Σάκης Δαζάνης

Τα κατά τόπους δρώμενα και έθιμα είναι μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για να αποτυπώσει ο φωτογράφος την ψυχή του τόπου του και πάντα με συγκινούν. Η φωτογράφισή τους, σε αντίθεση με την απλή θέαση, με βοηθά να καταλάβω το βαθύτερο λόγο για τον οποίο γίνονται, τη «γενεσιουργό αιτία».

Σάκης Δαζάνης

There is no particular reason to search for meaning.
William Eggleston

Η φωτό αυτή τραβήχτηκε το φθινόπωρο του 2017 ενώ περίμενα υπομονετικά σε μεγάλη ουρά να μπω σε μουσείο κοντά στο κέντρο των Βρυξελλών στα πλαίσια των «Λευκών Νυχτών». Η βροχή ήταν καταρρακτώδης, περασμένα μεσάνυχτα, το σκηνικό δεν ευνοούσε τη φωτογράφιση όμως ξαφνικά και ενώ προχωρούσε η ουρά βλέπω την κυρία δίπλα μου που πριν συνομιλούσε με φίλη της να στέκεται μόνη της μπροστά από το εκτυφλωτικό φως των προβολέων του μουσείου και το κεφάλι της να έχει γίνει σκιά στον ουρανό της ομπρέλας αποκομμένη από το υπόλοιπο σώμα! Αυτό ήταν! Δεν έχασα την ευκαιρία, έβγαλα την μηχανή από την τσάντα και έκανα μετά περισσής δυσκολίας το κλικ.

Σάκης Δαζάνης

When people look at my pictures I want them to feel the way they do when they want to read a line of a poem twice.
Robert Frank

I fell in love with taking pictures, with wandering around finding things. To me, it feels like a kind of performance. The picture is a document of that performance.
Alec Soth

O Σάκης Δαζάνης επιλέγει William Eggleston …

Η φωτογραφία αυτή του Eggleston τραβηγμένη το καλοκαίρι του 69 στο Μισισιπή είναι για μένα πολύ σημαντική γιατί μπορεί και «αφηγείται» παρότι η δύναμη μιας φωτογραφίας είναι μόνο περιγραφική.
Ο πίσω άνδρας (μαύρος υπηρέτης) είναι σε απόλυτη αρμονία με τον άνδρα εμπρός (άσπρο αφεντικό) έχοντας ακριβώς την ίδια στάση και την ίδια κατεύθυνση με αυτόν. Το ύφος του αφεντικού με το κάπως χαμένο σε σκέψεις βλέμμα φαίνεται να βάζει σε αμηχανία τον μαύρο υπηρέτη γεγονός που υποδηλώνει το βαθμό εξάρτησης και ανελευθερίας του. Το σκηνικό είναι μουντό και πλαισιώνει επιτυχώς την έκφραση του προσώπου του άνδρα εμπρός.
Είναι μία εικόνα τυπική για την περιοχή και την εποχή της για την οποία όμως κάποιος μπορεί να εύκολα να γράψει μία ολόκληρη έκθεση.

Info:

Γεννήθηκε το 1967 στην Κοζάνη όπου ζει και εργάζεται.
Ασχολείται με τη φωτογραφία από το 2009 ενώ παρακολούθησε φωτογραφικά σεμινάρια των Jacob Aue Sobol, Πλάτωνα Ριβέλλη και Πάρη Πετρίδη.
Είναι εισηγητής σεμιναρίων φωτογραφίας (δημιουργικής και δρόμου) στην Πτολεμαΐδα στη διάρκεια της φετινής χρονιάς.
Μέλος του Φωτογραφικού Κύκλου.

Εκθέσεις

• 2014 – Ατομική έκθεση στην Κοζάνη η οποία ταξίδεψε και Καστοριά.
• 2015 – Ομαδική έκθεση “Family” στο Μουσείο Μπενάκη Αθήνα (http://www.nexusmedia.gr/family-exhibition-benaki/)
• 2016 – Ομαδική έκθεση “Πολιτιστικά Τοπία” στο Πολ. Ίδρ. Ομ. Πειραιώς Αθήνα – (http://www.protothema.gr/city-stories/article/578027/me-ti-matia-tou-fotografou/)
• 2016 – Ομαδική Έκθεση “HOME”  στο Σίδνεϊ (Αυστραλία) επιμελημένη από τον Jacob Aue Sobol και την Sun Hee Engelstoft στη γκαλερί Delmar κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ Head On. (https://www.headon.com.au/exhibitions/home-0).

2017 – Φιναλίστ στο Φεστιβάλ Φωτογραφίας Δρόμου Βρυξελλών https://www.bspfestival.org/en/contests/finalists-2017/
2017 – Φιναλίστ στο Φεστιβάλ Φωτογραφίας Δρόμου Μαϊάμι
https://www.miamistreetphotographyfestival.org/2017-finalist-list

Συνεντεύξεις–Παρουσιάσεις:

• TheEyeOfPhotography – (https://loeildelaphotographie.com/en/sakis-dazanis-bad-egg/)
• PhotoFoto Magazine (https://photofotomag.com/2018/05/07/folio-bad-egg-by-sakis-dazanis/)
• Περιοδικό Φωτογράφος (Τεύχος 229 – Απρ 2014)
• PhotoArt Magazine

https://photoartmag.com/2016/07/03/photography-of-sakis-dazanis-from-greece/

• 121clicks.com

http://121clicks.com/showcases/sakis-dazanis-street-photographer-from-greece

• Photologio.gr
  https://staging.photologio.gr/interviews/%CF%83%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82-%CE%B4%CE%B1%CE%B6%CE%AC%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%AD%CE%BD%CF%84%CE%B5%CF%85%CE%BE%CE%B7/

Web: http://sakisdazanis.com

Flickr: https://www.flickr.com/photos/dazanis

Instagram: @sakisdazanis

Facebook: https://www.facebook.com/Sakis.Da

Άρχισα να φωτογραφίζω με επίγνωση λίγο πριν συμπληρώσω τα 42 μου και ο λόγος ήταν η κρίση της μέσης ηλικίας, που πάω, τι κάνω, ποιος είμαι – τα γνωστά … η φωτογραφία έδρασε σαν το κατάλληλο φάρμακο σε όλα αυτά και μου έδωσε διεξόδους.

Οι σκέψεις που έκανα καθώς έβλεπα τις φωτογραφίες σου ήταν παράδοξο και παράλογο και με πήγαν στο Μύθο του Σίσυφου του Αλμπέρ Καμύ. Πως μεταφράζεις την πραγματικότητα μέσα από το φακό σου;

Με ενδιαφέρει ιδιαίτερα η τοποθέτηση και αντιμετώπιση του ανθρώπου μέσα στον οικείο χώρο του. Εκεί είναι όπου ο άνθρωπος εκδηλώνει τις συμπεριφορές του και τα συναισθήματα. Το ενδιαφέρον προκύπτει και μόνο από την αποτύπωση των «αληθινών» αντιδράσεων των πρωταγωνιστών. Τώρα όσον αφορά στη ματαιότητα και το παράλογο της ύπαρξής μας το γεγονός ότι αποτυπώνεται στις φωτογραφίες όπως και η σύνδεση με το μύθο του Σίσυφου που κάνεις Δημήτρη είναι κολακευτικό. Ο παράλογος άνθρωπος, που έχει επίγνωση της θνητότητας και φθαρτότητας, μπορεί ων παρατηρητής να είναι ανεκτικός και μπροστά στο φωτογραφικό μέσο.

Υπάρχουν πολλοί φωτογράφοι που κάνουν street στην χώρα μας αλλά διακρίνω μια εμμονή στη φόρμα ενώ στις δικές σου βρίσκω και περιεχόμενο. Πως εξισορροπείς αυτά τα δύο;

Παρότι φωτογράφισα αρκετά φορμαλιστικά για μια περίοδο ιδίως στα ασπρόμαυρά μου εντούτοις ο ήρεμος δρόμος και το τοπίο με κέρδισαν γιατί μάλλον κουμπώνουν γάντι με τη φιλοσοφία ζωής μου και το χαρακτήρα μου. Δεν σημαίνει όμως ότι απορρίπτω τη φόρμα.

Καθώς εξελισσόμαστε φωτογραφικά περνάμε από διάφορα στάδια, πχ ξεκινάει κάποιος από τοπία κ πάει στα πορτρέτα. Ποιοι ήταν οι δικοί σου σταθμοί, που σε βρίσκουμε τώρα;

Ξεκίνησα εντελώς αδαής και αυτοδίδακτος προσπαθώντας να κάνω περίτεχνα τοπία με αρκετή τεχνική και επεξεργασία. Θυμάμαι είχα κολλήσει με τα υπέρυθρα τοπία και τη μακρά έκθεση. Ένα ταξίδι στην Κορυτσά το καλοκαίρι του 2010 όμως ήταν το ταρακούνημα και αποτέλεσε τη μεταστροφή μου στο σταδιακά στο δρόμο και τα πορτρέτα. Το 2014 η γνωριμία μου με τον Πάρη Πετρίδη με έκανε να δω με άλλο μάτι την ελληνική ύπαιθρο αλλά και το εγχώριο αστικό τοπίο.
Σήμερα φωτογραφίζω έχοντας παρακαταθήκη τα προαναφερθέντα χωρίς καμία ιδιαίτερη προτίμηση πέραν της προσωπικής ευχαρίστησης από τη διαδικασία.

Κοιτάζεις με τρυφερότητα τους ανθρώπους, στα μάτια και χωρίς ενδοιασμούς. Πως τους προσεγγίζεις;

Σέβομαι αυτόν που φωτογραφίζω και δεν θέλω να τον τρομάζω ούτε να τον υποβιβάζω – μ’ αρέσει να είμαι με ανθρώπους και να ξεχωρίζω πρόσωπα που μου κάνουν εντύπωση για τα χαρακτηριστικά τους ή την έκφρασή τους. Με αυτούς που φωτογραφίζω άλλοτε μιλάω μετά το κλικ άλλοτε πριν. Πάντως θα μιλήσω τις περισσότερες φορές.

Θεωρώ το τοπίο ένα δύσκολο πεδίο φωτογραφίας επειδή συνήθως παραμένει στα επίπεδα της καταγραφής, του απλά ήμουν εκεί με μια μηχανή. Τι πρέπει να έχει για να φοράει παπούτσια φωτογράφου;

Έχω μια ιδιαίτερη προτίμηση στο κατασκευασμένο τοπίο (social landscape) το οποίο έχει μια άλλη δύναμη και έντονη τη σφραγίδα του ανθρώπου.
Τι πρέπει να έχει τώρα για να είναι φωτογραφικό; Άντε ντε …

Υπάρχει μια ομοιομορφία στην τονικότητα, κοντράστ, χρώματα, γενικά δείχνεις να μην τις πολυπειράζεις. Ποια είναι η αισθητική σου πάνω στην επεξεργασία;

Θεωρώ την επεξεργασία στις φωτό μου απαραίτητη και διακριτική. Μου φτάνει να αναδεικνύονται τα στοιχεία που θέλω είτε αυτό γίνεται με επεξεργασία είτε κατά τη διάρκεια της λήψης.

Έχεις πλάνα ή όνειρα για το φωτογραφικό σου μέλλον;

Θα ήθελα να κάνω ενδιαφέροντα και ολοκληρωμένα πορτφόλιο και φυσικά ένα καλό βιβλίο με αξιομνημόνευτες φωτογραφίες.

Το profile του Σάκη στο Instagram https://www.instagram.com/sakisdazanis/ και το Flickr https://www.flickr.com/photos/dazanis/

Η συνέντευξη δόθηκε στις 28.03.2017