Μανώλης Αναγνωστάκης – Photologio https://staging.photologio.gr Μιλάμε για τη φωτογραφία Wed, 28 Nov 2018 09:33:30 +0000 el hourly 1 https://wordpress.org/?v=5.8.1 https://staging.photologio.gr/wp-content/uploads/2018/10/cropped-PhotoLogio_icon_512x512-1-32x32.png Μανώλης Αναγνωστάκης – Photologio https://staging.photologio.gr 32 32 Κυριακή μεσ’ τον χειμώνα (Ι) https://staging.photologio.gr/photo-of-the-day/2-12-2018/ Sun, 02 Dec 2018 00:50:21 +0000 https://staging.photologio.gr/?p=22639 photo: Diane Arbus

Ζήσαμε πάντα σε υγρές κι ανεξερεύνητες παραλίες

Στα σιωπηλά καφενεία με τις ετοιμοθάνατες καρέκλες

Τα σούρουπα έρχονται και ξανάρχονται κι η θάλασσα είν’ ατέλειωτη

Με τα θαμπά καράβια που φεύγουν και πλανιούνται στο σκοτάδι.

Είναι ωραίο και θλιβερό να θυμάσαι τόσα βράδια

Δεμένα μ’ απέραστους καπνούς και με δυο κατάμαυρα μάτια

Κι ένα χέρι που μάκραινε και χαιρετούσε απ’ το λιμάνι

(«Πορτ Σάιδ ‒ Αλεξάνδρεια» στις 20 του Ιούλη)

Ζήσαμε εκείνα τα θλιβερά και μονότονα καλοκαίρια

Κλεισμένοι πίσω από τα σίδερα της θάλασσας

Μετρώντας ένα ένα τα κύματα και τ’ άστρα

Δοσμένοι στην πικρή μας προσμονή.

Άγονες μνήμες. […]

Ήταν τα μάτια της θλιμμένα σαν τα καλοκαιριάτικα απογέματα

Κλεισμένα βαθιά στα μυστικά της θάλασσας

Κι ένα χέρι μαλακό και λεπτό σαν τη στοργή

Ένα χέρι μαλακό μπορεί να σε τραβήξει

Τραγουδώντας στα βάθη του πέλαγου στις μακρινές πολιτείες.

Ζήσαμε πάντα στις υγρές κι ανεξερεύνητες παραλίες

Με τη μνήμη πληγωμένη από μάτια και ταξίδια

Δεμένη πίσω απ’ ένα καράβι που δε θα γυρίσει

Μες στους απέραστους καπνούς και τα βραχνά τραγούδια

(«Πορτ Σάιδ ‒ Αλεξάνδρεια» στις 20 του Ιούλη).

(Μανώλης Αναγνωστάκης)

 

]]> Ο άνεμος του Νοεμβρίου (ΙΙΙ) https://staging.photologio.gr/photo-of-the-day/18-11-2018/ Sat, 17 Nov 2018 22:50:55 +0000 https://staging.photologio.gr/?p=22288 photo: Άρης Μεσσίνης, φωτογράφος του Γαλλικού Πρακτορείου AFP 
[Το photologio.gr ευχαριστεί θερμά τον κο Ά. Μεσσίνη για την παραχώρηση της άδειας της συγκεκριμένη φωτογραφίας]
Φοβάμαι
τους ανθρώπους που εφτά χρόνια
έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι
και μια ωραία πρωία –μεσούντος κάποιου Ιουλίου–
βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας
«Δώστε τη χούντα στο λαό».
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που με καταλερωμένη τη φωλιά
πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που σου ‘κλειναν την πόρτα
μην τυχόν και τους δώσεις κουπόνια
και τώρα τους βλέπεις στο Πολυτεχνείο
να καταθέτουν γαρίφαλα και να δακρύζουν.
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που γέμιζαν τις ταβέρνες
και τα ‘σπαζαν στα μπουζούκια
κάθε βράδυ
και τώρα τα ξανασπάζουν
όταν τους πιάνει το μεράκι της Φαραντούρη
και έχουν και «απόψεις».
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν σε συναντούσαν
και τώρα σε λοιδορούν
γιατί, λέει, δεν βαδίζεις στον ίσιο δρόμο.
Φοβάμαι, φοβάμαι πολλούς ανθρώπους.
Φέτος φοβήθηκα ακόμα περισσότερο.
(Μανώλης Αναγνωστάκης – Φοβάμαι)
]]> Όταν μιαν Άνοιξη χαμογελάσει (IV) https://staging.photologio.gr/photo-of-the-day/25-3-2017/ Sun, 25 Mar 2018 05:50:46 +0000 https://staging.photologio.gr/?p=14335 photo: William Albert Allard

Όταν μιαν άνοιξη χαμογελάσει
θα ντυθείς μια καινούργια φορεσιά
και θα `ρθεις να σφίξεις τα χέρια μου
παλιέ μου φίλε

Κι ίσως κανείς δε σε προσμένει να γυρίσεις
μα εγώ νιώθω τους χτύπους της καρδιάς σου
κι ένα άνθος φυτρωμένο στην ώριμη, πικραμένη σου μνήμη

(Μανώλης Αναγνωστάκης)

]]> Όταν μιαν άνοιξη χαμογελάσει … (Ι) https://staging.photologio.gr/photo-of-the-day/4-3-2018/ Sun, 04 Mar 2018 07:00:34 +0000 https://staging.photologio.gr/?p=13734 photo: Luigi Ghirri

 

… Χρόνος παλιός χωρίς υπόσταση
Τίποτα πια δε θ’ αλλάξει δω μέσα.
Είναι μια ήρεμη σιωπή, μην περιμένεις απάντηση
Κάποια νύχτα μαρτιάτικη χωρίς επιστροφή,
Χωρίς νιότη, χωρίς έρωτα, χωρίς έπαρση περιττή.
Κάθε Μάρτη αρχίζει μιαν Άνοιξη.
Το βιβλίο σημαδεμένο στη σελίδα 16.
Το πρόγραμμα της συναυλίας για την άλλη Κυριακή.
(Μ. Αναγνωστάκης)

]]>