μας μας είναι έτοιμο!
Ρυθμίσεις μηχανής για τη συγκεκριμένη λήψη: f/5, t1/200, iso100, focal length 125.
*Η Σοφία Διαμαντοπούλου είναι φωτογράφος και δασκάλα φωτογραφίας. Γεννήθηκε στην Αθήνα και πλέον ζει στη Χαλκίδα.
Σπούδασε Φωτογραφία στο ΤΕΙ Αθήνας και στο Manchester Metropolitan University (Degree in Photography).
Από το 2004 έως το 2008 συνεργαζόταν με τις Εκδόσεις Λυμπέρη (Εξώφυλλα, Πορτρέτα, Συνθέσεις still life κ.ά.), ενώ έχει επίσης συνεργαστεί με εταιρίες όπως ΙΚΕΑ HELLAS, Group Carrefour – Marinopoulos, τον Οργανισμό «Aθήνα 2004» κλπ.
Έχει δημιουργήσει, μαζί με συνεργάτες, την εταιρία Bright Digital Services, που καλύπτει ανάγκες διαφήμισης και προώθησης εταιριών και ατόμων στον χώρο του online marketing και των social media.
Μπορείτε να την βρείτε στο https://www.facebook.com/brightdigitalservices/
