Η Γωγώ Πονηράκου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1983.

Η φωτογραφία ως ανάγκη έκφρασης προέκυψε κατά τη διάρκεια των σπουδών της στη Βιολογία, το 2011. Με αρχή τον σκοτεινό θάλαμο του Π.Ο.Φ.Π.Α., παρακολούθησε σεμινάρια με δασκάλους τον Πάνο Κοκκινιά, τον Παναγιώτη Καλκαβούρα, τον Λουκά Βασιλικό, τον Ιωάννη Τζανετέα. Από το 2016 σπουδάζει στη Focus, Σχολή Φωτογραφίας & Βίντεο.

Δουλειά της έχει δημοσιευτεί σε ξένα και ελληνικά μέσα, έντυπα και online, ενώ έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις ανά την Ελλάδα.

Τον Φεβρουάριο του 2017 τυπώθηκε το πρώτο της zine με φωτογραφίες της και ποιήματα του Κωστή Ντέμου.

Είναι μέλος της φωτογραφικής ομάδας OramaPhotos.

Ημερομηνία: Τετάρτη 5 Ιουνίου 2019, 6μ.μ.– 9 μ.μ
Χώρος: O.art.ath , Σποράδων 36 , 11361 Αθήνα

Ο o.art.ath είναι ένας χώρος που ξεχειλίζει όπως κι αν το δεις από τέχνη. Ο Ιωάννης Τζανετέας είναι ένας ανήσυχος τύπος, από αυτούς με τους οποίους θέλεις να έχεις πει δύο κουβέντες έστω για μια φορά στη ζωή σου.
Μου έκανε την πρόταση για την παρουσίαση, για την οποία την ευθύνη για το αποτέλεσμα φέρω αποκλειστικά εγώ. Το μόνο που ξέρω είναι πως δεν είμαι για τίποτα σίγουρη. Ελάτε να μας συντροφεύσετε σε έναν κύκλο γεμάτο αβεβαιότητες. Θα είναι όμορφα, μπορεί και συγκινητικά. Θα είναι (σίγουρα) αναμοχλευτικά.

Γωγώ Πονηράκου

FB Event: https://www.facebook.com/events/559183751274977/
https://www.facebook.com/jorgitapon

Georgia Ponirakou’s portfolio presentation

Georgia Ponirakou was born in Athens, in 1983. She began taking pictures as a self-expression during her studies on biology around 2011. Starting from the dark room of the University Club Cultural Society’s photography Section, she took several seminars with many teachers: Panos kokkinias, Panagiotis Kalkavouras, Lukas Vasilikos, Ioannis Tzaneteas. From 2016 she is attending at the Focus school for photography and video. Her work has been published in greek and foreign magazines both printed and online and she has participated in group exhibitions around Greece. In February 2017 her first zine was printed with her photographs and poems of Kostis Ntemos. She is a member of the OramaPhotos group.

Date: Wednesday, June 5, 2019 at 6 PM – 9 PM
Location: O.art.ath , Sporadon 36 str., 11361 Athens, Greece

Ανασύρει από το προσωπικό της αρχείο αγαπημένες της φωτογραφίες και μας τις παρουσιάζει μαζί με ιδιαίτερα μύχιες σκέψεις…

στα 67
με ρωτάει με προσμονή
πόσα μου μένουν;
ακουμπώντας το αυτί μου
στην πλάτη του
σαν σε ράγες σιδηρόδρομου
δεν του ανακοινώνω την πρόβλεψη

αποκτήνωση

Κρύφτηκε
σ’ένα βοκσβάγκεν λευκό
με δίχως ουρανό
Είπε πως
τα ‘ζησε όλα μέσα στο λίγο
και πως η υπομονή είναι
το πιο λαίμαργο ζώο του βασιλείου:
είχε τόσο κουραστεί να την ταΐζει
και ν’ αδειάζει· μέχρι τη
στιγμή που.

Κανείς δεν θυμάται τ’ όνομά του
μόνο πως ήταν ένας δειλός σοφός
με πόδια σαν ρίζες
μα θα ’θελα να μου ’χε εξηγήσει γιατί.

Ίσως οι πράξεις δεν εξηγούνται
έτσι όπως επιθυμούμε
οι άνθρωποι να μας μοιάζουν.

Τρυφερό χαϊκού^*

παίζουμε κρυφτό·
πίσω από κουρτίνες
δύο ροζ πόδια

^*Το χαϊκού είναι μια ιαπωνική ποιητική φόρμα. Παραδοσιακά αποτελείται από τρεις ομάδες των 5, 7, 5 συλλαβών, οι οποίες τοποθετούνται σε τρεις στίχους για έμφαση ή σε έναν, χωρισμένο με κενά. Το χαϊκού είναι με συνολικά 17 συλλαβές η πιο σύντομη μορφή ποίησης στον κόσμο. Ένα χαϊκού διαβάζεται σε μια αναπνοή.

“This song is for the demons
That haunted me in those loveless lonely nights
And for the shadows that stained my soul
For the echoes of my loss
This song is for my forgiveness
For the sadness you knifed in my heart
For the road that lies ahead
With fear and hope, loss and salvation”^*

For your demons, Saturnus

^*“Αυτό το τραγούδι είναι για τους δαίμονες
Που με στοίχειωσαν εκείνες τις δίχως αγάπη μοναχικές νύχτες
Και για τις σκιές που λέκιασαν την ψυχή μου
Για την ηχώ της απώλειας μου
Αυτό το τραγούδι είναι για τη συγχώρεσή μου
Για τη θλίψη που πλέκεις στην καρδιά μου
Για τον δρόμο που θα διαβούμε
Με φόβο και ελπίδα, απώλεια και σωτηρία”

Gilles’ arm, Paris, 1993 Nan Goldin

“Σκεφτόμουν ότι δε θα μπορούσα ποτέ να χάσω κάποιον αν τον φωτογράφιζα αρκετά. Στην πραγματικότητα, οι εικόνες μου μου δείχνουν πόσα έχω χάσει”

Nan Goldin

Η Nan Goldin συνήθιζε να φωτογραφίζει την καθημερινότητα της, μια ζωή γεμάτη καταστροφικές σχέσεις, αλκοόλ και ναρκωτικά. Ήλθε να συνταράξει τον κόσμο που υποκρίνεται, που αγνοεί αυτά τα κομμάτια της κοινωνίας.
Το 1988, εισήχθη σε κλινική, διαλυμένη από τα ναρκωτικά και το αλκοόλ. Άρχίσε να αυτό-φωτογραφίζεται, να φωτογραφίζει τους χώρους της κλινικής και τους φίλους της που πέθαιναν ο ένας μετά τον άλλον από AIDS.

“Έχω κάνει ολόκληρα grids μόνο με άτομα με AIDS, που ονομάζονται The Positive Grids. Οι άνθρωποι σε αυτές τις εικόνες είναι μολυσμένοι. Αλλά πολλοί από αυτούς δεν θέλουν να εμφανίζονται ως μολυσμένοι πια, και καλούν και με ρωτούν να τους αφαιρέσω. Ίσως δεν θέλουν να ταυτιστούν με αυτό ή να κάνουν μια πολιτική δήλωση πια. Αυτοί ήταν πολιτικοί άνθρωποι”, δηλώνει η ίδια.

Info:
Η Γωγώ Πονηράκου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1983. Μεγάλωσε στην Τρίπολη και έζησε στην Αλεξανδρούπολη, ενώ σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Η ενασχόλησή της με τη φωτογραφία, ως ανάγκη έκφρασης, ξεκίνησε το 2010 σαν πείραμα, μέσα στις αίθουσες της «Ίριδας» όπου γίνονταν τα μαθήματα φωτογραφίας του ΠΟΦΠΑ (Πολιτιστικός Όμιλος Φοιτητών Πανεπιστημίου Αθηνών), κατά τη διάρκεια των σπουδών της στη Βιολογία. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια με δασκάλους τον Πάνο Κοκκινιά, τον Παναγιώτη Καλκαβούρα, τον Λουκά Βασιλικό, τον Ιωάννη Τζανετέα και πρόσφατα με το φωτογράφο του Magnum Antoine d’ Agata. Από. το 2016 σπουδάζει στη Focus, Σχολή Φωτογραφίας & Βίντεο. Δουλειά της έχει δημοσιευτεί σε ξένα και ελληνικά μέσα, έντυπα και online, ενώ έχει συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις ανά την Ελλάδα. Το χειμώνα του 2015 παρακολούθησε το καλλιτεχνικό εργαστήριο “New Documents” των Depression Era. Τον Φεβρουάριο του 2017 τυπώθηκε το πρώτο της zine με φωτογραφίες της και ποιήματα του Κωστή Ντέμου. Είναι μέλος της φωτογραφικής ομάδας OramaPhotos.

flickr: https://www.flickr.com/photos/alis2012/
instagram: https://www.instagram.com/georgiaponirakou
facebook:https://www.facebook.com/jorgitapon