Για το photologio, ο φωτογράφος Δημήτρης Κρυστάλλης ανασύρει από το προσωπικό του αρχείο 4+1 αγαπημένες του φωτογραφίες, και μας τις παρουσιάζει μαζί με προσωπικές σκέψεις και αναμνήσεις …
“Το τέλος της παράκαμψης
Κοίταξε πόσα αυτοκίνητα επιστρέφουν κι έρχονται
Καθώς αφήνουμε τα σύρματα πίσω μας
Οι μάρκες τους εκτοπίζουν τις λέξεις μας
Στέκομαι στο έδαφος
Μα δε με θέλεις…
Χωρίς εσένα, θα είμαι πιο μπροστά από σένα.”
“Δεν έχω τίποτα να σου δώσω
Κι είναι τόσο δύσκολο να σου εξηγήσω
Περισσότερο από κάθε άλλη φορά
Γιατί μου αρέσουν τα εργοστάσια
Κάθε φορά που κοιτάζω εσένα
Ένα ταξίδι από τα γόνατα ως τα δάχτυλα
Η αντανάκλαση της σύγχυσης
Οι μέρες και τα ισόμετρα πέταλα
Η ανακάλυψη του οίκτου
Σαν αεροπλάνο πετά και μας εγκαταλείπει.”
“Κι αν δεν ήταν τόσο ωραία εδώ
Θα μπορούσα να έρθω μαζί σου
Μα έχω βαρεθεί να σου ζητώ συγγνώμη
Κι είναι βέβαιο πως δεν μπορώ ν’ αλλάξω
Γιατί ο κόσμος είναι μια χούφτα από εκατομμύρια μόρια
Κι η κατανόηση δείχνει ν’ αργοπεθαίνει
Λεπτό με το λεπτό
Αστέρι μ’ αστέρι
Δορυφόρο με δορυφόρο.”
“Δώσ’ μου τα χέρια σου
Κράτησε μακριά τα ψέματα
Χάρισέ τα σ’ αυτούς που μπορούν να σε πιστέψουν
Θέλεις ν’ ακούσεις τόσα πολλά
Κι εγώ θέλω να κλάψω
Να κοιτάξω το χώμα σαν τη μόνη αλήθεια
Σε σκέφτομαι…”
O Δημήτρης Κρυστάλλης επιλέγει … Andrei Tarkovsky
“Μέσα από εσένα είδα εμένα
Τη στρογγυλή άκρη της Γης
Την απέραντη ακινησία που επεκτείνει την απόσταση
Κι εξαλείφει το φως…”
Με θέλεις, χωρίς εσένα.
Μουσική: Στέρεο Νόβα
Στίχοι: Κωνσταντίνος Βήτα
Info:
Γεννημένος το 1977 στη Θεσσαλονίκη ο Δημήτρης Κρυστάλλης ζεί και εργάζεται ως οδοντίατρος. Ασχολείται με την φωτογραφία από το 2016, αποκλειστικά με την αναλογική με ασπρόμαυρο και έγχρωμο φιλμ. Παρακολούθησε κύκλο σπουδών δημιουργικής φωτογραφίας στη Στερέοσις τα έτη 2016-2018 καθώς και εργαστήρια φωτογραφίας με τον Στράτο Καλαφάτη τα έτη 2018-2019. Έχει λάβει μέρος σε ομαδική έκθεση στη Blank Wall Gallery καθώς και στην 99 Hours στη Νεα Παραλία Θεσσαλονικης.
