Κυριακή μεσ’ τον χειμώνα (V)

Για σένα ο μήνας θα ’ναι πάντα ο πρώτος·

οι ατέλειες στο πορτραίτο –

το τεθλιμμένο βλέμμα

η αμήχανη σύσπαση των χειλιών –

σε αφήνουν αδιάφορη.

Στην πολύχρωμη σιωπή

της αγαπημένης σου βραδιάς

(χρυσά έλατα, πορσελάνινες κούπες)

γιόρτασα την ακινησία του χρόνου.

Οι αγγελιαφόροι φορώντας μάσκες και περούκες

χορεύουν με τους ζωντανούς.

Σκοτείνιασε νωρίς.

(Χάρης Βλαβιανός, «Παραμονή» – Από τη συλλογή «Adieu», εκδ. Νεφέλη, 1996)