Στην εναρκτήρια διοργάνωσή του, το Athens Photo World τιμά με τις εκθέσεις και τις δράσεις του τον Γιάννη Μπεχράκη, εστιάζοντας στο πολυετές, πλούσιο και πολυβραβευμένο έργο του. Οι εργασίες του Athens Photo World είχαν ήδη ξεκινήσει με την πολύτιμη συνεργασία της οργανωτικής ομάδας με τον Γιάννη Μπεχράκη. Οι ιδέες του, η εμπειρία του, το έργο του και η προσωπικότητά του υπήρξαν πηγή έμπνευσης για τους συντελεστές του APW και η διοργάνωση θα τιμά πάντα τη μνήμη και την συμβολή του στο Ελληνικό αλλά και διεθνές φωτορεπορτάζ.

Κεντρικό θέμα του Athens Photo World 2019 είναι η «Καθημερινότητα στον Κόσμο». Πόλεις, χώρες και στιγμές του πλανήτη, κοντά και μακριά, όλες στο κέντρο της Αθήνας, για το κοινό της και τους επισκέπτες της. Έξω από το στενό πλαίσιο εκθεσιακών χώρων και περιορισμένων ωραρίων, οι εκθέσεις του Athens Photo World θα έχουν καθημερινή και ελεύθερη πρόσβαση για το κοινό όλων των ηλικιών.

Ειδικότερα φέτος στο πλαίσιο του δεκαήμερου Athens Photo World θα πραγματοποιηθούν επτά εκθέσεις και έξι εκδηλώσεις, όλες επικεντρωμένες στο σύγχρονο φωτορεπορτάζ και τους πρωταγωνιστές του, με τη συμμετοχή σημαντικών και γνωστών Ελλήνων και ξένων επαγγελματιών, με μακρόχρονη εμπειρία και διαφορετική ο καθένας οπτική.

ΟΙ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ APW:
–“Eyewitness” / Γιάννης Μπεχράκης.
Τριάντα χρόνια φωτοειδησεογραφίας, διακρίσεων και βραβείων, τριάντα χρόνια παρουσίας του Γιάννη Μπεχράκη στα γεγονότα που πλέον ονομάζουμε «σύγχρονη ιστορία» την ώρα που αυτή γραφόταν. Μια συλλογή των πιο δυνατών και επιδραστικών εικόνων του σπουδαίου Έλληνα φωτοειδησεογράφου θα έχει το κοινό την ευκαιρία να δει από κοντά στο Αίθριο του 4ου ορόφου της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος, στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Παράλληλα, θα προβάλλονται video με ομιλίες και συνεντεύξεις του Γιάννη Μπεχράκη κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης φωτογραφικής πορείας του με τις πιο σημαντικές σκέψεις του για τη φωτογραφία και τον κόσμο.
Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 7 μέχρι και τις 15 Ιουνίου

– World Press Photo 2019
Ο πιο σημαντικός διεθνής διαγωνισμός φωτογραφίας κάνει την Αθήνα πρώτο σταθμό της ετήσιας περιοδείας του, φέρνοντας στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος τις πιο συναρπαστικές φωτογραφίες του 2018. Η έκθεση θα φιλοξενηθεί στα Πανοραμικά Σκαλιά του ΚΠΙΣΝ. Στα εγκαίνια και στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Athens Photo World, εκτός από την Anna Lena Mehr, διευθύντρια του Διαγωνισμού, θα παρεβρίσκεται και ο Βρετανο-Καναδός Finbarr O’Reilly, βραβευμένος στην κατηγορία «Πορτραίτα», με τη φωτογραφία του, Dakar Fashion.
Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 7 μέχρι και τις 30 Ιουνίου.

– Έκθεση “Notes” / Δημήτρης Μιχαλάκης
Ο Δημήτρης Μιχαλάκης είναι ένας από τους πιο δραστήριους Έλληνες φωτογράφους των τελευταίων ετών, με συνεργασίες και δημοσιεύσεις σε μεγάλους δημοσιογραφικούς οργανισμούς της Ελλάδας και του εξωτερικού και παρουσία σε σημαντικά φεστιβάλ. Μέσα στο ευρύτερο εγχείρημα γνωριμίας του αθηναϊκού κοινού με τη δουλειά σημαντικών φωτογράφων, έξω από αυστηρούς εκθεσιακούς χώρους και περιορισμένα ωράρια, θα εκτεθούν στην Πλατεία Συντάγματος δεκατέσσερις φωτογραφίες μεγάλων διαστάσεων από διαφορετικά σημεία του κόσμου.
Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 7 μέχρι και τις 16 Ιουνίου.

– Έκθεση “Η καθημερινότητα στον κόσμο”
Το Athens Photo World σε συνεργασία με το διεθνές ειδησεογραφικό πρακτορείο Associated Press παρουσιάζει την έκθεση “Η Καθημερινότητα στον Κόσμο”. Το κοινό θα έχει την ευκαιρία να δει 48 φωτογραφίες από αντίστοιχα μέρη του κόσμου, όλες τραβηγμένες μέσα στα τελευταία δύο χρόνια. Οι φωτογραφίες της έκθεσης θα κοσμούν τα κάγκελα του Εθνικού Κήπου, ένα σημείο περάσματος, ενδιαφέροντος και καθημερινής βόλτας για εκατοντάδες Αθηναίους και επισκέπτες.
Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 7 μέχρι και τις 16 Ιουνίου.

– Έκθεση «Ελλάδα» / Πέτρος Γιαννακούρης, Κώστας Μπαλτάς, Λουκάς Χαψής
Τρεις σημαντικοί Έλληνες φωτογράφοι, ο Πέτρος Γιαννακούρης του πρακτορείου Associated Press, ο Κώστας Μπαλτάς και ο Λουκάς Χαψής, φέρνουν κοντά μας σημεία της χώρας με σπάνια ομορφιά και διαχρονική σημασία. Τόποι – ορόσημα, όπως η Ακρόπολη και ο ναός του Ποσειδώνα, και μοναδικές στιγμές από την καθημερινότητα που περνούν καμιά φορά απαρατήρητες, έρχονται «κοντά» και «δυνατά» μέσα από τις μεγάλες φωτογραφίες των τριών δημιουργών που θα κοσμούν την οδό Ερμού (μεταξύ Θησείου και οδού Πειραιώς) και θα ομορφαίνουν τον περίπατο στην Αθήνα.
Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 7 μέχρι και τις 16 Ιουνίου.

– Ψηφιακές Προβολές “Η καθημερινότητα στον Κόσμο”
Το Athens Photo World παρουσιάζει μια σειρά Ψηφιακών Προβολών με φωτογραφίες είκοσι Ελλήνων φωτογράφων που αποτυπώνουν με το φακό τους σκηνές καθημερινής ζωής και όχι μόνο. Κάθε βράδυ οι προβολές θα ξεκινούν με μια συλλογή φωτογραφιών του Γιάννη Μπεχράκη, ενώ θα ακολουθεί η δουλειά δύο διαφορετικών φωτογράφων, στους εξωτερικούς τοίχους τριών κεντρικών και πολυσύχναστων σημείων της Αθήνας: στον τοίχο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων στην οδό Ερμού 134, στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων και στο κτίριο του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Οι προβολές θα διαρκέσουν από τις 7 μέχρι και τις 16 Ιουνίου

-Έκθεση Εφήβων Φωτογράφων
Μια ομάδα δεκαπέντε εφήβων φωτογράφων, υπό την καθοδήγηση της Δώρας Λαβαζού και του iFocus θα φωτογραφίσουν τη γειτονιά, την πόλη και οτιδήποτε τους κεντρίζει το ενδιαφέρον με σκοπό να διαμορφώσουν το μωσαϊκό της πόλης με την πιο φρέσκια ματιά της νέας γενιάς της. Ταυτόχρονα, η έκθεση θα συμπληρώνεται από μια συλλογή φωτογραφιών από πιο αποκεντρωμένα σημεία της Ελλάδας που θα προβάλλονται ψηφιακά μέσα στο χώρο.
H έκθεση θα πραγματοποιηθεί στο χώρο της iFocus Gallery (Ιπποκράτους 13).
Η έκθεση και η προβολή θα διαρκέσουν από τις 7 μέχρι και τις 16 Ιουνίου

ΟΙ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ APW:
Παράλληλα με τις εκθέσεις το Athens Photo World 2019 οργανώνει μια σειρά εκδηλώσεων με τη συμμετοχή σημαντικών Ελλήνων και ξένων φωτογράφων και φωτοειδησεογράφων με σκοπό την παρουσίαση της δουλειάς τους αλλά και την ανταλλαγή απόψεων σχετικά με το ρόλο και το μέλλον της σύγχρονης φωτοειδησεογραφίας.

-Προβολή Ντοκιμαντέρ
Στο πλαίσιο του APW θα προβληθεί ντοκιμαντέρ του βραβευμένου κινηματογραφιστή Buddy Squires. Στο φιλμ, μέσα από το φακό του Squires, που ακολουθούσε τον Γιάννη Μπεχράκη από το 2000  σε πολλές χώρες,  αποτυπώνονται σημαντικά βήματα της καριέρας του.
Ο δημιουργός θα προβάλλει για πρώτη φορά στο Athens Photo World ένα απόσπασμα 40 λεπτών της δουλειάς του σαν φόρο τιμής στο έργο και τη μνήμη του Γιάννη Μπεχράκη.
Η προβολή θα γίνει στην Εναλλακτική Σκηνή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, στις 8 Ιουνίου 2019 με ελεύθερη είσοδο κατόπιν ηλεκτρονικής προεγγραφής.

– Συζήτηση Στρογγυλής Τράπεζας: Η φωτοειδησεογραφία σήμερα
Επτά σημαντικοί επαγγελματίες θα βρεθούν μαζί στο Φάρο του ΚΠΙΣΝ για να συζητήσουν τις εμπειρίες αλλά και τις απόψεις τους για το ρόλο και το μέλλον της σύγχρονης φωτοειδησεογραφίας. Φίλοι και συνεργάτες, οι περισσότεροι, του Γιάννη Μπεχράκη και προσωπικά προσκεκλημένοι από τον ίδιο στις αρχές της οργάνωσης του Athens Photo World, οι Rickey Rogers και Goran Tomasevic από το πρακτορείο REUTERS, οι Dusan Vranic και Λευτέρης Πιταράκης από το πρακτορείο Associated Press, ο φωτογράφος Finbarr O’Reilly, η φωτογράφος Heidi Levine και η Anna Lena Mehr, διευθύντρια του διαγωνισμού από το World Press Photo, θα αναφερθούν στη γνωριμία τους με τον Γιάννη Μπεχράκη και τη δουλειά του, θα μας δείξουν τη δική τους δουλειά, θα συζητήσουν και θα ανταλλάξουν απόψεις με το κοινό.
Η συζήτηση θα διεξαχθεί στον Φάρο του Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος στις 9 Ιουνίου με ελεύθερη είσοδο κατόπιν ηλεκτρονικής προεγγραφής.

– Ομιλίες Φωτογράφων: Λουίζα Γκουλιαμάκη, Νίκος Πηλός, Κωνσταντίνος Πίττας, Σπύρος Στάβερης και Santiago Lyon
Τέσσερις σημαντικοί και έμπειροι Έλληνες φωτογράφοι με μακρόχρονη πορεία στη φωτογραφία, στο ντοκουμέντο και το ρεπορτάζ παρουσιάζουν τη δουλειά και τις εμπειρίες τους στο κοινό μέσα από μια ζωντανή συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων.
Η Λουίζα Γκουλιαμάκη, ενεργή και δραστήρια φωτορεπόρτερ του Γαλλικού Δημοσιογραφικού Πρακτορείου και από τις λίγες γυναίκες φωτορεπόρτερ στην Ελλάδα.
Ο Νίκος Πηλός, ένας από τους πιο γνωστούς φωτογράφους ντοκουμέντου στη χώρα μας, με πλούσιο έργο και πολλές διεθνείς διακρίσεις.
Ο Κωνσταντίνος Πίττας, με σημαντικό έργο στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
O Σπύρος Στάβερης, με το μοναδικό φωτογραφικό στυλ απαθανάτισης της ζωής των σύγχρονων Ελλήνων.
Στο ίδιο πλαίσιο ο Santiago Lyon, με μακρόχρονη εμπειρία στο πρακτορείο Associated Press και τώρα υπεύθυνος περιεχομένου της εταιρίας Adobe θα μιλήσει στους παρευρισκόμενους τόσο για την περιπετειώδη όσο και για την πιο τεχνική πλευρά του φωτορεπορτάζ και της φωτογραφίας γενικότερα.

Οι ομιλίες θα διεξαχθούν στον Πύργο Βιβλίων στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος στις εξής ημερομηνίες:
Κωνσταντίνος Πίττας και Σπύρος Στάβερης: 12 Ιουνίου, 20:00 – 22:00
Νίκος Πηλός: 13 Ιουνίου, 19:00 – 21:00
Santiago Lyon: 14 Ιουνίου, 19:00 – 21:00
Λουίζα Γκουλιαμάκη: 15 Ιουνίου, 17:00 – 19:00

– Βραβείο «Yannis Behrakis» και Βραβείο Athens Photo World
Έχοντας πάντα σαν στόχο την προβολή και την ενίσχυση της δουλειάς των φωτογράφων και φωτορεπόρτερ, το APW συμβάλλει με τον τρόπο του στην ενθάρρυνση και την αναβάθμιση της δουλειάς τους και στη δυνατότητά τους να συνεχίζουν αφοσιωμένοι στο έργο και στο όραμά τους. Με δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος, το APW οργανώνει δύο ετήσια Βραβεία Φωτορεπορτάζ.

Το Athens Photo World θα απονείμει χρηματικό Βραβείο ύψους δεκαπέντε χιλιάδων ευρώ (15.000€) στο όνομα και τιμώντας τη μνήμη του Γιάννη Μπεχράκη. Το διεθνές βραβείο φωτοειδησεογραφίας “Yannis Behrakis” ήταν μια πρόταση του ίδιου του Έλληνα φωτογράφου και θα απονέμεται κάθε χρόνο σε μια εξελισσόμενη ή ολοκληρωμένη φωτογραφική δουλειά ρεπορτάζ ή ντοκουμέντου.

Παράλληλα, το Athens Photo World θα απονείμει χρηματικό Βραβείο ύψους πέντε χιλιάδων ευρώ (5.000€) σε μια εξελισσόμενη ή ολοκληρωμένη φωτογραφική δουλειά ρεπορτάζ ή ντοκουμέντου σε έναν φωτογράφο που ζει κι εργάζεται στην Ελλάδα ή την Κύπρο.

Οι βραβευμένες φωτογραφικές δουλειές κάθε διοργάνωσης θα εκτίθενται στην επόμενη διοργάνωση του Athens Photo World σε ατομική έκθεση των δημιουργών.

Το Athens Photo World στοχεύει στην ανάδειξη της δουλειάς των φωτορεπόρτερ και της συνεισφοράς τους στη διαμόρφωση της εικόνας του κόσμου μας και της ιστορίας εν τη γενέσει της, σε καιρούς πολιτικών και κοινωνικών αναταραχών και ανακατατάξεων. Ταυτόχρονα, επιδιώκεται η ανάδειξη της Αθήνας σε σημείο συνάντησης των φωτογράφων και φωτορεπόρτερ σε μια εποχή ταχύτατης μετάδοσης εικόνων, ειδήσεων και εξελίξεων.

Το πρώτο Athens Photo World πραγματοποιείται με δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος και σε συνεργασία με το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, τον Δήμο Αθηναίων, το Δίκτυο Πολιτισμού του Δήμου Αθηναίων Athens Culture Net, που λειτουργεί με ιδρυτικό δωρητή το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, τον Εθνικό Κήπο, την Εφορεία Αρχαιοτήτων, την Υπηρεσία Νεοτέρων Μνημείων και Τεχνικών Έργων Αττικής, τον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιολόγων και το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

____

Φωτογραφία Εξωφύλου: Πέτρος Γιαννακούρης / ΑΡ

Έτσι, για μια άλλη ακόμη χρονιά, καταγράφουμε “Ένα οδοιπορικό στο Πάσχα των Ελλήνων” μέσα από φωτογραφικές στιγμές και αναζητούμε τη μυσταγωγία, την ιεροσύνη της Μεγάλης Εβδομάδας και την πορεία προς την Ανάσταση …

Η πόλη με οβελίες αλλού γιορτάζει.
Σταθμός Πελοποννήσου κι απομεσήμερο του Πάσχα σε παγκάκι μόνον εσύ κι εγώ καθόμαστε, μητέρα.
Είμαστε γέροι πια κι οι δυο κι εγώ αφού γράφω ποιήματα πιο γέρος.
Αλλά πού πήγανε τόσοι δικοί μας;
Μέσα σε μια βδομάδα δεν απόμεινε κανείς.
Ήταν Μεγάλη βέβαια γεμάτη πάθη, προδοσίες, σταυρώσεις- θέλουν πολύ για να υποκύψουν οι κοινοί θνητοί;
Έτσι ακριβώς, από τα Βάγια μέχρι σήμερα θα ’πρεπε κάπως να ’χαμε κι εμείς χωρέσει.
Όμως το Πάσχα τέλειωσε, μητέρα.
Κι εμείς τι θ’ απογίνουμε σ’ ένα παγκάκι αθάνατοι καθώς νυχτώνει;

(Γιάννης Βαρβέρης – Εσπερινός αγάπης)

Τον ξεχώρισα μόλις τον είδα, ήμουνα ταχτική στα κηρύγματά του·
πούλησα κι ένα κτηματάκι της θειας μου για να τον ακολουθήσω.
Όμως όταν πια όλα τα ξόδεψα, αποφάσισα να πουλήσω και το κορμί μου,
στην αρχή στους ανθρώπους των καραβανιών, κατόπι στους τελώνες·
κοιμήθηκα με σκληροτράχηλους Ρωμαίους κι οι Φαρισαίοι δε μου είναι άγνωστοι.
Κι όμως μέσα σ’ αυτά δεν ξεχνούσα τα μάτια του.
Μήνες για χάρη του έτρεχα απ’ το Ναό στο λιμάνι
κι από την πόλη στο Όρος των Ελαιών.

Κύριε μυροπώλη, κάντε μου, σας παρακαλώ, μια μικρή έκπτωση.
Για ένα βάζο αλαβάστρου δε φτάνουν οι οικονομίες μου.
Κι όμως πρέπει να αποχτήσω αυτό το μύρο με τα σαράντα αρώματα.
Μ’ αυτό το μύρο θ’ αλείψω τα πόδια του,
μ’ αυτά τα μαλλιά θα σφουγγίσω τα πόδια του,
μ’ αυτά τα χείλη, τα πόδια του τα εξαίσια κι άχραντα θα φιλήσω.
Ξέρω, είναι πολύ αυτό το μύρο για τη μετάνοια,
ωστόσο για τον έρωτα είναι λίγο.
Κι αν μια μέρα ασπαστώ το χριστιανισμό, θα είναι για την αγάπη του·
κι αν μαρτυρήσω γι’ Αυτόν, θα ’ναι η αγάπη του που θα μ’ εμπνέει.
Γιατί, κύριε, ο έρωτας μου ανάβει την πίστη κι η αγάπη τη μετάνοια
κι ίσως μείνει αιώνια τ’ όνομά μου σα σύμβολο
εκείνων που σώθηκαν και λυτρώθηκαν ότι ηγάπησαν πολύ.

(Ντίνος Χριστιανόπουλος)

Κοιτάχτε μπήκε στη φωτιά! είπε ένας από το πλήθος.

Γυρίσαμε τα μάτια γρήγορα. Ήταν

στ’ αλήθεια αυτός που απόστρεψε το πρόσωπο, όταν του

μιλήσαμε. Και τώρα καίγεται. Μα δε φωνάζει βοήθεια.

Διστάζω. Λέω να πάω εκεί. Να τον αγγίξω με το χέρι μου.

Είμαι από τη φύση μου φτιαγμένος να παραξενεύομαι.

Ποιος είναι τούτος που αναλίσκεται περήφανος;

Το σώμα του το ανθρώπινο δεν τον πονά;

Η χώρα εδώ είναι σκοτεινή. Και δύσκολη. Φοβάμαι.

Ξένη φωτιά μην την ανακατεύεις, μου είπαν.

Όμως εκείνος καίγονταν μονάχος. Καταμόναχος.

Κι όσο αφανίζονταν τόσο άστραφτε το πρόσωπο.

Γινόταν ήλιος.

(Τάκης Σινόπουλος “Ο καιόμενος”)

 

Ήταν του Μάη το πρόσωπο
του φεγγαριού η ασπράδα
ένα περπάτημα ελαφρύ
σαν σκίρτημα του κάμπου

(Νίκος Γκάτσος “Αμοργός” – απόσπασμα)

Ήταν μια δύσκολη υποχώρηση κι’ αυτή, ν’ αφεθή, κι’ ο αέρας του βραδιού να του χτενίζει τα μαλλιά.
Τι κι’ αν έδωσε το τελευταίο φίλημα ο πυρετός τού έκαιγε το στόμα·
τι κι’ αν τ’ αργύρια ομορφαίνουν τη ζωή ο θάνατος ήταν η μόνη συγκατάβαση
Μα εγώ τον συμπόνεσα στην απελπισμένη του κίνηση.
Ήτανε φίλος μου μ’ έβλεπε στον ανήσυχο ύπνο του και τιναζόταν.
Με ξεχώρισε στο ανώνυμο πλήθος και μου ’σφιξε το χέρι – «δε χώρισα ποτέ ευθύνες» είπε «δε δίστασα στην εκλογή, ξέρω πάντα καλά τι είναι αλήθεια»
(Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου, «Ιούδας»)

Ακου τα σήμαντρα
των εξοχικών εκκλησιών.
Φτάνουν από πολύ μακριά
από πολύ βαθιά.
Απ’ τα χείλη των παιδιών
απ’ την άγνοια των χελιδονιών
απ’ τις άσπρες αυλές της Κυριακής
απ’ τ’ αγιοκλήματα και τους περιστεριώνες
των ταπεινών σπιτιών.
Ακου τα σήμαντρα
των εαρινών εκκλησιών.
Είναι οι εκκλησίες
που δε γνώρισαν τη σταύρωση
και την ανάσταση.
(Γιάννης Ρίτσος)

Δευτέρα του Πάσχα στο Γηρομέρι Φιλιατών. Οι μουσικοί της θλίψης τραγουδούν πάνω από τα μνήματα τα αγαπημένα τραγούδια των νεκρών όταν ήταν εν ζωή.

Κύριε λάμπρυνόν μου την στολήν της ψυχής.
Άστρα και χώμα σε βαστάζουν.
Μεριάζουν άφωνα τα σκότη και διαβαίνεις,
ανέγγιχτη τον κόσμον αγγίζει μουσική
και της καρδιάς τα πέταλα ροδίζουν,
άνθος όμορφο ζεσταίνεται στον ήλιο.
Λευκάνθηκαν οι άνθρωποι στο αίμα του αρνίου.
Θεέ μου ανέρχεσαι λυπημένος,
αν και για όραση εξακολουθείς να έχεις τη συγχώρηση.
Ω θλίψη των ματιών του Κυρίου μου,
της αιωνιότητας ο κάματος,
έχω πολύ συνεργήσει για να υπάρχεις,
είναι πολύ σ᾽ εμένα το μερίδιο της ανομίας.
Ανοίγει ένα τριαντάφυλλο, πάω και το ρωτώ:
Πού έκρυψαν τον ήλιο;
Πλησιάζω τη θάλασσα και της λέω:
Είσαι βαθειά και με τα μυστικά μεγάλη σου η σχέση.
Λυτρώνεται ο άνθρωπος;
Απαντά το λουλούδι: «Θα χαθούμε»
κι η θάλασσα με αχ αναταράζεται.
(Νίκος Καρούζος)

---

Θεέ μου Πρωτομάστορα μέσα στις πασχαλινές κι εσύ
Θεέ μου Πρωτομάστορα μύρισες την Ανάσταση …

(Οδυσσέας Ελύτης)

Δεύτε λάβετε φως εκ του ανεσπέρου φωτός

Μακριά χτυπούν καμπάνες από κρύσταλλο/ αύριο, αύριο, αύριο λένε:
το Πάσχα του Θεού.. (Ο. Ελύτης)

Κάθε λουλούδι έχει τη θέση του στον ήλιο,
κάθε άνθρωπος έχει ένα όνειρο.

Κάθε άνθρωπος
έχει έναν ουρανό πάνου από την πληγή του,
κι ένα μικρό παράνομο σημείωμα της άνοιξης μέσα στην τσέπη του».

(Γ. Ρίτσος)

Χριστέ μου, γιατί φόρεσες αυτό μακρύ πένθιμο φουστάνι κι
αυτά τ’ αγκάθια στο κεφάλι σου; Χάθηκαν τα λουλούδια;
Ή τάχατε, αν φορούσες παπαρούνες πάνου στ’ αχτένιστα μαλλιά
δε θα σ’ την πόρτα του ουρανού;

(Γ. Ρίτσος)

Πολυδεύκης Ασωνίτης

Γοερά το βλέπω ετοιμάζεσαι
για την Ανάστασή σου.

Την πιστεύω αλλά με θλίβει
όπως μας θλίβουν γοερά
και κάτι άλλα θαύματα που
επαληθεύτηκαν αλλόκοτα:
με το μη μένοντας κοντά μας
όπως μη μένοντας από μεθαύριο Εσύ.

Να αναστηθείς βεβαίως
ποιος νεκρός δεν το θέλει
ποιος υποψήφιος.
Αλλά να έμενες κάτω, εδώ
να μένεις ο πλησίον μας.

Όσα μας έταξες το είδες
δε γίνονται εκεί πάνω
εν μέσω πολυάσχολων ιλίγγων
και στροβιλισμών της Αναλήψεώς σου.

Θέλουνε γη αυτά τα πράγματα
πετρώδη ακανθόσπαρτη
γι’ αυτό και την διεξήλθες τόσον αιματηρά
ίνα άρεις-Συ είπας-
όσα χάσαμε επ’ αυτής.

Δε γίνεται τουλάχιστον να μένεις
μια βδομάδα εδώ και μια στο πατρικό σου;
Θαύμα μεγάλο είσαι πια μπορείς
να επιβληθείς στη διανομή σου.
Πώς πηγαινοέρχονται καθημερινά
από εδώ εκεί από κει εδώ
η ζωή και ο θάνατος.

Όχι όχι μη μου μιλάς για τις αόρατες
συνεχείς εκείνες παρουσίες. Είδαμε
σε τι μαρτύριο ψαύσεως τυφλής μας υπέβαλαν.

Μεγάλωσα όχι θέλω ξεκάθαρους πια
ορατούς λογαριασμούς

ή σε αγγίζω Ιησού
ή Ανασταίνεσαι δια παντός από κοντά μου.

(Κική Δημουλά – Μεγάλη Πέμπτη)

Ω γλυκύν μου έαρ ….

ΣΑΝ ΝΑ ΜΟΝΟΛΟΓΩ, σωπαίνω.
Ίσως και να ’μαι σε κατάσταση βοτάνου ακόμη
φαρμακευτικού ή φιδιού μιας κρύας Παρασκευής
Ή μπορεί και ζώου από κείνα τα ιερά
με τ’ αυτί το μεγάλο γεμάτο ήχους βαρείς
και θόρυβο μεταλλικό από θυμιατήρια.
(Οδυσσέας Ελύτης – Μ. Παρασκευή)

Που να σε κρύψω, γιόκα μου, να μη σε φτάνουν οι κακοί;
[…]

Θεριά οι άνθρωποι, δεν μπορούν το φως να το σηκώσουν.

Δεν είναι αλήθεια πιο χρυσή σαν την αλήθεια της σιωπής.

Χίλιες φορές να γεννηθείς, τόσες θα σε σταυρώσουν…

(Κώστας Βάρναλης)

ΠΕΝΘΙΜΟΣ ΠΡΑΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ μες στο λιβάνι

αναθρώσκουν παλαιές Μητέρες ορθές σαν κηροπήγια

τυφεκιοφόροι νεοσύλλεκτοι σε ανάπαυση

μικρά σκάμματα ορθογώνια, ραντιστήρια, νάρκισσοι.

Σαν να ’μαι, λέει, ο θάνατος ο ίδιος αλλ’ακόμη νέος αγένειος που μόλις ξεκινά

κι ακούει πρώτη φορά μέσα στο θάμβος των κεριών

το «δεύτε λάβετε τελευταίον ασπασμόν».

(Οδυσσέας Ελύτης “Μεγάλη Παρασκευή”)

Αυτός που κρέμασε τον ήλιο
στο μεσοδόκι τ’ ουρανού
κρεμάται σήμερα σε ξύλο
ίλεως, Κύριε, γενού
και στ’ ασπαλάθια της ερήμου
μια μάνα φώναξε «παιδί μου!»

Με τ’ Απριλιού τ’ αρχαία μάγια
με των δαιμόνων το φιλί
μπήκε στο σπίτι κουκουβάγια
μπήκε κοράκι στην αυλή
κι όλα τ’ αγρίμια στο λαγκάδι
πήραν το δρόμο για τον Άδη

Θα ξανασπείρει καλοκαίρια
στην άγρια παγωνιά του νου
Αυτός που κάρφωσε τ’ αστέρια
στην άγια σκέπη τ’ ουρανού
κι εγώ κι εσύ κι εμείς κι οι άλλοι
θα γεννηθούμε τότε πάλι
(Νίκος Γκάτσος – Μεγάλη Πέμπτη)

Υπαίθριος καιρός.
Κάτι ελιές πάνε να μαζέψουν ανήφορο.
Φορτωμένες.
Ο καρπός εισακούστηκε το παρελθέτω όχι.
Δεν θα εισπράξουν ούτε φέτος πατέρες
οι λιποψυχίες μας.

Ατελής η ελαιογραφία.
Να ξαναδοκιμάσω.

Κάτι ελιές πάνε να μαζέψουν ανήφορο.
Τα αργύρια φύλλα τους εποφθαλμιά
η αστραφτερή του τοπίου αγνότητα.
Φύσει καταδότρια η αθωότης.
Αυτή δεν μας παρέδωσε
για ελάχιστα ανεκπλήρωτα αργύρια
στην απώλειά της;

Να τονίσω λίγο Φαρισαίον απέναντι.
Τη θάλασσα.

(Κική Δημουλά “Μεγάλη Πέμπτη”)

Ο σταυρός είναι δυο επιθυμίες.
Η μια επιθυμία που ερωτεύτηκε τα ουράνια
σμίγει και σταυρώνεται με την επιθυμία
καθώς διασχίζει τη γη.
Κι ο Χριστός είναι φιλικά εσταυρωμένος.

(Νίκος Καρούζος, “Το άφθαρτο ξύλο”)

Και λέει ο Ναζωραίος στους μαθητάδες:
«Το αιώνιο είμαι το φως και σεις λαμπάδες
Φως από φως, στα σκότη,
εσείς πιστοί οδηγοί και οι πρώτοι
καταλυτές των γήινων θρήνων,
που θείο μήνυμα θα φέρετε παντού …

(Στέλιος Σπεράντζας – απόσπασμα από το ποίημά του “Μυστικός δείπνος”)

ΟΛΟΕΝΑ ΟΙ ΚΑΚΤΟΙ ΜΕΓΑΛΩΝΟΥΝ κι ολοένα οι άνθρωποι ονειρεύονται σα να ’ταν αιώνιοι. Όμως το μέσα μέρος του Ύπνου έχει όλο φαγωθεί και μπορείς τώρα να ξεχωρίσεις καθαρά τι σημαίνει κείνος ο μαύρος όγκος που σαλεύει
Ο λίγες μέρες πριν ακόμη μόλις αναστεναγμός
Και τώρα μαύρος αιώνας.

(Οδυσσέας Ελύτης – Μεγάλη Τετάρτη από το “Ημερολόγιο ενός αθέατου Απριλίου”)

… Δέξαι μου τας πηγάς των δακρύων,
ο νεφέλαις διεξάγων της θαλάσσης το ύδωρ
κάμφθητί μοι προς τους στεναγμούς της καρδίας,
ο κλίνας τους ουρανούς, τη αφάτω σου κενώσει…

(απόσπασμα από το τροπάριο της Κασσιανής)

Οι βιολέτες, όπως ανήσυχα,
διορατικά μυρίζουν
όταν κάτι δεν πάει καλά,
κάτι απογοητεύει πάλι.
Η Μεγάλη Εβδομάδα,
όπως στάζει κερί και τάμα
στη θρησκόληπτη ανάμνηση,
στην άθεη απουσία.
Η Κυριακή του Νυμφίου,
όπως αναστατώνει,
βασίζεις δεν βασίζεις το Μεγάλο
στις αφίξεις.
Οι διάφοροι Νυμφίοι,
που κάτι τους τυχαίνει και δεν έρχονται,
κάποια διήμερη εκδρομή,
κάποια ευκολότερη θρησκεία
που την ασπάζονται.
Οι πολλαπλασιασμένοι κήποι της Γεθσημανή
σε κάθε βήμα,
όπως κατασταλάζεις για το έθιμο,
έχουν δεν έχουνε ανθίσει οι απορίες.
Οι Πατέρες μας, γέροι στο σπίτι,
περιμένουν αυγά και τσουρέκι.
Οι πολλαπλασιασμένοι κήποι της Γεθσημανή,
τα περιστύλια της υπομονής,
τα παγκάκια να κάτσεις να περιμένεις
τον ετήσιο Ιούδα,
πού αργεί να ‘ρθεί
από το ράφτη, απ’ τον κουρέα.
Το μεγάλο ποσόν που του δίνεις
για να δεχθεί να σε προδίνει ανεξήγητα.
Της καμπάνας η Μεγάλη εξάντληση
κι η απαρηγορία,
ο νηστικός της ήχος
όπως λιποθυμάει
τα εαρινά αρμόνια
των καθολικών απογευμάτων.
Οι αργίες,
οι αργοπορίες,
οι αγριότητες,
όπως τις πάμε ως επάνω μόνοι μας.
Ο Σίμων, που στο τέλος αδιαφόρησε
κι έφτιαξε τη ζωή του.
Η Μυροφόρος έλλειψις,
που θα σε ψάχνει απόψε να σε ράνει.
Η Προηγιασμένη των διαφόρων θρήνων
τη Μεγάλη Εβδομάδα
και τις διάφορες άλλες εβδομάδες τα ίδια.
Η Αγία Επανάληψη,
η θαυματουργή,
η άχειροποίητος,
όπως τη βρήκανε ανυπόγραφη τα πράγματα,
θαμμένη
σε κάποια παλαιότητα της μοίρας μας,
σε κάποιο προγονό μας μέλλον.
Όπως την πιστεύω.

(Κική Δημουλά)

… Έκλεινε το άσπρο τριαντάφυλλο/ το κεφάλι του, σαν του Ιησού.

Σε τρεις μέρες μόνο, είπε

κ’ ελάλησε, έκαμε όμοια

στον κόσμο το χρέος του.

(κάθε λουλούδι, είναι κ’ ένας Ιησούς) …

(Ν. Βρεττάκος, Επί του όρους ομιλία)

Μιχάλης Παππάς – Καστελλόριζο 2018 – Michael Pappas / pculiar.com

Τον νυμφώνα Σου βλέπω, Σωτήρ μου, κεκοσμημένον,
και ένδυμα ουκ έχω, ίνα εισέλθω εν αυτώ.
Λάμπρυνόν μου την στολήν της ψυχής,
Φωτοδότα, και Σώσον με.

19 Μαρτίου 2018, Πολυχώρος Αθηναΐς (Athinais Cultural Center)

Ανοικτή συζήτηση με θέμα: “Το Κοινωνικό πρόσωπο του Έλληνα φωτογράφου”

Το photologio.gr στην πρώτη του ανοικτή συζήτηση με θέμα: “Το Κοινωνικό πρόσωπο του Έλληνα φωτογράφου”
Συμπαραστάτες και συνομιλητές: Γιώργος Δεπόλλας, Πέτρος Γιαννακούρης, Μάρω Κουρή, Βασίλης Μαθιουδάκης, Μιχάλης Παππάς, Ορέστης Σεφέρογλου, Στέλιος Παπαρδέλας, Βασίλης Νίκας.
Τους ευχαριστούμε για αυτή την τιμή.

Ευχαριστούμε θερμά τον Παναγιώτη Τριπαρόλη για τη βιντεοσκόπηση της συζήτησης.

Το πρώτο μέρος της συζήτησης με τις εισηγήσεις των καλεσμένων:

Το δεύτερο μέρος και η ανοιχτή συζήτηση με το κοινό:

Κύριε λάμπρυνόν μου την στολήν της ψυχής.
Άστρα και χώμα σε βαστάζουν….
Μεριάζουν άφωνα τα σκότη και διαβαίνεις,
ανέγγιχτη τον κόσμον αγγίζει μουσική
και της καρδιάς τα πέταλα ροδίζουν,
άνθος όμορφο ζεσταίνεται στον ήλιο.
Λευκάνθηκαν οι άνθρωποι στο αίμα του αρνίου.
Θεέ μου ανέρχεσαι λυπημένος,
αν και για όραση εξακολουθείς να έχεις τη συγχώρηση.
Ω θλίψη των ματιών του Κυρίου μου,
της αιωνιότητας ο κάματος,
έχω πολύ συνεργήσει για να υπάρχεις,
είναι πολύ σ᾽ εμένα το μερίδιο της ανομίας.
Ανοίγει ένα τριαντάφυλλο, πάω και το ρωτώ:
Πού έκρυψαν τον ήλιο;
Πλησιάζω τη θάλασσα και της λέω:
Είσαι βαθειά και με τα μυστικά μεγάλη σου η σχέση.
Λυτρώνεται ο άνθρωπος;
Απαντά το λουλούδι: «Θα χαθούμε»
κι η θάλασσα με αχ αναταράζεται.”
(Το Πάσχα των Πιστών, Νίκος Καρούζος)

Η πόλη με οβελίες αλλού γιορτάζει.
Σταθμός Πελοποννήσου
κι απομεσήμερο του Πάσχα σε παγκάκι
μόνον εσύ κι εγώ καθόμαστε, μητέρα. Είμαστε γέροι πια κι οι δυο
κι εγώ αφού γράφω ποιήματα πιο γέρος.
Αλλά πού πήγανε τόσοι δικοί μας;
Μέσα σε μια βδομάδα δεν απόμεινε κανείς.
Ήταν Μεγάλη βέβαια γεμάτη πάθη, προδοσίες, σταυρώσεις-
θέλουν πολύ για να υποκύψουν οι κοινοί θνητοί;
Έτσι ακριβώς, από τα Βάγια μέχρι σήμερα
θα ’πρεπε κάπως να ’χαμε κι εμείς χωρέσει.
Όμως το Πάσχα τέλειωσε, μητέρα.
Κι εμείς τι θ’ απογίνουμε σ’ ένα παγκάκι
αθάνατοι
καθώς νυχτώνει;
(Εσπερινός της αγάπης, Γιάννης Βαρβέρης)

«Χριστός ανέστη». Ύμνος κι’ οι κρότοι
των όπλων κι’ όλες οι καμπάνες μαζί,
σ’ όλην την πόλη κι’ οι άνθρωποι
όλοι μαζί είχαν την ίδια χαρά,
τέλειωνε η προσφορά της προσπάθειας,
τους πένθους, της συλλοής.

Κοιτάζω το παρελθόν.
Δεν σ’ αρνιέμαι, Κύριε, της αγάπης,
της ανάστασης ένδοξης του ανθρώπου.
Πολλή με σκεπάζει αμαρτία της γνώσης,
όμως θα περιμένω μιαν αρχή της αγάπης
ξανά, που δίνεται παρηγοριά
της θλιμμένης επίμονης σκέψης.

Αρχή, χαραυγή,
«ήν δε όρθρου βαθέος…»
Να πιστέψουμε στην ημέρα της ζωής.
Ελπίδες, αναμνήσεις δεν αρκούν
οι κόποι. Η σκέψη θολώνει
το κόκκινο της θυσίας αίμα.

Πρέπει το σώμα να σηκωθεί,
να πάει με τους άλλους μαζί, να χαρεί
την γιορτή, την απλή χαρά,
να δεχτεί την πλούσια συμμετοχή,
να παραδεχτεί τη χαρά προσιτή.
Ανάσταση να χαρεί, λευτεριά
ύστερ’ απ’ το πλήθος του πόνου,
πίστη, την αγάπη του ανθρώπου.

(Ζωή Καρέλλη, Πριν την Ανάσταση)

Πιλότος της ψυχής μας ο θάνατος. Η ζωή είναι ωραία το βράδυ. Καλή Ανάσταση!

(Ν. Καρούζος)

Μακριά χτυπούν καμπάνες από κρύσταλλο/ αύριο, αύριο, αύριο λένε:
το Πάσχα του Θεού»

(Ο. Ελύτης)

Γοερά το βλέπω ετοιμάζεσαι
για την Ανάστασή σου.
Την πιστεύω αλλά με θλίβει
όπως μας θλίβουν γοερά
και κάτι άλλα θαύματα που
επαληθεύτηκαν αλλόκοτα:
με το μη μένοντας κοντά μας
όπως μη μένοντας από μεθαύριο Εσύ.
Να αναστηθείς βεβαίως
ποιος νεκρός δεν το θέλει
ποιος υποψήφιος.
Αλλά να έμενες κάτω, εδώ
να μένεις ο πλησίον μας.
Όσα μας έταξες το είδες
δε γίνονται εκεί πάνω
εν μέσω πολυάσχολων ιλίγγων
και στροβιλισμών της Αναλήψεώς σου.
Θέλουνε γη αυτά τα πράγματα
πετρώδη ακανθόσπαρτη
γι’ αυτό και την διεξήλθες τόσον αιματηρά
ίνα άρεις-Συ είπας-
όσα χάσαμε επ’ αυτής.
Δε γίνεται τουλάχιστον να μένεις
μια βδομάδα εδώ και μια στο πατρικό σου;
Θαύμα μεγάλο είσαι πια μπορείς
να επιβληθείς στη διανομή σου.
Πώς πηγαινοέρχονται καθημερινά
από εδώ εκεί από κει εδώ
η ζωή και ο θάνατος.
(Μ. Πέμπτη, Κική Δημουλά)

Τετάρτη των τεφρών και των παθών
ο θάνατος δεν έχει παρελθόν.
Τετάρτη των ψυχών και των αγγέλων
ο θάνατος δεν έχει ούτε μέλλον.

Του σύμπαντος ηχεί το εκκρεμές
ξυπνήστε ν’ αποδώσουμε τιμές.
Φανήκαν οι ουράνιοι στρατηλάτες
σα σκοτεινού Ρουβίκωνα Γαλάτες.

Της γης αναθαρρήσαν οι πληγές.
Πότε θ’ ανάψει ο ήλιος πυρκαγιές
να κάψουν το παλάτι του Ηρώδη
και τ’ άνθος του κακού να γίνει ρόδι.

(Μεγάλη Τετάρτη – Νίκος Γκάτσος)

Επόρευσαν οι βασιλείς και εκ του οίνου της πορνείας
εμεθύσθησαν οι κατοικούντες την γην.
Κάτω απ’ τα λάβαρα της Ρώμης
στην τέντα της Μαγδαληνής
εσύ πατέρας της συγγνώμης
κι εμείς παιδιά της ηδονής.
Ζοφώδης και ασέληνος ο έρως της αμαρτίας.
Βραχνή ακούστηκε η κραυγή
Στα καπηλιά της πολιτείας
Εσύ αμνίον για σφαγή
Κι εμείς κριοί της αμαρτίας.
Το πολύτιμον μύρον η πόρνη έμιξε μετά δακρύων και εξέχεεν
εις τους αχράντους πόδας σου.
Δε σε πτόησαν οι Πιλάτοι
ουτ’ ο καιρός που ειν’ εγγύς
εσύ στων ουρανών τα πλάτη
κι εμείς παρείσακτοι της γης.
Εγώ φως εις τον κόσμον ελήλυθα, ίνα πας ο πιστεύων εις
εμέ εν τη σκοτία μη μείνη.

(Μεγάλη Τρίτη – Νίκος Γκάτσος)

Περίμενέ με μάνα μου περίμενέ με ακόμα
ώσπου να φτάσει η άνοιξη στο παγωμένο χώμα.

Περίμενέ με μάνα μου σαν το πουλί του νότου
που σμίγει μάτι και φτερό να βρει τον ουρανό του.

Περίμενέ με μάνα μου κάποια Παρασκευή σου
στην πύλη του παράδεισου στο φρέαρ της αβύσσου.

(Μεγάλη Δευτέρα – Νίκος Γκάτσος)

Με τ’ Απριλιού τ’ αρχαία μάγια
με των δαιμόνων το φιλί
μπήκε στο σπίτι κουκουβάγια
μπήκε κοράκι στην αυλή
κι όλα τ’ αγρίμια στο λαγκάδι
πήραν το δρόμο για τον Άδη.

(Ν. Γκάτσος

…Διαδόθηκε πως είδαν την Παναγιά να υφαίνει
μικρά ράσα για τα παιδιά των σκλάβων.

Κάθεται, λένε, παράμερα, κάτω από ένα σκίνο,
υφαίνει και κλαίει. Ποιος ξέρει, ίσως ν’ άκουσε
για την προδοσία.

Η Παναγιά δεν είναι μια ξένη σε τούτο τον τόπο…

…κάτι παιδιά είπαν πως την είδαν να κοιμάται
πολλές βραδιές σε κείνα τα χαλάσματα στο ρέμα.

Άραγε πληροφορήθηκε για τη λόγχη;

Τα πηγάδια –ευτυχώς– φέτος γέμισαν.

Λένε πως βοήθησαν σ’ αυτό πολύ τα δάκρυά Της…

(Ματθαίος Μουντές)

Μόλις σήμερα βρήκα το θάρρος και ξεσκέπασα το κηπάκι σαν φέρετρο.
Με πήραν κατάμουτρα οι μυρωδιές, λεμόνι, γαρίφαλο.

Ύστερα παραμέρισα τα χρόνια, τα φρέσκα πέταλα και να:
η μητέρα μου, μ’ ένα μεγάλο άσπρο καπέλο και το παλιό χρυσό ρολόι της κρεμασμένο στο στήθος.

Θλιμμένη και προσεκτική. Πρόσεχε κάτι ακριβώς πίσω από μένα.

Δεν πρόφτασα να γυρίσω να δω γιατί λιποθύμησα.

Μ. ΤΡΙΤΗ  / Ο. Ελύτης

Tο photologio.gr μιλά για τη φωτογραφία

19 Μαρτίου 2018, Πολυχώρος Αθηναΐς (Athinais Cultural Center)

Ανοικτή συζήτηση με θέμα: “Το Κοινωνικό πρόσωπο του Έλληνα φωτογράφου”

Το photologio.gr στην πρώτη του ανοικτή συζήτηση με θέμα: “Το Κοινωνικό πρόσωπο του Έλληνα φωτογράφου”
Συμπαραστάτες και συνομιλητές: Γιώργος Δεπόλλας, Πέτρος Γιαννακούρης Petros Giannakouris, Μάρω Κουρή Maro Kouri, Βασίλης Μαθιουδάκης Vassilis Mathioudakis, Μιχάλης Παππάς Michael Pappas, Ορέστης Σεφέρογλου Orestis Seferoglou, Στέλιος Παπαρδέλας Stelios Pap Βασίλης Νίκας Vasilis Nikas.
Τους ευχαριστούμε για αυτή την τιμή.

Ευχαριστούμε όμως και όλους όσους βρεθήκατε μαζί μας και μας γνωρίσατε και σας γνωρίσαμε.
Ευχαριστούμε και τον φίλο Ιγνάτιο Κουρουβασίλη Ignatios Kouroubill για την ευγενή παραχώρηση των φωτογραφιών της βραδιάς.

Συμπαραστάτες σ’ αυτή τη συζήτηση όπου θα μιλήσουν και θα μας συστήσουν την προσέγγισή τους και τη δική τους ματιά σε ιδιαίτερες ομάδες ανθρώπων οι φωτογράφοι: Πέτρος Γιαννακούρης, Γεώργιος Δεπόλλας, Μάρω Κουρή,  Βασίλης Μαθιουδάκης, Στέλιος Παπαρδέλας,  Μιχάλης Παππάς,  και Ορέστης Σεφέρογλου.

Τους ευχαριστούμε όλους δημόσια για την αποδοχή της πρόσκλησής μας στην προσπάθειά μας να ανιχνεύσουμε το πραγματικό κι ευαίσθητο πρόσωπο του Έλληνα φωτογράφου πάνω σε καθημερινές στιγμές και σκηνές που τα τελευταία χρόνια έχουμε βιώσει με την προσφυγική κρίση. 

Info:
Στον ίδιο χώρο της «Αθηναΐδας» (Καστοριάς 34-36), που θα διεξαχθεί η ανοικτή συζήτηση διεξάγεται παράλληλα και η έκθεση “Τα παιδιά της Ριτσώνας”, όπου προσφυγόπουλα από τη Συρία στάθηκαν πηγή φωτογραφικής έμπνευσης του Βασίλη Νίκα, μιας έκθεσης που ξεκίνησε το ταξίδι της από τη Θήβα στις αρχές του καλοκαιριού του 2017, συνεχίστηκε στη Χαλκίδα και τώρα βρίσκει τη θέση από 16.3 έως 22.3.2018 στον πολυχώρο της Αθηναΐδας. Το photologio.gr είναι χορηγός επικοινωνίας της ως άνω έκθεσης.