Σημείο εκκίνησης – εγκαίνια την Παρασκευή 4 Οκτωβρίου με live performance και closing event την Παρασκευή 18 Οκτωβρίου.

Τρεις Καλλιτέχνες φαινομενικά από τρεις ξεχωριστούς κόσμους. Διαφορετικές τέχνες, διαφορετικό μέσον έκφρασης, διαφορετική προσωπική ιστορία!

Συναντιούνται, εκδηλώνονται και εκφράζονται μέσω των έργων τους, ξεδιπλώνοντας την ομορφιά της ψυχής.

Mike the Athens, ο μύστης tattoo artist που σαγηνεύει με την Oriental κουλτούρα στην τέχνη της δερματοστιξίας! Την ημέρα των εγκαινίων, πραγματοποιεί live performance με την τεχνική της ιαπωνικής καλλιγραφίας «SHODO».

Η Δανάη Δωροθέα ασχολείται με την διαφημιστική και καλλιτεχνική φωτογραφία σε Ελλάδα και Ασία. Ταυτόχρονα, ταξιδεύει σε οικοκοινότητες και συλλογικότητες ακολουθώντας έναν φυσικό, αυτοδύναμο και αυτάρκη τρόπο ζωής.

Η Σοφία Τάρα, με ρίζες από Ελλάδα, Σρι Λάνκα και Αμερική, εμπνέεται από την ελευθερία των χρωμάτων και των σχημάτων. Κάθε έργο της είναι ένα ζωντανό πορτρέτο της στιγμής που εκδηλώνεται και του όντος που συναντά. «Η ίδια η ζωή είναι καλλιτεχνική εκδήλωση και την ευχαριστώ».

Το Point Zero συμβολίζει το σημείο εκκίνησης της γκαλερί Arima που μας προτείνει ένα νέο τρόπο να βιώνουμε την τέχνη, ανεξάρτητα από την έννοια του χώρου και του χρόνου.

Info:

Πολιτιστικός Χώρος Macart: Λένορμαν 244, 10443 Αθήνα, τ. 210 5132322

Εγκαίνια: Παρασκευή 4 Οκτωβρίου 2019 στις 20:00.

Live Performance στις 21:00 από τον Mike the Athens.

Closing Event: Παρασκευή 18 Οκτωβρίου 2019 στις 20:00

Διάρκεια έκθεσης: 4-18 Οκτωβρίου. Είσοδος ελεύθερη.

Ώρες λειτουργίας: Τρίτη – Παρασκευή 12.00 – 20.00, Σάββατο 12.00 – 16.00

Σχετικά με τον Πολιτιστικό Χώρο Macart

Πριν από 5 χρόνια, η αγάπη των ιδιοκτητών της Macart για την τέχνη «γέννησε» τον μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα Πολιτιστικό Χώρο της εταιρείας, στον οποίο σε τακτά χρονικά διαστήματα έχουν διοργανωθεί σημαντικές πολιτιστικές εκδηλώσεις. Τα εγκαίνια του ειδικά διαμορφωμένου πολυχώρου έγιναν τον Οκτώβριο του 2014 με μία έκθεση που φιλοξένησε έργα 21 διακεκριμένων σύγχρονων ζωγράφων από την συλλογή της εταιρείας. Έκτοτε πραγματοποιήθηκαν αρκετά εικαστικά events όπως εκθέσεις φωτογραφίας σημαντικών Ελλήνων φωτογράφων («Ενδιάμεσοι χώροι», «Το κλεινόν άστυ: ματιές στην πόλη»), έκθεση με ψηφιακά τυπώματα giclée που έφεραν την υπογραφή σύγχρονων Ελλήνων εικαστικών («Art in multiples»), η έκθεση «Allegories & Muses» του designer Peter Boyadjieff και της ζωγράφου Daniela Zekina, φιλανθρωπικά bazaar(t) προκειμένου να ενισχυθεί το έργο διεθνών ΜΚΟ, καθώς και άλλες πολιτιστικές εκδηλώσεις που κάθε φορά τυγχάνουν μεγάλης ανταπόκρισης και επισκεψιμότητας από καλλιτέχνες, διευθυντές Μουσείων και Πινακοθηκών, ιδιοκτήτες γνωστών γκαλερί, κριτικούς και ιστορικούς τέχνης, συλλέκτες, δημοσιογράφους και φυσικά φιλότεχνους.

Το ΒΟΟΖΕ υποδέχεται την Ομαδική έκθεση “7 + 1 ΧΩΡΟΣΥΝΘΕΣΕΙΣ” των Βασίλη Βαφειάδη,  Γιάννη Γκόγκου  Θανάση Καραμήτα, Βασίλη Καρκατσέλη, Milos Milosavljevic, Δημήτρη Μπάκα,  Σταύρου Παναγιωτάκη, Vladimir Savic

Η έκθεση εγκαινιάζεται στις 23 Φεβρουρίου 2019, 20:00 και θα διαρκέσει μέχρι και την Κυριακή 10 Μαρτίου 2019 / Ώρες λειτουργίας: 11:00 – 21:00 (Καθημερινά)

Τα έργα των καλλιτεχνών αποτελούν δείγματα της πρόσφατης δουλειάς τους, προβάλλοντας την αισθητική και  την αντιληπτική τους ευρύτητα με την οποία αντιμετωπίζουν την τέχνη. Παράλληλα, διαφαίνονται και οι τεχνοτροπικές τάσεις που ακολουθούν, οι ανησυχίες τους και οι κατευθυντήριες επιδιώξεις τους με στόχο την επίτευξη μιας προσωπικής γραφής. 8 διαφορετικές προτάσεις, αξιοποιώντας την ατμόσφαιρα του Πολυχώρου και τη δυνατότητα «συνομιλίας» των έργων μεταξύ τους, με το περιβάλλον και το κοινό.

Η ζωγραφική του Βασίλη Βαφειάδη, του Γιάννη Γκόγκου και του Σταύρου Παναγιωτάκη είναι ”ανθρωποκεντρική”, έχοντας την ανθρώπινη μορφή ως κυρίαρχη αναφορά.

Οι “άνθρωποι” του Βασίλη Βαφειάδη, σε μικρότερο ή μεγαλύτερο μέγεθος, συστήνονται δίχως να αποκαλύπτουν τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά τους, αλλά υπάρχουν ως χρωματικές αφηρημένες φιγούρες μέσα σε αόριστους χώρους.

Οι μορφές του Γιάννη Γκόγκου, αφαιρετικές και εξαϋλωμένες, μας συνδέουν με το αρχέγονο και το “πρωτόγονο”. Ο ζωγράφος εμμένει υπό μορφή σπουδής, σε συγκεκριμένους τύπους, που επεξεργάζεται συνεχώς, αναζητώντας την οντολογική τους υπόσταση.

Η ζωγραφική του Σταύρου Παναγιωτάκη οργανώνεται επίσης με την ανθρώπινη μορφή να καταλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο στις συνθέσεις, χρησιμοποιώντας στιγμιότυπα της αστικής καθημερινότητας. Μέσα από τις χρωματολογικές εντάσεις και την ελεγχόμενη κατανομή του φωτός, τα στοιχεία της σύνθεσης τοποθετούνται πάνω στον καμβά ως μορφές, που αντιτίθενται στο μονοσήμαντο τρόπο αντίληψης της εφήμερης πραγματικότητας.

Ο Θανάσης Καραμήτας δημιουργεί έργα που “βυθίζονται” μέσα σε ένα αφηρημένο και έντονο χρωματικό περιβάλλον, προσκαλώντας τον θεατή σε μια διαδικασία πολλαπλών αναγνώσεων. Η αφαιρετική γραφή του παρουσιάζει μια σύγχρονη δημιουργική πρόταση που απηχεί την τέχνη του σύγχρονου μοντερνισμού.

Οι πίνακες του Milos Milosavljevic αποτελούν σύνθεση γεωμετρικών σχημάτων, γραμμών και χρωμάτων σε ένα αρμονικό ζωγραφικό τοπίο, και σπουδή στη γεωμετρική αφαίρεση.

Ο γλύπτης Vladimir Savic οικειοποιούμενος παλαιότερες τεχνικές, διαμορφώνει ένα προσωπικό ύφος με έντονες μινιμαλιστικές και αφαιρετικές τάσεις. Οι ανάγλυφες μορφές στα έργα του παίζουν μεταξύ του αναγνωρίσιμου και του αφηρημένου.

Η εγκατάσταση, εικαστική-ηχητική, του συνθέτη – Sound artist Δημήτρη Μπάκα, με τίτλο Ηommage an Αndrej Τarkowski, εξετάζει την σχέση του εκθέματος α) με τον χώρο και β) με τον εαυτό του, με τα οντολογικά του ιδιώματα (μορφή, λειτουργικότητα), αναδεικνύοντας το αντικείμενο ως έκθεμα μορφής και ως εργαλείο για ακρόαση ταυτόχρονα, παρουσιάζοντας έτσι μια κατάσταση συνεχούς επαναπροσδιορισμού της σχέσης του με τον χώρο και το κοινό.

«Προ και μετά-φωτογραφίες» είναι ο τίτλος της έκθεσης του εικαστικού – φωτογράφου Βασίλη Καρκατσέλη. Στην έκθεση θα παρουσιαστούν 3 ενότητες/σχόλια από το έργο του με βάση τη φωτογραφία, το δήθεν ρεαλιστικό και αδιαμεσολάβητο αυτό μέσο έκφρασης, καθώς για τον δημιουργό, το που αρχίζει και πότε τελειώνει μία φωτογραφία παραμένει ως βασικό ερώτημα.

Στο πλαίσιο της ομαδικής έκθεσης “7+1 χωροΣυνθέσεις”, το κοινό έχει την ευκαιρία να προσεγγίσει το έργο πέντε ζωγράφων και ενός γλύπτη όπως αυτοί προσεγγίζουν τη σύγχρονη τέχνη, ενός ανήσυχου φωτογράφου με εικαστικό βλέμμα και ενός συνθέτη που μετουσιώσει ήχους σε εικαστικό γεγονός.

Επιμέλεια: Γιάννης Ευθυμιάδης

Info:

• Βασίλης Βαφειάδης [ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ]. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1953. Εκεί ξεκίνησε τις εικαστικές του αναζητήσεις και στην πορεία ανέπτυξε συνεργασίες με γνωστές Γκαλερί, με αρκετές ατομικές εκθέσεις και συμμετοχή σε ομαδικές (Θεσ/νίκη, Αθήνα, Σόφια). Το 1987 δημιουργεί στις Σέρρες, όπου ζει κι εργάζεται, τον εικαστικό χώρο «ΑΡΜΟΣ». Μέλος του Επιμελητηρίου Εικαστικών Τεχνών Ελλάδας και του Συλλόγου Καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών Βόρειας Ελλάδας (Σ.Κ.Ε.Τ.Β.Ε.).
• Γιάννης Γκόγκος [ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ]. Γεννήθηκε στη Λαμία το 1954, ζει και εργάζεται στην Κατερίνη. Παίρνει τα πρώτα μαθήματα στη ζωγραφική στο εργαστήριο του πατέρα του Αναστάσιου Γκόγκου. Στη Θεσσαλονίκη παρακολουθεί διάφορα εργαστήρια, μαθήματα ζωγραφικής και βυζαντινής αγιογραφίας. Το 1972 φεύγει στο Παρίσι όπου και εισάγεται στην École nationale supérieure des beaux-arts Paris (1974). Θα παραμείνει 14 χρόνια στο Παρίσι συμμετέχοντας σε διάφορες ατομικές και ομαδικές εκθέσεις. Επιστρέφει στην Ελλάδα το 1986. Κατασταλαγμένος πλέον στην αφαίρεση, οργανώνει το δικό του εργαστήριο.
•  Θανάσης Καραμήτας [ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ]. Γεννήθηκε στο Δομοκό Φθιώτιδας το 1949. Ζει και εργάζεται στην Κατερίνη. Τέλειωσε το Μαθηματικό τμήμα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσ/νίκης. Σπούδασε στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών Θεσσαλονίκης με Δασκάλους τους Κυριάκο Μορταράκο, Σάββα Κωνσταντινίδη και Γιώργο Τσακίρη. Είναι μέλος του Ε.Ε.Τ.Ε του Συλλόγου Καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών Β. Ελλάδας (Σ.Κ.Ε.Τ.Β.Ε) και του Συλλόγου Εικαστικών Τεχνών Κ. Ελλάδας (Σ.Κ.Ε.Τ.Κ.Ε). Πραγματοποίησε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις από το 1980 ως και σήμερα.
•  Βασίλης Καρκατσέλης [ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ]  . Γεννήθηκε στο Παλαιό Φάληρο Αττικής το 1952. Έχει παρουσιάσει τη χαρακτική και ζωγραφική του εργασία σε 17 ατομικές και πάνω από 50 ομαδικές εκθέσεις, σε Ελλάδα και εξωτερικό. Ομοίως, τη φωτογραφική του εργασία σε 51 ατομικές και πάνω από 200 ομαδικές (σε Ευρώπη, Ασία, Αμερική). Έχουν εκδοθεί κείμενα, δοκίμια, μονογραφίες, ποίηση, χαρακτικά και φωτογραφίες του. Διετέλεσε μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής του Μουσείου Φωτογραφίας της Θεσσαλονίκης. Το 1984 ιδρύει τη Φωτογραφική Ομάδα Τριανδρίας, γνωστή σε όλους σήμερα ως Φωτογραφικό Κέντρο Θεσσαλονίκης και είναι Πρόεδρος της Καλλιτεχνικής του Επιτροπής. http://karkatselis.weebly.com/
•  Milos Milosavljevic [ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ]. Γεννήθηκε το 1979 στο Vranje της Σερβίας, Σπούδασε στη Σχολή Καλών Τεχνών των Σκοπίων, όπου και κατοικεί, και του Νις. Διδάσκει σε ιδιωτικές σχολές και πανεπιστήμια από το 2007, ενώ τα τελευταία χρόνια παραδίδει μαθήματα στα Πανεπιστήμια FON (Design&Multimedia) και Novi Pazar (Art&Design). Έχει πραγματοποιήσει ατομικές εκθέσεις σε Νις, Βελιγράδι, Βράνιε, Νόβι Σαντ, Βέλες, Σκόπια, και Κατερίνη μεταξύ άλλων. Ομαδικά, έχει πάρει μέρος σε πάνω από 30 εκθέσεις στη χώρα του και στο εξωτερικό.
•  Δημήτρης Μπάκας [INSTALLATION]. Γεννήθηκε στην Κατερίνη το 1975. Σπούδασε σύνθεση με δάσκαλο το Θεόδωρο Αντωνίου. Συνέχισε στο Goldsmiths College, The University of London, όπου εκπόνησε διδακτορική διατριβή και αναγορεύτηκε διδάκτορας στη Σύνθεση. Επιπλέον, παρακολούθησε Master Ηλεκτροακουστικής Μουσικής, υπήρξε επισκέπτης ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης, όπου ολοκλήρωσε μεταδιδακτορική έρευνα με αντικείμενο την τεχνική σύνθεσης της απόλυτης συνέχειας. Έχει συμμετάσχει σε διεθνής συνέδρια, residencies και έχει λάβει διεθνείς διακρίσεις. Μέλος φορέων και ενώσεων για την σύνθεση, έρευνα κι εξέλιξη της μουσικής, στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ως εικαστικός ήχου τα έργα που εκτίθενται κυρίως σε μουσεία.
• Σταύρος Παναγιωτάκης [ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ]. Γεννήθηκε στα Χανιά το 1963. Πτυχίο Zωγραφικής και Μεταπτυχιακό με υποτροφία στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών του Βερολίνου U.D.K. (1984-1991), όπου εργάστηκε στα εργαστήρια Χαρακτικής και Γλυπτικής της Σχολής. Διοργάνωσε το Καλλιτεχνικό Χωριό “Παροικία Ιστίων” στη Σάμο (1999). Διετέλεσε πρόεδρος του Συλλόγου Καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών Βόρειας Ελλάδας, ΣΚΕΤΒΕ (2000-2003). Δίδασκε Εικαστικά στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Α.Π.Θ. Υπεύθυνος Πολιτιστικών Θεμάτων της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Θεσσαλονίκης (2003-2007). Υποψήφιος διδάκτορας του Τομέα Αρχιτεκτονικού Σχεδιασμού και Εικαστικών Τεχνών του Τμήματος Αρχιτεκτόνων Α.Π.Θ. Οργάνωσε 31 ατομικές και πήρε μέρος σε πολλές ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό.http://www.stavros-panagiotakis.net/
• Vladimir Savic [ΓΛΥΠΤΙΚΗ]. Γεννήθηκε το 1966 στο Valjevo της Σερβίας. Σπούδασε στη Σχολή Εφαρμοσμένων Τεχνών, στο τμήμα εφαρμοσμένης Γλυπτικής στο Sarajevo της Βοσνίας Ερζεγοβίνης, Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών στο Βελιγράδι Σερβίας. Έκανε τρεις ατομικές εκθέσεις και συμμετείχε σε πολλές ομαδικές. Ζει και εργάζεται στην Κατερίνη.

Η αναζήτηση είναι σκοπός επιβίωσης για τον φωτογράφο πολλές φορές και σε μονοπάτια μη προκαθορισμένα και άγνωστα. Έχει πολλές παραμέτρους.

Καταρχήν ο φωτογράφος είναι αντιμέτωπος με τον ίδιο του τον εαυτό, αντιμέτωπος με τις εμπειρίες του, τις ιδεοληψίες του, ανιχνεύει αργά και βασανιστικά, το «εγώ» του. Αυτή η διαδικασία έρχεται να αποκαλυφθεί στον ίδιο καθώς χτίζει το καλλιτεχνικό του οικοδόμημα, αργά και σταθερά, χωρίς να γνωρίζει ακριβώς την τελική μορφή που θα έχει αυτό, τους ενδιάμεσους σταθμούς και τον τελικό προορισμό.

Αυτή η επίμονη εργασία και πορεία, μας αποκαλύπτει σιγά σιγά την δική του αλήθεια για τον κόσμο που μας περιβάλλει. Η αναζήτηση της αλήθειας είναι ένας σοβαρός λόγος ύπαρξης του καλλιτέχνη και μία διαδρομή που κρύβει πολλές φορές απογοητεύσεις και εκπλήξεις, χωρίς να γνωρίζει ο ίδιος τους ενδιάμεσους σταθμούς και τον τελικό προορισμό. Αυτά του αποκαλύπτονται όσο προχωρά και ανιχνεύει, αναζητώντας τους τρόπους να γεννηθούν σε εικόνες και να πάρουν «σάρκα και οστά».

Συμμετέχουν οι φωτογράφοι:

Αντωνοπούλου Ξένια, Γιαρίμογλου Κική, Γιωτάκης Στέφανος, Γκουβάτσου Χριστίνα, Δελήμπασης Θανάσης, Ευαγγελίου Μυρτώ, Ευσταθίου Ματία, Κουτσούμπα Μαρίνα, Κουφοπούλου Ευδοξία, Λαζάρου Γιώτα, Λιάτου Βίβιαν, Λώλος Μπάμπης, Μανδαμαδιώτης Γιώργος, Μασούρας Μπάμπης, Μπάντος Δημήτρης, Μπεμπένη Μαρία, Νταμάνης Θανάσης, Παππάς Φίλιππος, Σακκομήτρου Ιωάννα, Ταμβάκος Βαγγέλης, Τζαβάρα Χρύσα, Τσιαμούρη Νίκη.

Info: 

Διάρκεια έκθεσης: 4.11.2017 – 16.11.2017
Χώρος έκθεσης: Blank Wall Gallery,  Φωκίωνος Νέγρη 55 Κυψέλη
Ώρες λειτουργίας:
Σάββατο 4/11: Εγκαίνια 20:00
Κυριακή 5/11: 18:00-21:00
Τρίτη έως Παρασκευή: 16:30-21:30
Είσοδος Ελεύθερη
Επιμέλεια έκθεσης: Βαγγέλης Ταμβάκος

Υπάρχει αυτή η αίσθηση του αμετάβλητου, της αιώνιας ζωής. Σ’ αυτά τα καινούρια έργα υπάρχει και η αίσθηση της συνέχειας που χαρακτήριζε τη δουλειά του Cy –η ποιότητα του έργου που μας κληροδότησε, η τέχνη του– δεν πρόκειται για μνημείο, πρόκειται για κάτι ζωντανό.
Sally Mann

.

Η γκαλερί Gagosian παρουσιάζει την έκθεση “Remembered Light”, την πρώτη ατομική έκθεση της Sally Mann στην Αθήνα.

Η Sally Mann είναι διάσημη για τον τρόπο με τον οποίο μεταμορφώνει τα ιδιωτικά και οικεία θέματα που φωτογραφίζει –παιδιά, τοπία, οικογένεια και θνητότητα– έτσι ώστε να προκαλούν τόσο δέος όσο και ταραχή. Σε προηγούμενες δουλειές της διερευνούσε τις σχέσεις μεταξύ γονέων και παιδιών, μεταξύ συζύγων, αδελφών, όπως και μεταξύ φύσης και ιστορίας.

Σε αυτή την έκθεση με έγχρωμες και ασπρόμαυρες φωτογραφίες που τράβηξε μεταξύ 1999 και 2012 αποτυπώνει –κάπως φευγαλέα– το ατελιέ του Cy Twombly, αγαπημένου φίλου και μέντορά της, που πέθανε πριν από μερικά χρόνια. Πρόκειται για την πρώτη ατομική έκθεση της Mann στην Ελλάδα, η οποία, πριν έρθει στην Αθήνα παρουσιάστηκε στην Gagosian της Νέας Υόρκης, του Παρισιού και της Ρώμης.

Ο Twombly και η Mann γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στη νοτιοανατολική Βιρτζίνια. Το μέρος αυτό όπου εκείνος επέστρεφε κάθε χρόνο, αποτελεί συγχρόνως και πεδίο αναμνήσεων της μεταξύ τους σχέσης. Στο πρόσφατο διάσημο αυτοβιογραφικό βιβλίο της Hold Still (2015), το οποίο ήταν υποψήφιο για το αμερικανικό Κρατικό Βραβείο μη Λογοτεχνικού Βιβλίου, η Mann θυμάται την απλότητα του Twombly, την ευγένεια του – χαρακτηριστικό των ανθρώπων του Νότου, το καυστικό χιούμορ του. “Η κοινή μας καταγωγή από τον Νότο, με την ησυχία, την ομορφιά του και μια γλυκιά επίγευση από το παρελθόν, μας επιτρέπει να αποστασιοποιούμαστε από αυτό, διατηρώντας την οπτική μιας άλλης εποχής”, λέει αναφερόμενη στη φιλία τους.

Η ματιά της Mann και το θερμό φως της Βιρτζίνια κάνουν τις συλλογές και τα καθημερινά αντικείμενα στο ατελιέ του Twombly να φαντάζουν σαν απόδειξη μιας ζωής γεμάτης φαντασία και έμπνευση, η οποία βιώθηκε αλλά και σημαδεύτηκε τόσο από την πραγματικότητα όσο και από το δικό του modus operandi – όπως το έθεσε ο Simon Schama “τα απομεινάρια, το επίχρισμα και τα σημάδια, και μια απουσία που μεταμορφώνεται σε παρουσία”. Το έργο Remembered Light, Untitled (Solitary Print on Wall) (2012) δείχνει έναν τοίχο στο ατελιέ του καλλιτέχνη στη Βιρτζίνια, πάνω στον οποίο είναι στερεωμένη με συρραπτικό μια φωτογραφία που είχε τραβήξει ο Twombly στην Γκαέτα. Στη φωτογραφία του Twombly, όπως την έχει φωτογραφίσει η Mann, διακρίνεται μια προτομή τοποθετημένη ανάμεσα σε βάζα. Υπό το φως της παραλίας οι μορφές αυτές αποπνέουν μια αίσθηση νοσταλγική. Με το έργο Remembered Light, Untitled (Squat White Sculpture and Paint Edges) (2012) η Mann δίνει μία εικόνα της απτής διαδικασίας που καταλήγει στη δημιουργία ενός από τα γλυπτά του. Ακόμη και χωρίς τη φυσική παρουσία του ίδιου του καλλιτέχνη, η Mann καταφέρνει να αποτυπώσει την καθημερινή ζωή και εργασία του.

Οι ποιητικές εικόνες με τις οποίες καταγράφει η Mann το παρελθόν απαθανατίζουν στιγμές της καλλιτεχνικής ζωής του Twombly. Αποδεικνύουν παράλληλα την ικανότητα και διεισδυτικότητά της να καταγράφει την ιδιωτικότητα, τον μοναδικό τρόπο της να απαθανατίζει την αμεσότητα, την οικειότητα, και το παρόν καθώς μετατρέπεται σε παρελθόν.

Τα έργα της συνοδεύονται από έναν κατάλογο των εκδόσεων Abrams, ο οποίος περιέχει ένα δοκίμιο του Simon Schama και μία συζήτηση μεταξύ της Sally Mann και του Edmund de Waal.

Bio:

H Sally Mann γεννήθηκε το 1951 στο Λέξινγκτον της Βιρτζίνια, όπου και εξακολουθεί να ζει και να εργάζεται. Το 2001 το περιοδικό Time την ανακήρυξε “Καλύτερη φωτογράφο της Αμερικής”. Με υποτροφία από το Guggenheim και έχοντας λάβει τρεις φορές την υποτροφία National Endowment for the Arts, η ζωή και το έργο της έχουν γυριστεί δύο φορές σε ντοκιμαντέρ: Blood Ties (1994) και What Remains (2007). Το τελευταίο της βιβλίο Hold Still: A Memoir with Photographs (Little, Brown, 2015) έλαβε ενθουσιώδεις κριτικές και βρίσκεται στη λίστα των μπεστ σέλερ στους New York Times, ενώ παράλληλα ήταν υποψήφιο και για το Κρατικό Βραβείο Βιβλίου και τιμήθηκε με το Andrew Carnegie Medal of Excellence για μη λογοτεχνικό βιβλίο. Έργα της ανήκουν σε σημαντικές συλλογές, όπως του Μουσείου Victoria and Albert στο Λονδίνο, του Moderna Museet στη Στοκχόλμη, του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης στη Νέα Υόρκη, του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη, του Whitney Museum of American Art στη Νέα Υόρκη, του Museum of Fine Arts στη Βοστόνη, του Hirshhorn Museum and Sculpture Garden στην Ουάσινγκτον, του Museum of Fine Arts στο Χιούστον του Τέξας, του High Museum of Art στην Ατλάντα και του Εθνικού Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης στο Τόκιο. Οι πρόσφατες εκθέσεις της συμπεριλαμβάνουν τις εξής: “Sally Mann: What Remains”, Corcoran Art Gallery, Ουάσινγκτον (2004), “Sally Mann: Deep South/Battlefields”, Kunstammlung im Stadtmuseum, Ιένα, Γερμανία (2007), “Sally Mann: The Family and the Land”, Kulturhuset, Στοκχόλμη (2007, η οποία περιόδευσε και στο Taidemuseo Tennispalatsi στο Ελσίνκι, στο Dunkers Kulturhus στο Χέλσινγκμποργκ της Σουηδίας, στη Royal Library στην Κοπεγχάγη, στο Fotomuseum Den Haag στη Χάγη, και στη Photographer’s Gallery στο Λονδίνο έως το 2010), “Sally Mann: The Flesh and the Spirit”, Virginia Museum of Fine Arts, Ρίτσμοντ, Βιρτζίνια (2010), “A Matter of Time”, Fotografiska Museet, Στοκχόλμη (2012), και “Sally Mann: Battlefields”, Taubman Museum of Art, Ροανόκε, Βιρτζίνια.

Η μεγάλη αναδρομική έκθεση “Sally Mann: A Thousand Crossings” θα εγκαινιαστεί τον Μάρτιο του 2018 στη National Gallery of Art στην Ουάσινγκτον και στη συνέχεια θα περιοδεύσει σε σημαντικά μουσεία, μεταξύ των οποίων το J. Paul Getty Museum στο Λος Άντζελες, το Museum of Fine Art στο Χιούστον, η Galerie nationale du Jeu de Paume στο Παρίσι, και το Peabody Essex Museum στο Σάλεμ της Μασαχουσέτης.

Info:

Εγκαίνια: Πέμπτη, 2 Νοεμβρίου, 7–9 μ.μ.

Διάρκεια έκθεσης: 2 Νοεμβρίου 2017–20 Ιανουαρίου 2018

Χώρος έκθεσης: Gagosian gallery, Μέρλιν 3,  Αθήνα

Marianna Lourba

Εικαστική έκθεση

“Το Φως λάμπει στο σκοτάδι και το σκοτάδι δεν το κατανόησε”

Αναρωτιέσαι , πως δουλεύεις για να βγει φως ;

Η Μαριάννα Λούρμπα μας συναντά τη Δευτέρα 16 Οκτωβρίου στον Φωταγωγό – Εκδόσεις Ροδάκιο και μας ξεναγεί στην ατομική  της έκθεση Lux in Tenebris – Light in Darkness.

 Εκεί, σμιλεύοντας κυριολεκτικά τις σκιές που γεννά το φως, δημιουργεί αφηρημένα, ασύμμετρα μοτίβα. Το φως, καθίσταται κυρίαρχο. Οι ποικίλες πτυχές του που απορρέουν από τις εκφραστικές του δυνατότητες αναδεικνύουν την πλαστική του δυναμική. Με την ιδιαίτερη ικανότητα της, η Μαριάννα Λούρμπα, ωθεί τον παρατηρητή, σε ένα οφθαλμικό παιχνίδι μεταξύ φωτός και σκιών, καθηλώνοντας τον, σε μια αέναη αναζήτηση.

Υπάρχει βαθιά σκιά εκεί που υπάρχει πολύ φως

 (Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε)

Η Μαριάννα Λούρμπα ζει και εργάζεται ως visual designer στην Αθήνα. Ειναι κάτοχος B.A (Hons) in Arts και Master Degree in Arte Visiva του Instituto Europeo Di Design Milano. Σχεδιάζει design αντικείμενα για  μουσεία και χώρους τέχνης. Τα τελευταία χρόνια παρέα με τον φακό της αποτυπώνει εικαστικές φόρμες φυσικού και αστικού τοπίου «Δισδιάκριτες» κάνοντας το 2016 και την πρώτη ατομική της έκθεση.

Ημερομηνία εγκαίνιων 16/10/2017­
Διάρκεια έκθεσης 16-30 /10/2017
Φωταγωγός – Εκδόσεις ΤΟ ΡΟΔΑΚΙΟ
Διεύθυνση :Κολοκοτρώνη 59Β και Λίμπονα (εντός της στοάς Κουρτάκη)
Τηλ. 2103839355
Ώρες :  Δευτέρα ως Παρασκευή 10:00-20:00, Σάββατο Κυριακή 12:00-18:00

Το φωτογραφικό οδοιπορικό “Βαλκάνια:  Κοινές Διαδρομές” έχει σαν στόχο να αναδείξει κοινούς προβληματισμούς, κοινά συναισθήματα, κοινά ιδανικά που έχουν ως αφετηρία τον ίδιο τον  Άνθρωπο ανεξάρτητα την χώρα που κατοικεί ή το θρήσκευμα που πρεσβεύει.

Παράγοντες όπως το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζούμε, η κουλτούρα, η ιστορία κάθε λαού επηρεάζει την συμπεριφορά μας συνθέτοντας έτσι ένα πάζλ διαφορετικότητας αλλά και γνώσης για τον ταξιδιώτη που επισκέπτεται διαφορετικούς τόπους. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο, πάνω από την διαφορετικότητα του κάθε τόπου, όχι εθνικό, όχι πρόσκαιρο κάτι που έχει να κάνει με την φύση μας και την κοινή μας πορεία ως Άνθρωποι.

Το πρώτο φωτογραφικό οδοιπορικό της ομάδας πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2015 με αφετηρία την Τουρκία. Ο σχεδιασμός του οδοιπορικού περιλάμβανε περίπου 3.000 οδικά χιλιόμετρα, άπειρες ώρες πεζοπορίας και βασικούς σταθμούς του ταξιδιού μας την Κωνσταντινούπολη,   την ευρύτερη περιοχή της Καππαδοκίας, το Παμούκαλε  και τέλος την Σμύρνη. Η έκθεση φωτογραφίας από το συγκεκριμένο οδοιπορικό φιλοξενήθηκε τον Απρίλιο του 2016 στο ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, χωρίς κάποιο οικονομικό όφελος.

Η φωτογραφική ομάδα Common Routes αποτελείται από τους φωτογράφους: Παναγιώτης Αρμένης / Γιώργος Ασημακόπουλος / Τάσος Κουτσιαύτης / Δημήτρης Παπαδάκος / Γιώργος Τσακανίκας / Τόλης  Χατζηγνατίου

Info:
Χώρος έκθεσης: Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (Πειραιώς 256)
Διάρκεια έκθεσης: 22– 30 Σεπτεμβρίου 2017
Ωράριο λειτουργίας: 10.00 – 20.00 (Ανοιχτά όλες τις μέρες)
Εγκαίνια: 22 Σεπτεμβρίου 2017, στις 19.00  –   Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πλαισιωθούν με ζωντανή μουσική και ρυθμούς από τα Βαλκάνια.