Η Ένη Κούκουλα συνεχίζει στη « γραμμή» της τελευταίας ατομικής έκθεσης με τον τίτλο « Η φωνή των πραγμάτων» από το 2015 όπου τα πράγματα και τα αντικείμενα είχαν μια αυθυπαρξία. Στην τωρινή της δουλειά —μέρος της οποίας εκτίθεται εδώ— υπάρχουν τρεις ενότητες – τοπία, εσωτερικοί χώροι και άνθρωποι, μικρά αντικείμενα και λουλούδια. Λίγο πολύ μια συλλογή από εικόνες προσωπικά βιωμένες που κάθε στιγμή είναι παρούσες εκεί έξω.
Η δουλειά αυτή μας ξεναγεί σε έναν κήπο ιδιωτικότητας, σε τόπους πραγματικούς και φανταστικούς, δίνει ένα αφήγημα καμωμένο από μικρά αντικείμενα και λεπτομέρειες, βλέμματα ή κινήσεις, πολλαπλές χρωματικές παλέτες. Εικόνες μιας παράξενης ευδαιμονίας του ελάχιστου, αντίδοτο στο σύγχρονο ,στο σκληρό ή στο άσχημο. Θα μπορούσε κανείς να πει ότι φλερτάρει με το ρομαντισμό αν δεν ήταν φανερό ότι στις εικόνες της ελλοχεύει ως υπόνοια ή αμυδρά ως απειλή το άγνωστο.
Υπάρχει διάχυτος ένας δισταγμός πλάι στην κατάφαση, πολυχρωμία πλάι στη μονοχρωμία, μια εν δυνάμει ευτυχία κοντά στην αδήριτη αίσθηση της νοσταλγίας του παρόντος. Ο φόβος του τέλους.

Info:

 ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ – ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΕΧΝΗΣ «ΦΩΤΑΓΩΓΟΣ» / ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ 59Β & ΛΙΜΠΟΝΑ [ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΣΤΟΑΣ ΚΟΥΡΤΑΚΗ] – ΤΗΛ. 2103839355
ΕΓΚΑΙΝΙΑ : ΔΕΥΤΕΡΑ 9 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2019, ώρες 19.00 – 22.00
ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΕΚΘΕΣΗΣ 9/12/2019 – 10/ 01/2020

Η Ένη Κούκουλα γεννήθηκε το 1966 στην Αθήνα. Ασχολείται με την καλλιτεχνική φωτογραφία από το 1985. Από τις Εκδόσεις Καστανιώτη κυκλοφορεί το 2006 η δίγλωσση έκδοση «Άπιαστος Χρόνος» με φωτογραφίες και κείμενά της. Συνεργάστηκε σταθερά με τη «Βιβλιοθήκη» της Ελευθεροτυπίας. Aτομικές εκθέσεις και προβολές του έργου της έχουν πραγματοποιηθεί στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και την Πάτρα: «Γκαλερί manifactura» (στο πλαίσιο του Athens Photo Festival 2008), «Ελευθερουδάκης», «Κέντρο Λόγου και Τέχνης 104», «Γκαλερί Cube», «Εντευκτήριο», «Ιανός», «Φωτογραφικός Κύκλος Αθήνας», «Αμερικάνικο Κολέγιο Θηλέων Αγίας Παρασκευής» κ.ά. Το 2010 πραγματοποίησε ατομική έκθεση της στο Βερολίνο, στον Ευρωπαϊκό Μήνα Φωτογραφίας και το 2013 στο Athens Photo Festival με θέμα το Βιετνάμ. Έχει συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις, ενώ έργα της ανήκουν σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Τελευταία της ατομική έκθεση ήταν « Η φωνή των πραγμάτων» στον Ιανό το 2015 ενώ συμμετείχε τον Σεπτέμβριο του 2019 στην ομαδική έκθεση φωτογραφίας «Περπατώντας πέρα από την Αθήνα» που φιλοξενήθηκε στο Κέντρο Τεχνών «Μετς». Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

CHALKOS GALLERY, ομαδική έκθεση φωτογραφίας

Συμμετέχουν:

Στέλιος Βανδήρας
Λουλουδιά Γρέδη
Χάρης Γρηγορίου
Δήμητρα Κόμναρη
Σωτήρης Moυσλόπουλος
Γιώργος Μπαρμπατσούλης
Μαρία Σαμολαδά
Ηλίας Σεφερίδης
Σάκης Σωτηράκογλου
Νόπη Σωτηριάδου

Εγκαίνια: Τετάρτη 20 Νοεμβρίου στις 21:00

Διάρκεια: 20 Νοεμβρίου – 10 Δεκεμβρίου

CHALKOS GALLERY: Ιουστινιανού 21, τηλ. 231025 0956

Ωράριο λειτουργίας: Δευτ. – Παρ. 18:30-21:00, Σαβ. 11:00-15:00

CHALKOS GALLERY, ομαδική έκθεση ζωγραφικής

Επιμέλεια: Κώστας Παρχαρίδης

Συμμετέχουν:
Γιώργος Πολίτης
Κατερίνα Χρήστου
Γιάννης Πατραμάνης

Εγκαίνια: Τετάρτη 20 Νοεμβρίου στις 21:00
Διάρκεια: 20 Νοεμβρίου – 10 Δεκεμβρίου

CHALKOS GALLERY: Ιουστινιανού 21, τηλ. 231025 0956

Ωράριο λειτουργίας: Δευτ. – Παρ. 18:30-21:00, Σαβ. 11:00-15:00

Η 5^η διοργάνωση του Contrast / Αντίθεση: Φεστιβάλ Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, με τίτλο «2084» αφορά μια αναζήτηση με άξονα το προφητικό βιβλίο «1984» του George Orwell. Ζητούμενο είναι η δημιουργία μιας παραγωγής, που θα παρουσιάζει πολλές και διαφορετικές ματιές και απόψεις εμπνευσμένες από το βιβλίο «1984» με αναφορές στο παρόν και το μέλλον.

Ενδεικτικά αναφέρονται κάποια θέματα, που παρουσιάζονται στα portfolios των φωτογράφων:

• Η εικόνα ενός προσώπου, που βρίσκεται παντού και παρακολουθεί κάθε μας κίνηση (όπως ο Μεγάλος Αδελφός).
• Η τηλεόραση (κατά 1984), αλλά και άλλα μέσα ελέγχου και παρακολούθησης, όπως:

– Ηλεκτρονικοί υπολογιστές με μόνιμη σύνδεση στο διαδίκτυο.

– Κινητά τηλέφωνα με μόνιμη σύνδεση στο διαδίκτυο, με GPS και με συνεχή σύνδεση και επικοινωνία με τα κοινωνικά δίκτυα που παρέχουν απλόχερα πολλές προσωπικές πληροφορίες.

– Kάμερες παρακολούθησης σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους.

• Το ολοκληρωτικό καθεστώς, που εξουσιάζει και καταπιέζει τους πολίτες, τρομοκρατώντας τους και ασκώντας λογοκρισία, παραποίηση της ιστορίας και προπαγάνδα.

Εκτός από τα παραπάνω που ορίζουν ένα δυσοίωνο και δυστοπικό μέλλον, σημαντικός είναι και ο αντίλογος που παρουσιάζεται (όπως εμφανίζεται και στο βιβλίο «1984») μέσω των παρακάτω:

• Του έρωτα, που παρά τον φόβο και την αυστηρή απαγόρευση, αναπτύσσεται με μεγάλο πάθος και λειτουργεί ως ανάγκη και αντίδραση.
• Της επανάστασης, που παρά την προσπάθεια του κράτους για απόλυτη καταστολή, αποτελεί άμεση συνέπεια της καταπίεσης και δίνει την ελπίδα της ανατροπής.
• Της αντίδρασης σε κάθε απαγόρευση και την απόλαυση της «παρανομίας» σε απαγορευμένες συμπεριφορές (αγγίγματα, συζήτηση, ραβασάκια, διάβασμα, γράψιμο σκέψεων) και στην κατανάλωση μικρών, ασήμαντων αγαθών (καφές, ζάχαρη, ψωμί).
• Της αναζήτησης του παρελθόντος, μέσα από μνήμες που προκαλούν σκέψεις, αμφισβητήσεις, αντίδραση, επανάσταση.

Info:

«2084»
Contrast / Αντίθεση: Φεστιβάλ Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης

5η διοργάνωση: Νοέμβριος – Δεκέμβριος 2019

Μια σύμπραξη φωτογραφικών δυνάμεων, με την πρωτοβουλία των φωτογραφικών ομάδων «Φωτοπόροι», «ΚΛΙΚers», «Φ»

 Η 5^η διοργάνωση του φεστιβάλ (Νοέμβριος – Δεκέμβριος 2019) βασίστηκε στη δυναμική συνεργασία τριών ομάδων φωτογραφίας της Θεσσαλονίκης «Φωτοπόροι, «ΚΛΙΚers», «Φ» και στην συμμετοχή φωτογράφων από όλη την Ελλάδα. Η συμμετοχή στις εκθέσεις ήταν ανοιχτή σε κάθε ενδιαφερόμενη/ο. Από τις προτεινόμενες συμμετοχές επιλέχτηκαν 41 φωτογράφοι και 3 ζωγράφοι και σχεδιάστηκαν τέσσερις ομαδικές εκθέσεις φωτογραφίας και μια ομαδική ζωγραφικής, που περιλαμβάνουν συνολικά 460 έργα.

Διοργάνωση: «Φωτοπόροι», «ΚΛΙΚers», «Φ»

Επιμέλεια: Τάσος Σχίζας

Ο Craigie Horsfield (1949, Cambridge) έζησε και εργάστηκε στην Κρακοβία, το Λονδίνο, τη Βαρκελώνη, τη Νάπολη, τη Μαδρίτη και τη Νέα Υόρκη.

Κέρδισε την προσοχή και την αναγνώριση για τα ασπρόμαυρα φωτογραφικά πορτρέτα του. Αργότερα οι μεγάλες και μοναδικές εκτυπώσεις του αφορούν εκτεταμένη δια χειρός εργασία στο σκοτεινό θάλαμο κατά τη διάρκεια των φάσεων έκθεσης και ανάπτυξης των εικόνων. Ο Horsfield είναι ένας από τους πολλούς καλλιτέχνες – άλλοι περιλαμβάνουν τον Thomas Struth και τον Jeff Wall – των οποίων οι εννοιολογικές και τεχνικές καινοτομίες συνέβαλαν στην επανατοποθέτηση της φωτογραφίας στο προσκήνιο της διεθνούς σύγχρονης καλλιτεχνικής πρακτικής στα τέλη της δεκαετίας του 1980.

Η βασική ιδέα που στηρίζει το έργο του Horsfield είναι αυτή της σχέσης, με τις διπλές έννοιες τόσο για «ενώσεις και συνδέσεις» όσο και «για την αφήγηση ιστοριών». Αυτό προσπαθεί να καταδείξει στις βαθιά κινούμενες εικόνες των ατόμων και των ομάδων ανθρώπων, καθώς και στις ατμοσφαιρικές αναπαραστάσεις τοπίων, που συχνά παράγονται ως ταπισερί σε επική κλίμακα.

Η σχέση μεταξύ ανθρώπων, μεταξύ μας και του κόσμου, αλλά και πώς η ιστορία διαμορφώνει τη ζωή μας ως διάσταση του παρόντος και πώς εμείς με τη σειρά μας αποτελούμε μέρος της ιστορίας είναι οι κύριες αναζητήσεις του. Οι μη αφηγηματικές φωτογραφίες μεμονωμένων ανθρώπων και αντικειμένων στον χρόνο  χρησιμοποιούν τη γλώσσα της καθημερινότητας  για να διερευνήσουν τη σχέση του παρελθόντος με το παρόν. Γι αυτό, συχνά εκτυπώνει τις φωτογραφίες πολλά χρόνια μετά την πρώτη τους λήψη, φέρνοντας σε αντίθεση τη μνήμη και την παρούσα πραγματικότητα.

Υπάρχουν δηλ. μεγάλες χρονικές περίοδοι μεταξύ της έκθεσης των αρνητικών και της εκτύπωσης των φωτογραφιών του. Η δημιουργία τους γίνεται μέσα σε αυτό που ο καλλιτέχνης ονομάζει «αργή ώρα», μια αναφορά στον όρο «αργή ιστορία» που επεξεργάστηκε ο ιστορικός Fernand Braudel. Ο Braudel υποστήριξε ότι η ιστορία εκδηλώνεται ως σιωπηλά ρεύματα των οποίων οι έννοιες αποκαλύπτονται μόνο σε αργές αυξήσεις κατά τη διάρκεια μεγάλων περιόδων (βραδύς χρόνος και αργές μεταβολές).

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, η πρακτική του Horsfield έχει επικεντρωθεί σε κοινωνικά έργα. Τα περισσότερα από αυτά τα έργα αφορούν συνεργασίες του με ομάδες ανθρώπων και είναι αποτέλεσμα μακρών συναντήσεων με τους πληθυσμούς των επιλεγμένων τόπων. Διερευνούν τη σημασία της κοινότητας. Ένα από τα πρόσφατα και σημαντικότερα έργα του: Το Broadway (2006), το οποίο περιλαμβάνει μια εγκατάσταση βίντεο καθώς και μια σειρά φωτογραφιών, που απεικονίζει τα πρόσωπα των απλών ανθρώπων από τα πλήθη στη Νέα Υόρκη τις ημέρες μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου.

Σύμφωνα με τον καλλιτέχνη, «Όλη η τέχνη είναι κατά κάποιον τρόπο μια συζήτηση».

Το 1996 προτάθηκε για το ετήσιο βραβείο Turner.

“Όταν δεν νιώθεις το άρωμα της βροχής, κινδυνεύει η ψυχή σου”

“Τι παλιόκαιρος σήμερα… Βρέχει από το πρωί. Δεν ξέρω γιατί, αλλά η νοσταλγία έχει το άρωμα της βροχής…”

” Όποιος πιστεύει πως η λιακάδα φέρνει την ευτυχία, δεν έχει χορέψει στη βροχή….”

Αλκυόνη Παπαδάκη (… σκέψεις για τη βροχή …)

If you…

– are an expat, living in Athens but struggling to find courses in English,
– are interested in photograpy in general,
– would like to boost your creative skills,
– want to know how to take the best pictures, even with your smartphone only,
– would like to develop yourself professionally or find yourself a new passion,

… you’ve found the best place to start!

OUTLINE:

***Introductory Practical Workshops:

-Portrait Photography
-Landscape Photography
-Travel Phoyography
-Food Photography
-Street & Urban Photography
-Light painting workshop
-Pinhole Camera: Make your own camera and print a photograph using traditional photographic techniques.

***Photography Theory Lectures:

-Introduction to Photography: A brief technical and artistic history of the medium.
-Masters of Photography
-Equipment: What Camera/Lenses Do You Need for your Photography?
-Fundamental Camera Modes and Settings
-Composition & Creativity: The photographers eye.
-Lighting: Understanding light quality, temperature and direction.
-Studio Flash Photography and lighting techniques.
-Available/ Natural lighting techniques
– Flash photography. How and When to use it.
– Post processing: How to edit your images. The digital darkroom.
– Smartphone photography: Tips for professional results with your mobile device.

*** Showcasing Your Work:

– Formal Group Critique:
Critical thinking. Selecting your best images.
– Portfolio Building session and contemporary ways to promote and showcase your work

*** THE LECTURER:
Anastasis Protopapas has Bachelor’s and Master’s degrees in photography from the Universities of Sunderland and Middlesex in the United Kingdom.
He is a photography professor at IEK Delta, Athens and Global Arts Studios at Corinth where he is also the Creative Director of the “Corinth Exposed” International Photography Festival.
He has participated in solo and group photography exhibitions and international photography festivals in Greece and abroad.

Info:

Gallery: ismos
Efpatridon 17, Gazi, 11854 Αθήνα

DURATION: 15 weeks / 30 hours in total

Every Friday, 6 Δεκ 2019 – 27 Μαρ 2020

Seminar cost: 225 euros (flexible payment options available)

CONTACT:
athensexpathotography@gmail.com
693 4757880

Πώς και με ποια κοινή συνισταμένη συστάθηκε αυτή η ομάδα του common routes?
Η ομάδα του “Common Routes” ουσιαστικά ξεκίνησε 6 χρόνια πριν, με έναυσμα μια αρχική ιδέα να ενώσουμε την αγάπη των ιδρυτικών μελών της για το συνδυασμό φωτογραφίας με ταξίδι και να ανακαλύψουμε δειλά-δειλά τις γειτονικές μας χώρες.

Έχοντας στο μυαλό μας φωτογραφίες από τα Βαλκάνια του Josef Kudelka, αλλά και άλλων φωτογράφων που έχουν δουλέψει στο συγκεκριμένο τόπο, για μας η απόφαση να ξεκινήσουμε ένα αντίστοιχο ταξίδι, αποτελούσε για να μάτια μας κάτι το…μυθικό!

Από ποιους απαρτίζεται;
Πάντα είχαμε ως  φιλοσοφία, η συγκεκριμένη ομάδα να συγκροτείται από μία μικρή αλλά συμπαγή συνύπαρξη ατόμων, που θα μπορούσαμε πρώτα από όλα να τους αποκαλούμε συνταξιδιώτες. Με το πέρας των χρόνων η ομάδα διαμορφώθηκε πάνω σε έναν βασικό πυρήνα 3-4 μελών και έφτασε στην τελική μορφή που υπάρχει σήμερα.

Οι φωτογράφοι,  Γιώργος Ασημακόπουλος, Χαρά Έρτσου, Τάσος Κουτσιαύτης, Δημοσθένης Μαραγκός, Μιχάλης Νικολαΐδης, Γιώργος Τσακανίκας και Τόλης Χατζηγνατίου, είναι τα μέλη της ομάδας “Common Routes”

Είναι κλειστή ομάδα; Εννοώ αν κάποιοι θέλουν να συμμετάσχουν στο φωτογραφικό οδοιπορικό σας, υπάρχει δυνατότητα; 
H ομάδα μας ποτέ δεν αποτελούσε κάτι «κλειστό», για αυτό και κατά καιρούς έχουν ταξιδέψει μαζί μας διάφοροι φωτογράφοι, προσφέροντας και αυτοί από τη μεριά τους στη εξέλιξη της  μέσα στο χρόνο. Τα τελευταία 2-3 χρόνια, έχουμε καταλήξει σε ένα συγκεκριμένο αριθμό προσώπων, χωρίς να σημαίνει ότι στο μέλλον δεν θα μπορούν να υπάρξουν αλλαγές.

Η συνύπαρξη τόσων ατόμων σε ένα ταξίδι είναι θετική ή αρνητική έως και προβληματική;
Όσο ωραίο και να ακούγετε σαν ιδέα αυτό το ετήσιο ταξίδι μας, καλείσαι να αφήσεις για 10 μέρες τη καθημερινότητα σου πίσω, που κουβαλάει έντονα το «εγώ» – αφού είναι διαμορφωμένη πάνω σου και να συνυπάρξεις μέσα σε ένα μικρό σύνολο, που κουβαλάει μόνο το «εμείς» της ομάδας.  Η συνύπαρξη όπως είναι λογικό, κάποιες φορές έχει δυσκολίες συνοδευόμενη με τις όποιες τριβές  και άλλες φορές βγαίνει με φυσικότητα. Σίγουρα όμως, είναι εποικοδομητική.

Όταν μια ομάδα είναι υγιής, όλα τα προβλήματα τα αντιμετωπίζει ανάλογα.

Common routes – κοινοί δρόμοι, κοινές κατευθύνσεις. Μέχρι τώρα έχετε κάνει ταξίδια στην Τουρκία και σε Βαλκανικές χώρες. Κοινά στοιχεία μεταξύ των χωρών που έχετε επισκεφθεί έχετε βρει;
Μέχρι στιγμής έχουμε ταξιδέψει σε 7 χώρες (5 ταξίδια) και πραγματικά οι άνθρωποι στην απλή καθημερινή βάση,  τους απασχολούν τα ίδια προβλήματα βίωσης, γελάνε και στεναχωριούνται για τους ίδιους λόγους, ανησυχούν για το ίδιο μέλλον. Όσα μας χωρίζουν είναι κατασκευασμένα για αυτό τον σκοπό, σύνορα αντιπαλότητας και δεν μιλάμε για τα εδαφικά σύνορα, αλλά για διαχωρισμούς που συναντάς μέσα και σε μία επιμέρους κοινωνία.

Για αυτό και  βασικό μότο της ομάδας Common Routes,  αποτελούν τα λόγια της Jo Cox   “We have more in common than that which divides us”

Μια έκφραση, που σαν νόημα, ταιριάζει έντονα στα Βαλκάνια αλλά και στη δικιά μας νοοτροπία.

Πώς προγραμματίζετε το κάθε σας ταξίδι; Είναι η κάθε βαλκανική χώρα με τον ιδιαίτερο πολιτισμό της, τους ανθρώπους της; Εν ολίγοις, με τι κριτήρια επιλέγονται οι χώρες, που θα επισκεφθείτε;
Ο προγραμματισμός όπως είναι φυσικό ξεκινάει αρκετά νωρίς για ένα τέτοιο ταξίδι.

Ουσιαστικά η ομάδα μας τρέχει τώρα, το λεγόμενο «Balkan Project», που σημαίνει ότι έχει σαν στόχο την κάλυψη όλων των αντίστοιχων χωρών.

Με την ολοκλήρωση του, υπάρχει η επιθυμία για μια συνολική αναδρομική έκθεση και έκδοση φωτογραφικού λευκώματος.

Το κάθε σας ταξίδι απαιτεί και μια συστηματική οργάνωση. Πώς το σχεδιάζετε;
Όπως αναφέραμε, όλο το χρόνο ουσιαστικά δουλεύουμε για την οργάνωση του επόμενου ταξιδιού αλλά και της φωτογραφικής έκθεσης που ακολουθεί. Επομένως, συναντιόμαστε αρκετά συχνά και για την αξιολόγηση του φωτογραφικού υλικού, αλλά και για όλα τα περαιτέρω οργανωτικά. Το καλό είναι ότι σαν ομάδα έχουμε κάποιους διαμορφωμένους ρόλους, και ο καθένας αναλαμβάνει τη συγκεκριμένη επίτευξη ασχολιών.

Αν και δεν μιλάμε την ίδια γλώσσα όλοι οι Βαλκάνιοι παρά το γεγονός ότι είμαστε στον ίδιο γεωγραφικό χώρο, εντούτοις … «εδώ είναι Βαλκάνια δεν είναι παίξε – γέλασε» έχουμε κάπου βρεθεί όλες οι χώρες ερήμην μας σε έναν κυκεώνα αλληλοδιαπλεκόμενων συμφερόντων. Θα χαρακτηρίζατε το οδοιπορικό σας στα Βαλκάνια ως μια αναζήτηση, που θα μπορούσε να αποδώσει και πολιτική χροιά στο φωτογραφικό σας αποτέλεσμα;   
Σαν μια αναζήτηση έχει ξεκινήσει, τόσο να δούμε τι έχει απομείνει από αυτές τις φωτογραφίες που θαυμάσαμε αλλά και τις εικόνες που νοερά σχηματίσαμε. Όλα τα χαρακτηριστικά που απαρτίζουν μια κοινωνία, είτε πολιτικά, είτε θρησκευτικά, κ.α., είναι στοιχεία που συναντάμε στις επισκέψεις μας και συχνά απαθανατίζουμε.

Θα αποκαλούσατε τη φωτογραφία σας ταξιδιωτική;
Όχι σε καμία περίπτωση, αν και περιέχει και το ταξίδι μέσα και τη φωτογραφική φευγαλαιότητα αυτού. Ειδικά τα τελευταία χρόνια, έχει γίνει περισσότερο ως μια προσωπική αποτύπωση του φωτογράφου, πάνω στην όλη διαδικασία του ταξιδιού.

Προσπαθούμε να μη ξεκινάμε με κάποιο συγκεκριμένο φωτογραφικό στόχο και να βασιζόμαστε στις ευαισθησίες των συμμετεχόντων σε αυτά που συναντάμε.

Δυσκολίες στη φωτογράφιση, στις μετακινήσεις σας φαντάζομαι θα έχετε συναντήσει;
Προσπαθούμε όσο γίνεται περισσότερο να έχουμε προβλέψει τα διαδικαστικά πράγματα του ταξιδιού, όπως η μετακίνηση, διαμονή  και να μας απασχολεί μόνο το απρόβλεπτο της φωτογράφισης. Δυσκολίες υπάρχουν ναι, αλλά όχι περισσότερες από ότι θα συναντούσαμε αν φωτογραφίζαμε στο κέντρο της Αθήνας.

Πώς σας αντιμετωπίζουν σε κάθε χώρα και ειδικά οι μικρές τοπικές κοινότητες;
Η αντιμετώπιση ποικίλει από χώρα σε χώρα, αλλά δεν υπάρχει τίποτα ακραίο. Αντίθετα στο μεγαλύτερο μέρος, το άκουσμα ότι είμαστε Έλληνες έχει δεχτεί θερμής υποδοχής, συνοδευόμενο με συχνό κάλεσμα στα σπίτια τους.
Αυτό είναι πραγματικά κάτι που μας εκπλήσσει θετικά σε κάθε ταξίδι και επιβεβαιώνει τον ίδιο στόχο του ταξιδιού μας, αλλά από την άλλη μας προβληματίζει ταυτόχρονα, αν τελικά έχουμε και εμείς σαν λαός την αντίστοιχη συμπεριφορά προς τους γείτονες μας.

Το κάθε φωτογραφικό σας project εκτίθεται κάθε χρόνο. Φέτος τι εικόνες και από πού θα γευτούμε;
Φέτος η ομάδα μας εκθέτει το περσινό ταξίδι μας στην Αλβανία (Σημ. Η ομάδα μόλις επέστρεψε από το φετινό ταξίδι στο Κόσοβο και Μαυροβούνιο).

Η έκθεση θα διεξαχθεί στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και θα διαρκέσει από 23 Νοεμβρίου έως 1 Δεκεμβρίου 2019.

Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν 23/11, ημέρα Σάββατο και ώρα έναρξης 19:00.

Περισσότερες πληροφορίες για την ομάδα αλλά και φωτογραφικό υλικό από τα προηγούμενα ταξίδια μπορείτε να δείτε και στο επίσημο site του common routes

www.commonroutes.gr

https://www.instagram.com/common_routes/

Η Blank Wall Gallery παρουσιάζει την Αναδρομική Έκθεση της Γιώτας Κουλιανού από 22 έως 27 Νοεμβρίου.

Η Γιώτα είναι διδάκτωρ Κοινωνικής Ψυχολογίας με ειδικότητα στα γυναικεία θέματα και τις διαφυλικές σχέσεις βίας στην κοινωνία και την τέχνη, αλλά παράλληλα ασχολείται και με τη φωτογραφία από την εφηβεία της. Έχει παρακολουθήσει πολλά σεμινάρια πάνω στη φωτογραφία και έχει μαθητεύσει δίπλα σε όλους τους μεγάλους Έλληνες θεωρητικούς της φωτογραφίας.

Σε αυτή μάλιστα την τελευταία της δουλειά, επιμελητής της είναι ο Γιώργος Ασημακόπουλος, εικαστικός και καθηγητής φωτογραφίας στη φωτογραφική ομάδα «Διαδρομές».

Οι σπουδές της, η παιδεία και το επάγγελμα της κοινωνικής ψυχολόγου έχουν υπάρξει καταλυτικοί παράγοντες στη διαμόρφωση της φωτογραφικής της ματιάς αλλά και της θεματολογίας που πραγματεύεται.

Σε αυτή την αναδρομική έκθεσή της παρουσιάζει κομμάτια από διάφορους τομείς της δουλειάς της, κυρίως ταξιδιωτική φωτογραφία, τοπία, ασπρόμαυρα πορτραίτα αλλά και πορτραίτα δρόμου καθώς και Conceptual φωτογραφίες. Μέσα από τη δουλειά της προσπαθεί να ξεπεράσει την επιφάνεια και να αναδείξει την ομορφιά, το συναίσθημα και την ευαισθησία. Με μία διεισδυτική ματιά προχωράει κάτω από το προσωπείο και ψάχνει για την αλήθεια.

Η Γιώτα έχει κάνει δύο ατομικές εκθέσεις, στο Deree College και στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων και έχει λάβει μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις διεθνούς επιπέδου.

Info:

Η αναδρομική έκθεση της Γιώτας Κουλιανού  θα φιλοξενηθεί στη Blank Wall Gallery από την Παρασκευή 22 Νοεμβρίου και μέχρι τις 27 του μήνα.

Είσοδος Ελεύθερη

Ωρες: Δευτέρα, Τρίτη, Τετάρτη και Παρασκευή: 16:30 – 21:30

Σάββατο: 12:00 – 14:30 / Κυριακή, Πέμπτη: Κλειστά

Instagram: koulianos.y

Facebook: Lili Manos

Emai: koulianos.y@gmail.com

www.blankwallgallery.com

info@blankwallgallery.com

[p]+30.211.4052.138 / [m]+30.694.3868.124

]]> https://staging.photologio.gr/4-plus-1-photostories/nelly-zafeiriadis-5/ Mon, 18 Nov 2019 06:40:12 +0000 https://staging.photologio.gr/?p=30994 Για το photologio, η Νέλλη Ζαφειριάδου ανασύρει από το προσωπικό της αρχείο 4+1 αγαπημένες της φωτογραφίες, και μας τις παρουσιάζει μαζί με προσωπικές σκέψεις και αναμνήσεις …

O “τόπος”

Πόσοι “τόποι” αποτελούν έναν τόπο; Ανάμεσα στο αόριστο και στο ορισμένο το να προσπαθεί κανείς να ορίσει την έννοια του ‘τόπου’ όσο απτή κι αν φαίνεται αυτή  διαφεύγει, δεν μπορεί παρά να είναι άπιαστη. Ο τόπος ως περιοχή ονοματισμένη, αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στα όρια του δημόσιου  και του ιδιωτικού. Ο τόπος ως ίχνος  γεωγραφικό,  ο τόπος ως  χώρος δημόσιος και ιδιωτικός, ο τόπος ως  μνήμη συλλογική και προσωπική,  ο τόπος ως βίωμα και ως περιπλάνηση, γίνεται όλο και πιο δύσκολο να οριοθετηθεί. Υπάρχουν τόποι και μη τόποι κατά τον ορισμό του ανθρωπολόγου  Marc Augé,  ενδιάμεσοι χώροι, ετεροτοπίες ως τόποι του ‘άλλου’, εκεί όπου οι κοινωνικές σχέσεις και οι αφηγήσεις διαφοροποιούνται από τις κυρίαρχες. Ο τόπος  είναι  εμπλεκόμενος με την έννοια του  χρόνου  στις εικόνες και την αφήγηση – γίνεται πρόφαση για ένα φωτογραφικό ίχνος  από  τον μικρόκοσμο των δικών μου ‘τόπων’….

Τόπος σου είναι εκεί απ’ όπου ξεκινάς.

Καθώς γερνάμε ο κόσμος γίνεται πιο ξένος, το μοτίβο πιο περίπλοκο

των νεκρών και των ζωντανών. Όχι η έντονη στιγμή

απομονωμένη χωρίς πριν και μετά,

αλλά μια ζωή που φλέγεται κάθε στιγμή

κι όχι η ζωή ενός ανθρώπου μόνο

αλλά αρχαίων λίθων που δεν μπορούν να αποκρυπτογραφηθούν.

Υπάρχει ο καιρός για το δειλινό

Κάτω από το φως των αστεριών,

Ο καιρός για το δειλινό κάτω από το φως της λάμπας

(το δειλινό με το λεύκωμα των φωτογραφιών).

Η αγάπη αγγίζει την ουσία της

Όταν το εδώ και το τώρα παύουν  να έχουν σημασία.

[απόσπασμα από τα Τέσσερα κουαρτέτα του Τ.Σ. Έλιοτ μτφρ Χ. Βλαβιανού, σελ.81, ,Εκδόσεις Πατάκη]

Ό, τι θα μπορούσε να συμβεί  και ό, τι συνέβη

δείχνουν σε ένα τέλος, που είναι πάντοτε παρόν.

Να  ‘μαι λοιπόν, στα μισά του δρόμου, έχοντας είκοσι χρόνια-

είκοσι χρόνια τα πιο πολλά σπαταλημένα, τα χρόνια του l’ entre deux guerres-

προσπαθώντας να μάθω να χρησιμοποιώ τις λέξεις,

κι η κάθε απόπειρα είναι μια εντελώς καινούρια αρχή,

κι ένα διαφορετικό είδος αποτυχίας, γιατί έχει μάθει κανείς να κυριεύει τις λέξεις για να πει αυτό που δεν έχει λόγο να πει,

ή με τον τρόπο που δεν είναι πλέον διατεθειμένος να το πει.

Κι έτσι κάθε εγχείρημα είναι μια νέα αρχή,

μια επιδρομή στο άναρθρο  με φθαρμένο εξοπλισμό που διαρκώς ξεφτίζει στον γενικό κυκεώνα της ανακρίβειας του αισθήματος,

των ασύντακτων στρατιών των συγκινήσεων.

[απόσπασμα από τα Τέσσερα κουαρτέτα του Τ.Σ. Έλιοτ μτφρ Χ. Βλαβιανού, σελ.47 και 53, Εκδόσεις Πατάκη]

Ο παρελθών χρόνος  και ο μέλλων  χρόνος

επιτρέπουν λίγη μόνο επίγνωση.

Το να έχεις επίγνωση σημαίνει να μη βρίσκεσαι μέσα στο χρόνο

Αλλά μόνο μέσα στο χρόνο μπορεί κανείς να θυμηθεί

τη στιγμή στον κήπο με τα τριαντάφυλλα,

τη στιγμή στην κληματαριά που τη χτυπά η βροχή,

τη στιγμή στην ανεμοδαρμένη εκκλησιά όταν πέφτει το βράδυ

Δεμένος με το παρελθόν και το μέλλον .

Μόνο με το χρόνο ο χρόνος κατακτάται.

[απόσπασμα από τα Τέσσερα κουαρτέτα του Τ.Σ. Έλιοτ,  σελ.53, μτφρ Χ. Βλαβιανού, Εκδόσεις Πατάκη]

Στο ακίνητο σημείο του κόσμου που γυρίζει. Ούτε σάρκα ούτε μη σάρκα

-ούτε  από ούτε προς- στο ακίνητο σημείο,

εκεί είναι ο χορός, αλλά ούτε στάση ούτε κίνηση.

Και μην το ονομάσεις μονιμότητα, όπου συγκλίνουν παρελθόν και μέλλον.

Ούτε κίνηση από ούτε προς, ούτε άνοδος ούτε πτώση.

Χωρίς το σημείο, το ακίνητο σημείο, δεν θα υπήρχε χορός, και υπάρχει μόνο χορός.

Μπορώ να πω, εκεί έχουμε βρεθεί:

Αλλά δεν μπορώ να πω πού.

Και δεν μπορώ να πω, για πόσο, γιατί αυτό σημαίνει

να το τοποθετήσω στον χρόνο.

[απόσπασμα από τα Τέσσερα κουαρτέτα του Τ.Σ. Έλιοτ μτφρ Χ. Βλαβιανού, σελ.51, Εκδόσεις Πατάκη]

Η Νέλλη Ζαφειριάδου επιλέγει …. André Kertész

«Δεν βλέπεις τα πράγματα που φωτογραφίζεις, τα νιώθεις»

André Kertész

Κάθε φορά που αισθάνομαι  να χάνω το νόημα των πραγμάτων,  επιστρέφω  στις εικόνες του  André Kertész και στην ποίηση του Κωνσταντίνου Καβάφη.

Ο Kertész ταξίδεψε στον δρόμο της avant-garde  με τα βιώματα του 1^ου  παγκόσμιου πολέμου, από τη Βουδαπέστη, στο Παρίσι  και από εκεί στη Νέα Υόρκη. Τα αισθήματά  της απομόνωσης και  του ξεριζωμού, εντείνονται από την άρνησή του να μάθει γαλλικά και αγγλικά και  να ενταχθεί στη γαλλική και αμερικανική κουλτούρα. Ένας  ΄Άλλος’  μέσα στην avant-garde διανόηση της εποχής του, με τις εικόνες του να αντανακλούν συχνά  μοναχικότητα,  την  ήσυχη  μελαγχολία του ανθρώπου που κουβαλά  τον ‘τόπο’  εντός του. Ξαναγυρνώ συχνά  στον Kertész  για τη σαφήνεια του στυλ, την καθαρότητα  και τις συναισθηματικές σχέσεις του με τα υποκείμενα που φωτογράφιζε. Ανάμεσα  στις γλώσσες του ορθολογικού και  ανορθόδοξου  μοντερνισμού  για παράδειγμα, του Mondrian  και των σουρεαλιστών της εποχής του  – οι συνθέσεις του μοιάζουν να  αναζητούν  γεωμετρικές γραμμές και μοτίβα που θα συμπληρώνουν ή / και θα μεταβάλλουν το περιεχόμενο της εικόνας. Χρησιμοποίησε τον φακό της κάμερας για να παγώσει τον χρόνο και να στρέψει το βλέμμα στις  σκηνές  δρόμου  και σε αντικείμενα όπως αυτός τα αντιλαμβανόταν, δίνοντας σημαντικότητα στην ασημαντότητα του καθημερινού  και ανάγοντάς το σε κάτι μεταφορικό και μόνιμο. Ο Kertész δεν είχε ποτέ πολύ ενδιαφερθεί για μια σκόπιμη, αναλυτική περιγραφή. Αρχίζοντας  να φωτογραφίζει το 1912 και ως το θάνατό του το 1985 στη  Νέα Υόρκη, παρέμεινε αυθεντικός, ανθρωπιστής, πρωτοπόρος, αναζητώντας  με τον δικό του τρόπο την ουσία των πραγμάτων μέσα  στο απέριττο, την  ελλειπτική άποψη, την απροσδόκητη λεπτομέρεια, την εφήμερη στιγμή – όχι την επική αλλά την λυρική αλήθεια.

«Εάν θέλεις να γράψεις θα πρέπει να μάθεις το αλφάβητο. Γράφεις, γράφεις και στο τέλος κάνεις ωραία γράμματα. Αλλά αυτό δεν είναι σημαντικό. Σημασία έχει αυτό που εκφράζεις. Το ίδιο συμβαίνει και με τη φωτογραφία. Υπάρχουν φωτογραφίες τεχνικά άρτιες, ακόμα και ωραίες, αλλά δεν εκφράζουν κάτι».

André  Kertész

Info:

Η Νέλλη Ζαφειριάδου είναι εκπαιδευτικός  Αγγλικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας, στέλεχος εκπαίδευσης, ερασιτέχνης φωτογράφος.  Έχει κάνει σπουδές σε μεταπτυχιακό και διδακτορικό επίπεδο σε  Αγγλική  Λογοτεχνία και  Γλωσσολογία ,   Διγλωσσία, Διαπολιτισμική Εκπαίδευση  και  Παρευξείνιες Σπουδές στα πανεπιστήμια του ΑΠΘ, στο  East Anglia, στο Exeter και στο ΔΠΘ. Εστιάζει στη συνύπαρξη γλώσσας, λογοτεχνίας και Τέχνης  στη γλωσσική παιδαγωγική  όπως  και σε ζητήματα ιδεολογίας της γλώσσας. Ασχολείται  ενεργά  με τη  φωτογραφία  από το 2015  μέσα από επιμορφώσεις της σε εκπαιδευτικούς ξένης γλώσσας στη Θράκη για τη φωτογραφία και τον οπτικό γραμματισμό  όπως και  με  αρθρογραφία της σε εφημερίδες, περιοδικά και ιστότοπους για τον πολιτισμό και τη φωτογραφία (παρατηρητής της Θράκης, ifocus.gr, kiosk of democracy). Συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις  με τη Φωτογραφική Ομάδα Κομοτηνής, το Καλλιτεχνικό Σύλλογο Αθηνίων Κομοτηνής  και το Φωτογραφικό Κέντρο Θεσσαλονίκης .

Website: http://users.sch.gr/nelzafeir/beyond/

Facebook https://el-gr.facebook.com/nellyzafeir

Flickr https://www.flickr.com/photos/nelly_zafeiriades/

Instagram https://www.instagram.com/nelly_zafeiriades/ (@nelly_zafeiriades)

Οι ομάδες κάθε εργαστηρίου, το οποίο θα διεξάγεται στα Αγγλικά, θα είναι μικρές σε αριθμό και θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας.

21-24/11 | Experiments with the Irrational με την Clare Strand

(σημ. 21 & 22/11 το εργαστήριο θα πραγματοποιηθεί στην Ωνάσειο Βιβλιοθήκη και 23 & 24/11 στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση)

ttps://www.eyesculture.com/index.php/project/experiments-with-the-irrational/

H φωτογραφική πρακτική της Clare Strand υιοθετεί τη Σουρεαλιστική προσέγγιση, υποστηρίζοντας το παράδοξο και το απροσδόκητο. Η συνεχώς εξελισσόμενη πρακτική της συνταιριάζει την σε βάθος έρευνα με το χιούμορ, καθώς προεκτάσεις στην ποπ κουλτούρα, ενώ μεταβαίνει από το μυστήριο και το παράλογο προς την κατανόηση των μαζικών εμμονών, συχνά μέσα από εξαπάτηση και χειραγώγηση. Πρόσφατά της έργα περιλαμβάνουν μηχανές που ρέπουν προς την εντροπία, φιλμ σε λούπα, λούνα-παρκ και περίτεχνες φωτογραφικές κατασκευές που εστιάζουν, ανατρέπουν, φαντάζονται εκ νέου και διαχειρίζονται τα συστατικά στοιχεία του μέσου.

 Το εργαστήριο θα σας παροτρύνει να εξερευνήσετε τους τυχαίους αλλά και διαισθητικούς συσχετισμούς που ξεπερνούν τις συμβατικές ιδέες για τον τρόπο που κανείς ερευνά και δομεί την σκέψη του. Είναι ιδανικό για όλους όσους θέλουν να θέσουν υπό δοκιμασία τους συνηθισμένους τρόπους που αντιμετωπίζουν την εικόνα και που θέλουν να διευρύνουν τις πρακτικές τους μέσα από νέες περιοχές. Εάν έχετε αγγίξει ένα σημείο στην εργασία σας που αισθάνεστε ως αδιέξοδο αυτή μπορεί να είναι η ευκαιρία σας για να το υπερβείτε! Οι συμμετέχοντες μπορούν να φέρουν μία εργασία που έχουν σε εξέλιξη για ομαδική ή κατ’ ιδίαν συζήτηση. Σε αυτό το εργαστήριο θα δημιουργηθεί μία νέα ομαδική δουλειά, η οποία θα καταλήξει σε ένα zine, με την κατεύθυνση της Clare.

21-24/11 | Super Vision με τον Mishka Henner

στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

https://www.eyesculture.com/index.php/project/super-vision/

To Super Vision είναι ένα φωτογραφικό εργαστήριο που εξερευνά τις δυνατότητες τoυ ντοκουμέντου στη ψηφιακή εποχή.

Κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας ο Mishka Henner έχει αναπτύξει μία μοναδική μέθοδο εργασίας μέσα από την οποία συνδυάζει τον τεράστιο όγκο  πληροφορίας που είναι διαθέσιμη στο διαδίκτυο με την παρουσία της ψηφιακής φωτογραφίας, η οποία βρίσκεται παντού. Τα αποτελέσματα οδηγούν σε νέους τρόπους θέασης που έχουν συντελέσει στην οπτικοποίηση συστημάτων εξουσίας που παρέμεναν κρυμμένα.

Σε αυτό το τετραήμερο εργαστήριο ο Mishka θα συζητήσει τις ιδέες του σε βάθος, θα μοιραστεί τη μεθοδολογία του και θα συνεργαστεί μαζί σας για να εξελίξετε νέα ή/και υπάρχοντα πρότζεκτ. Αυτό θα συμπεριλάβει την εξερεύνηση διαφορετικών πηγών που βρίσκονται στο διαδίκτυο, τη διαμόρφωση υπάρχοντος υλικού σε οπτικές «αντιδράσεις»  καθώς και συζητήσεις για τους διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους ένα έργο μπορεί να διαχυθεί και να κυκλοφορήσει στον κόσμο.

27-29/11 | Image-Concept-Project-Exposure με τον Moritz Neumuller

στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση

https://www.eyesculture.com/index.php/project/image-context-project-exposure/

Ο στόχος της τέχνης, των οπτικών αφηγήσεων και όλων των υπόλοιπων δημιουργικών εγχειρημάτων είναι το να γίνονται αντιληπτά από τους υπόλοιπους. Όσον αφορά τις εικόνες (στατικές ή κινούμενες), αυτό σημαίνει έκδοση, προβολή, έκθεση. Παρόλα αυτά οι κανόνες του κόσμου της τέχνης και της (αυτό-) έκδοσης είναι δύσκολο να κατανοηθούν. Επιπλέον, πολλές φορές φαίνονται ασαφείς, ενίοτε ακόμη και εξωπραγματικοί. Πώς μπορεί κανείς να βρει ένα θέμα, το σωστό πλαίσιο, το θεωρητικό επιχείρημα; Πότε ένα πρότζεκτ είναι έτοιμο για να εκτεθεί;

Aυτό το εργαστήριο απευθύνεται σε δημιουργούς που ασχολούνται με οπτικές αφηγήσεις κάνοντας χρήση κάθε μέσου που βασίζεται στο φακό (lens–based), και που επιθυμούν να μάθουν περισσότερα για τις δυνατότητες παρουσίασης του έργου τους σε ένα ευρύτερο κοινό. Μέσα από πρακτικές οι συμμετέχοντες θα μπορέσουν να μάθουν για τις προκλήσεις και τα οφέλη της έκδοσης, της έκθεσης και προβολής της εργασίας τους.

]]>