Στην Κορνάρου η έκθεση φωτογραφίας με τον τίτλο
“bliss?”
Την προσεχή Τετάρτη 17/7/2019 στις 20.30 στο γραφικό στενό της Κορνάρου θα γίνουν τα εγκαίνια της έκθεσης φωτογραφίας από τα μέλη της ομάδας Μαθήματα Φωτογραφίας Ρεθύμνου, με τον τίτλο “bliss?”
Για τρίτο καλοκαίρι θα γίνουν αυτές οι επιτυχημένες και καταξιωμένες στο κοινό φωτογραφικές εκδηλώσεις που έχουν σαν επίκεντρο τον δρομάκο της οδού Κορνάρου.
για την έκθεση αυτή σημειώνει ο επιμελητής της Μανώλης Καραταράκης:
bliss?
Για άλλη μια φορά ο τίτλος της έκθεσης των μαθητών φωτογραφίας συνοδεύεται από ένα ερωτηματικό δημιουργώντας από μόνος του μια αβεβαιότητα, έναν προβληματισμό.
Ας δούμε γιατί συνέβη πάλι αυτό. Η αγγλική λέξη “bliss”σημαίνει «ευτυχία και ευδαιμονία». Είναι κατανοητός σαν τίτλος σε μια έκθεση, που μόνο ευτυχία μπορεί να έχει δώσει στους συμμετέχοντες, να εκθέτουν το απόσταγμα των κόπων μια ολόκληρης χρονιάς, όπου μελέτησαν το παρελθόν της φωτογραφίας από τους μεγάλους και καταξιωμένους φωτογράφους.
Δούλεψαν λοιπόν, έχοντας κατά νου κάποιο ή κάποια πρότυπα από την ιστορία του μέσου, πράγμα λογικό και αναπόφευκτο εφ’ όσον δεν υπάρχει «παρθενογένεση».
Έτσι δημιούργησαν ελεύθεροι από θεματολογία, ό,τι επιθυμούσε καθ’ ένας, και τώρα ευτυχείς εκθέτουν τη δουλειά τους.
Είναι όμως αυτό το συμπέρασμα αληθινό ή μήπως είναι η μία όψη του νομίσματος; Άραγε υπάρχει κάτι που χαλάει αυτή την ευδαιμονία και ευχαρίστηση;
Η απάντηση είναι θετική. Ναι υπάρχει.
Σε όλες τις ανθρώπινες αναζητήσεις, σε όποιο τομέα και να γίνεται, η αποκάλυψη του στόχου, θα φανερώσει άλλα πιο βαθιά ερωτήματα και άλλες νέες αναζητήσεις. Κατά συνέπεια ο ερευνητής-δημιουργός αντιλαμβάνεται ότι η χαρά είναι πρόσκαιρη και η επίπονη διερεύνηση συνεχίζεται.
Από τον κανόνα αυτό δεν εξαιρείται ούτε η τέχνη της φωτογραφίας.
Αυτός είναι και ο λόγος της ύπαρξης του ερωτηματικού στον τίτλο της έκθεσης. Τελικά είναι ευτυχία; Είναι ευδαιμονία; ‘Η μήπως αυτή είναι πρόσκαιρη και κυριολεκτικά στιγμιαία; Τελειώνει ποτέ η αναζήτηση; Μπορεί ποτέ να κορεστεί η γνώση και η χαρά της δημιουργίας;
Δυστυχώς αλλά και ευτυχώς έτσι είναι. Η χαρά και η ευδαιμονία είναι προσωρινή, διότι αμέσως μόλις αισθανθείς μια ανύψωση από το δημιούργημα σου, την ίδια στιγμή η χαρά υποχωρεί δίνοντας τη θέση στην αγωνία για γνώση και στην εκ νέου αναζήτηση.
Συμπερασματικά η έκθεση αυτή των μαθητών είναι η αφετηρία για τη νέα έρευνα του μέσου από τους συμμετέχοντες και μια υπόσχεση στο θεατή ότι θα ανανεωθεί το ραντεβού για την επόμενη έκθεση με ακόμα υψηλότερους στόχους!
H συγκεκριμένη έκθεση έχει ελεύθερη θεματολογία και το αποτέλεσμα είναι, να έχουμε διαφορετικά έργα ανάλογα τα ενδιαφέροντα του κάθε καλλιτέχνη.
Λαμβάνουν μέρος οι:
Andrea Bieber-Xenakis
Renate La Grange
Αδριανή Δουλγεράκη
Αναστασία Τζιγκουνάκη
Ανδρέας Μελαδάκης
Άννα Γεωργίου
Βίκυ Φειδεροπούλου
Βούλα Φιλιππάκη
Γιώργος Διλιντάς
Γιώργος Καρτσώνης
Γιώργος Κατάκης
Γιώργος Πετράκης
Δέσποινα Ζωγραφάκη
Δέσποινα Μαλλιαρού
Ειρήνη Τρυψιάνη
Ελένη Ψυχή
Ελευθερία Βοτζάκη
Εύα Κρίκη
Ζωή Φωτάκη
Κατερίνα Καυγαλάκη
Κώστας Βαρδάκης
Λίτσα Μουρτζανού
Μανούσος Σαριδάκης
Μαρία Ανδρουλιδάκη
Μαριαλένα Πανταζίδου
Ματίνα Χαλβατζή
Μελίντα Χρηστέλλη
Μυρσίνη Γαλλιού
Πέτρος Βασιλακάκης
Σούλα Δημητρακάκη
Στέλλα Κωνσταντάτου
Χριστίνα Μαυρίκη
