Για το photologio, ο φωτογράφος Νίκος Μπασιάς ανασύρει από το προσωπικό του αρχείο 4+1 αγαπημένες του φωτογραφίες, και μας τις παρουσιάζει μαζί με προσωπικές σκέψεις και αναμνήσεις…
Μνήμες, σκέψεις, εικόνες και παραστάσεις ανάκατα, από τα χρόνια της παιδικής σου αθωότητας. Από τα χρόνια εκείνα που τα βιώματά έκαναν να πρωτογευθείς αυτό το θαύμα που λέγεται ζωή.
Πρωτόγνωρα συναισθήματα που ένιωσες, που σε καθόρισαν, που σου χάραξαν πορεία, γιατί τα παιδικά χρόνια είναι σφραγίδες.
Είναι ένας δικός σου κόσμος που κουβαλάς μέσα σου, ένα κομμάτι του εαυτού σου, τα παιδικά σου χρόνια είναι η πατρίδα σου.
Η ιστορική σου συνέχεια…
…Γλυκό της νιότης μου πουλί…
[photo από το project: Τοπίο στην ομίχλη – Το ταξίδι της Ελληνικής Εκπαίδευσης]
Όλες οι σχετικές μελέτες εκτιμούν ότι η οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξη μιας χώρας σε μεγάλο βαθμό εξαρτάται από το εύρος και την ποιότητα της Δημόσιας εκπαίδευσης.
Αν το σύνολο της εκπαίδευσης παρέχεται από τον ιδιωτικό τομέα και όχι από το Δημόσιο δωρεάν, τότε ένα σημαντικό μέρος νέων που προέρχονται από χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα δεν μπορεί να επωφεληθεί.
Το ζήτημα επίσης είναι αν η παρεχόμενη Δημόσια δωρεάν εκπαίδευση είναι πράγματι δωρεάν και αν βρίσκεται σε αρκετά υψηλό επίπεδο, ώστε να εξασφαλίζεται ικανοποιητική οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη και ταυτόχρονα μεγάλο ποσοστό κοινωνικής κινητικότητας.
[photo από το project: Φωτεινοί Διάλογοι – Luminous Dialogues]
Και εἶπεν ὁ Θεός «Γενηθήτω φῶς», και ἐγένετο φῶς. (Γεν1,3).
Και εἶδεν ὁ Θεός το φῶς, ὅτι καλόν και διεχώρισεν o Θεός ἀνά μέσον τοῦ φωτός και ἀνά μέσον τοῦ σκότους. (Γεν. 1,4).
Το φως δεν είναι εύκολο πράγμα!
Δεν υπάρχει καλό και κακό φως για τον φωτογράφο. Θα λέγαμε ότι υπάρχει μαλακό και σκληρό που θα πρέπει σιγά σιγά να το διαβάσουμε και να το κατανοήσουμε ώστε να μπορέσουμε να κάνουμε ένα διάλογο μαζί του.
Είναι μοναδική περίπτωση που μπορούμε να κάνουμε διάλογο με κάτι, με το φως συγκεκριμένα, ακόμα και αν λείπει, ακόμα και αν απουσιάζει. Αυτό είναι η φωτογραφία, ένας διάλογος με το φως και με την απουσία του, ένας διάλογος με το φως και την σκιά. Ένας φωτεινός διάλογος!
[photo από το project: Η σκοτεινή πλευρά της Σελήνης – The dark side of the moon]
Η τροχιακή κίνηση της Σελήνης μας υποχρεώνει να βλέπουμε πάντοτε την ίδια πλευρά της. Η άλλη πλευρά της Σελήνης, αυτή που δεν βλέπουμε, έγινε περισσότερο γνωστή ως «σκοτεινή» και συνδέθηκε με μύθους και μυστήριο!
Τόσο κοντά, αλλά και τόσο μακριά, ταυτόχρονα. Τόσο οικεία, αλλά και τόσο ξένη, όσο χρειάζεται για να μας κρατά μαγευτικά κλειδωμένους μαζί της, όπως είναι και αυτή κλειδωμένη με το σπίτι μας την Γη.
Όσο όμως και να μας κρύβει το πρόσωπό της, στο τέλος μας αποκαλύπτεται γιατί και εκείνη η πλευρά είναι λουσμένη στο φως.
Ο Νίκος Μπασιάς επιλέγει … Στράτο Καλαφάτη
H φωτογραφική εργασία του Στράτου Καλαφάτη «Άθως, Τα χρώματα της πίστης» χρειάστηκε πέντε χρόνια, εικοσιπέντε επισκέψεις στην Αθωνική Πολιτεία και ένα σύνολο διακοσίων ημερών φωτογράφισης, για να παρουσιάσει μια σύγχρονη εκδοχή για το τοπίο και τους ανθρώπους σε αυτόν τον ιδιαίτερο χώρο.
Info:
Σύντομο Βιογραφικό
Ο Νίκος Μπασιάς γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στο Φυσικό Τμήμα του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών. Ζει στα Χανιά και δημιουργεί ως εικαστικός φωτογράφος. Παράλληλα με την καλλιτεχνική του δραστηριότητα εργάζεται ως καθηγητής Φυσικής στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση.
Έχει τιμηθεί με περισσότερα από 20 Παγκόσμια βραβεία σε Διεθνείς Διαγωνισμούς Φωτογραφίας και πάνω από 600 φορές φωτογραφίες του έχουν αποσπάσει τιμητικές διακρίσεις ανάρτησης σε όλο τον κόσμο.
Έχει λάβει μέρος σε πολλές εκθέσεις και έχει συμμετάσχει σαν κριτής σε διαγωνισμούς φωτογραφίας.
Έργα του βρίσκονται στο «Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης – Ελαιουργείον» και σε ιδιωτικές συλλογές.
Πλήρες βιογραφικό του μπορείτε να βρείτε εδώ.
