Το Duality απαρτίζεται από δύο ενότητες, το “In touch” και το “Out of Touch”. Δύο οπτικές που αλληλεπιδρούν, συγκρούονται αλλά και αλληλοσυμπληρώνουν η μια την άλλη.

Η κάθε ενότητα αποτελείτε κυρίως από δίπτυχα. Σε κάθε δισέλιδο οι εικόνες συνιστούν δύο ιστορίες από διαφορετικά μέρη του κόσμου που μαζί συνθέτουν μια τρίτη ιστορία, και το σύνολό αυτών την ιστορία της κάθε ενότητας.
Οι “σκηνές” είναι βασισμένες στη στιγμή. Στη ροή όμως της πραγματικότητας, αυτές οι σκηνές θα μπορούσαν να βρίσκονται ανά πάσα στιγμή σε οποιοδήποτε από τα δύο μέρη του βιβλίου.

Από την μία το “In touch”, “εξετάζει” μια ζωή γεμάτη συνδέσεις, χαρά και ζωντάνια, όπου μέσα από την απλότητα της καθημερινής ζωής ξεπηδούν στιγμές υπερβατικές, που συνθέτουν την ποίηση της καθημερινότητας. Ένα οδοιπορικό αυθορμητισμού στην ζωή των φωτογραφιζόμενων και του φωτογράφου.

Από την άλλη το “Out of touch” είναι μια σειρά φωτογραφιών περασμένες από το κόσκινο της τετράγωνης λογικής. Ένας κόσμος γεμάτος προβληματισμούς που προκύπτουν κυρίως από ένα πάτερν επαναλαμβανόμενων σκέψεων που οδηγούν σε μια οδυνηρή πραγματικότητα, γεμάτη φόβους, δογματισμό, αποξένωση, προκαταλήψεις και μια απέλπιδα προσπάθεια να χειριστούμε και να προκαθορίσουμε ένα μέλλον που δεν μπορούμε πραγματικά να προβλέψουμε με κανένα τρόπο.

To Duality είναι ένα προσωπικό ταξίδι του φωτογράφου που ξεκινάει να εξελίσσετε σε όλο τον πλανήτη και καταλήγει στον δικό του εσωτερικό κόσμο μέσα από ερωτήματα υπαρξιακά και μια συλλογή από “αντανακλάσεις” μέσα από τους φωτογραφιζόμενους και την διαδικασία της φωτογράφισης.
________________________

Ομιλητές: Ειρήνη Μακεδώνα, Χρήστος Τσουμπλέκας, Στέλιος Παπαρδέλας

Συντονισμός: Αλεξάνδρα Καραπιδάκη

Τοποθεσία: Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης-Πανεπιστήμιο Κρήτης

Ώρα παρουσίασης: 7.00 μ.μ.
________________________

Μίνι βιογραφικό:
Ο Στυλιανός Παπαρδέλας γεννήθηκε στην Λάρισα και μεγάλωσε στην Κρήτη. Ξεκίνησε την φωτογραφία το 2006 απο την Φωτογραφική ομάδα του Πανεπιστημίου Κρήτης. Απο το 2009 έχει ταξιδέψει σε περισσότερες απο σαράντα χώρες του κόσμου, δουλεύοντας το προσωπικό του πρότζεκτ “In touch”. Το 2014 βραβεύτηκε απο τον πρόεδρο της Δημοκρατίας και μίλησε στο TedxHeraklion. Ο τίτλος της ομιλίας του ήταν “Surpassing comfort zone”. Το 2015 ξεκίνησε ενα καινούριο πρότζεκτ με όνομα “Out of Touch”.

Δουλειές του έχουν δημοσιευτεί σε διεθνή και Ελληνικά μέσα όπως, Al Jazeera, Huffington Post, NPR, Spiegel Online, IRIN, VICE, National Geographic, The press project, Καθημερινή και το Blue της Aegean.
Έχει δημοσιευτεί στο βιβλίο του David Gibson “100 great street photographs” μαζι με πολλούς απο τους Μάστερς της φωτογραφίας.
Επίσης έχει συνεργαστεί με διεθνή ΜΚο όπως ICRC, United Nations, Barretstown.

Απο το 2010 έως και σήμερα μετράει δύο προσωπικές εκθέσεις και πάνω απο 15 ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό εκ των οποίον η τελευταία ήταν στο Φεστιβάλ εικαστικών τεχνών “Monitor Fest”.

Διαβάστε και τη συνέντευξή του στο photologio.gr 

Για δέκα χρόνια ταξίδεψε σε όλο τον πλανήτη και προσπάθησε να αποτυπώσει αυθόρμητα τα συναισθήματα που ένιωθε. Το βιβλίο μιλάει για την δυαδικότητα, και είναι μοιρασμένο σε δύο μέρη: Το “Out of touch” και το “In touch”.

Αρχικά είχε σκοπό το κάθε ένα πρότζεκτ από αυτά, να γινόταν μια μέρα ένα βιβλίο από μόνο του. Με το πέρασμα του χρόνου όμως κατάλαβε ότι ήταν ανάγκη μου να τα παρουσιάσει μαζί σε ένα. Τα δύο πρότζεκτ στέκονται απέναντι και δημιουργούν ερωτήματα για το πώς αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητά μας μέσα από διάφορες κουλτούρες του κόσμου αλλά και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κοινωνίες μας πάντα κατά την άποψή του.

Το ‘Duality’, μέσα από την παγκόσμια γλώσσα της φωτογραφίας του έδωσε τη δυνατότητα να εκφράσει τους προβληματισμούς του και να δηλώσει την στάση μου απέναντι στον πλανήτη μας, τις κοινωνίες που ζούμε αλλά και τα υπαρξιακά ερωτήματα που μας ταλαιπωρούν χιλιάδες χρόνια τώρα.

Όπως ισχυρίζεται ο ίδιος : “Είμαι σίγουρος ότι δεν συμφωνούμε όλοι στα ίδια πράγματα, αλλά το πιο σημαντικό από όλα είναι να μπούμε σε ένα διάλογο και μέσα από τις διαφορές μας να φτάσουμε στο καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για το μέλλον μας”. 

Η παραγωγή του βιβλίου, από την φωτογράφιση μέχρι την έκδοση είναι δική του. Με πολλή δουλειά και χωρίς χρήματα επέλεξε αυτή την οδό για να μπορεί να έχει την πλήρη ελευθερία του λόγου και να μπορεί να κάνει την πρώτη του “δήλωση” στο κόσμο, με τον τρόπο που θέλει.

Ζητά λοιπόν την βοήθειά μας, είτε αυτή είναι οικονομική (προ- αγοράζοντας το βιβλίο και δίνοντάς του την δυνατότητα να το τυπώσει, σε αυτό το link: https://www.indiegogo.com/projects/duality–15#/ ) είτε με το να μοιραστούμε αυτή την προσπάθεια, ώστε περισσότεροι άνθρωποι να το μάθουν και δυνητικά να βοηθήσουν και αυτοί με την σειρά τους.

Low Profile Creative Seminars

Μάθε όλα τα μυστικά της ταξιδιωτικής φωτογραφίας, γίνε και εσύ ένας φωτορεπόρτερ του δρόμου προσεγγίζοντας τον άνθρωπο από κοντά, μοιράσου και άκουσε καινούργιες εμπειρίες μέσα από ένα workshop που έχει στόχο να σε ωθήσει να βγεις να φωτογραφίσεις!

Ονειρεύομαι ένα κόσμο που οι άνθρωποι ταξιδεύουν, ανακαλύπτουν διαφορετικές οπτικές γωνίες και ζούν στο παρόν. Η φωτογραφία κατά κανόνα, είναι ένα μέσο που απαιτεί να βρίσκεσαι εκεί, παρών στη στιγμή, να ζείς το κάθε δευτερόλεπτο που περνάει για να μπορείς τελικά να παγώσεις το χρόνο. Θα ήθελα να προσπαθήσω να σας εξηγήσω πόσο μαγικό ειναι να φωτογραφίζεις και πόσο μάλλον όταν βρίσκεσαι σε μια άλλη πραγματικότητα σε ένα “καινούριο κόσμο”. Στόχος μου είναι να προσπαθήσω να σας βοηθήσω να κάνετε το πρώτο σας βήμα προς μια εμπειρία που θα αλλάξει κυριολεκτικά και μεταφορικά όλη σας την ζωή. Θέλω να μοιραστώ μαζί σας τις εμπειρίες μου μέσα απο τις εικόνες μου και μαζί να συζητήσουμε τους φόβους που όλοι έχουμε, τους “τρόπους” που υπάρχουν και πώς μπορούμε να κάνουμε ένα βήμα παραπάνω και αυτό να φανεί και στις φωτογραφίες μας. Σας περιμένω για δύο μέρες γεμάτες φωτογραφία και ταξίδι.

Στυλιανός Παπαρδέλας

Πρόγραμμα

Σάββατο 16/12 , Διάρκεια : 11.30-16.00 ,  Κόστος: 40 ευρώ

• •Γνωριμία με τον Στυλιανό Παπαρδέλα
• •Παρουσίαση προσωπικής δουλειάς του.
• •Συζήτηση με θέμα : ταξίδι/δρόμος και φωτογραφία.
• •Απαραίτητος και προτεινόμενος φωτογραφικός εξοπλισμός.
• •Πώς οργανώνουμε ένα φωτογραφικό ταξίδι. Μυστικά – Αποφάσεις -Πρακτικά ζητήματα – Φωτογραφική προετοιμασία.
• •Παρουσίαση τεσσάρων προσωπικών πρότζεκτ του φωτογράφου / Φωτογραφική συζήτηση σε βάθος πάνω στο κάθε πρότζεκτ.
• •Προβολή ντοκιμαντέρ μικρού μήκους του φωτογράφου.

Κυριακή 17/12 , Διάρκεια : 11.30-16.30 ,  Κόστος: 40 ευρώ

• •Γνωριμία της ομάδας.
• •Portfolio review. Συζήτηση πάνω στις φωτογραφίες/πρότζεκτ του κάθε συμμετέχοντα.
• •Συμβουλές για φωτογραφική εξέλιξη σε πρακτικό και καλλιτεχνικό επίπεδο.
• •Πώς οργανώνουμε ένα φωτογραφικό ταξίδι. Μυστικά – Αποφάσεις -Πρακτικά ζητήματα – Φωτογραφική προετοιμασία.
• •“Προσέγγιση στον άνθρωπο”. Πως να έρθουμε όσο πιο κοντά μπορούμε με το θέμα, όπου κι αν είμαστε.
• •Πως κινούμαστε σε μια ξένη χώρα σε σχέση με το φωτογραφικό μας πρότζεκτ.
• •Προβολή φωτογραφικού υλικού του ομιλιτή και άλλων φωτογράφων.

Οι θέσεις κλείνονται τηλεφωνικά στο 6949294244

Το workshop θα διεξαχθεί στο Space Lab, Μοναστηρίου 18, Θεσσαλονίκη

Είσαι ένας φωτογράφος που θαυμάζω εδώ και καιρό και σε παρακολουθώ. Ταξίδια πολλά στον κόσμο. Αφρική, Λατινική Αμερική, Ασία. Ταξίδια κυρίως σε χώρες που οι Δυτικοί τις αποκαλούν «τριτοκοσμικές». Κι ενώ θα περίμενε κανείς να πέσεις με τα μούτρα πάνω στη μιζέρια, στη φτώχια, εσύ κλικάρεις τη χαρά της ζωής που πηγάζει από ένα ζεστό βλέμμα κάποιου ηλικιωμένου ή από ένα παιδικό χαμόγελο. Τι σε τραβά Στέλιο σε όλο αυτό το παιχνίδισμα;
Γενικά πάντα ήμουν ένας θετικός άνθρωπος. Αυτόματα εστιάζω προς τα θετικά της ζωής. Πηγαίνοντας σε τέτοιες χώρες ήξερα τι εικόνες μπορώ να βρω. Έτσι κι αλλιώς οι εικόνες φτώχιας είναι καλά αποτυπωμένες στα μυαλά μας. Αυτό που δεν ήξερα ήταν αν υπήρχε και η άλλη πλευρά. Με χαρά διαπίστωσα ότι ο άνθρωπος προσαρμόζεται και ψάχνει την ευτυχία ακόμα και όταν ζει στις χειρότερες δυνατές συνθήκες και αυτό είναι κάτι που με τραβάει και μου δίνει ελπίδα.

Με τι κριτήρια αποφασίζεις και σχεδιάζεις το κάθε σου ταξίδι;
Λειτουργώ πολύ αυθόρμητα στην επιλογή μου. Ένα κομμάτι που θα ακούσω, ένα βιβλίο, κάτι μικρό θα με εξιτάρει και θα το αποφασίσω. Πλέον μπορώ με χαρά να πω ότι έχω επισκεφτεί όλες εκείνες τις χώρες που είχα δίψα να δω και πλέον “ζυγίζω” τον προορισμό μου λίγο πιο πολύ. Σίγουρα θέλω να με τραβάει η κουλτούρα της εκάστοτε χώρας. Είναι το νούμερο 1 κριτήριο μέχρι τώρα.

Ενώ ταξιδεύεις πολύ, σπάνια θα δω ένα γεωγραφικό τοπίο από σένα. Εστιάζεις πάντα στον άνθρωπο και το περιβάλλον του. Ανθρωποκεντρικός φωτογράφος θα έλεγα;
Για μένα η φωτογραφία είναι μια εξερεύνηση. Κάθε πρότζεκτ που κάνω είναι σαν να διάβασα δέκα βιβλία. Μαθαίνω τόσα πολλά εισχωρώντας σε ένα καινούριο κόσμο.
Πρώτος μου στόχος λοιπόν είναι να μάθω τον άνθρωπο ώστε να μπορώ να καταλαβαίνω το είδος μας. Παρατηρώ και φωτογραφίζω τον άνθρωπο για να γίνω καλύτερος άνθρωπος. Όταν και αν νιώσω καλά με αυτό θα περάσω στην φύση και ίσως στα ζώα.

Θα τολμήσω να σε χαρακτηρίσω ως Steve Mc Curry της Ελλάδας. Έχεις επηρεασμούς από αυτόν; Από ποιους φωτογράφους έχεις επηρεασθεί;
Μην τολμήσεις! Έχω επηρεαστεί ξεκάθαρα. Ο Steve McCurry με έκανε να ταξιδέψω -πριν καν ξεκινήσω τα ταξίδια μου- μέσα από της εικόνες του και με ενέπνευσε απίστευτα. Βλέπω πολύ φωτογραφία αλλά σίγουρα ξεκίνησα βλέποντας Bresson, Kertesz, Winogrand, Robert Frank κτλ. Είναι από τα πιο σημαντικά πράγματα στην φωτογραφία να βλέπεις άλλους φωτογράφους.

Σπάνια θα δούμε από σένα φωτογραφία ασπρόμαυρη. Μάλλον θα το θέσω αλλιώς: Οι φωτογραφίες σου από Αφρική και Ασία έχουν χρώμα. Από Ευρώπη (Παρίσι, Βαρκελώνη, Ιρλανδία, Αγγλία) είναι ασπρόμαυρες. Με ποιο σκεπτικό επιλέγεις το χρώμα Στέλιο;
Πάντα λέω ότι εκεί που υπάρχει χρώμα θέλω να το χρησιμοποιώ. Καταλήγω να σκέφτομαι ότι ίσως είναι και υποσυνείδητη διαδικασία. Η ζωή στον δυτικό πολιτισμό δεν έχει πια “χρώμα”. Είναι μονότονη. Στην Αφρική, στη Λατινική Αμερική, ο κόσμος ακόμα ζει, χορεύει, τραγουδάει, γελάει.

Για κάποιον που ξέρει ή έχει διαβάσει για σένα, θα μπορούσε να συνδυάσει το χρώμα των φωτογραφιών σου με τη δύναμη ζωής που πηγάζει από μέσα σου. Όμως εγώ θεωρώ πως η ίδια η φωτογραφία είναι πηγή της δύναμής σου. Πώς ξεκίνησες με τη φωτογραφική διαδικασία;
Ξεκίνησε σχεδόν τυχαία. Πάντα μου άρεσε να τραβάω φωτογραφίες αλλά μόνο και μόνο σαν πράξη, δεν είχαν μια ξεχωριστή ματιά. Κάποια στιγμή είδα της φωτογραφίες μιας φίλης, που είχαν σύνθεση, θέμα, ωραία χρώματα και οπτική γωνία και τότε ήξερα ότι θέλω πολύ να κάνω κάτι τέτοιο. Τα υπόλοιπα είναι διαδικαστικά. Πάντως έχουν περάσει σχεδόν 15 χρόνια από τότε που το συνειδητοποίησα και ακόμα νιώθω το ίδιο χαρούμενος όταν τραβάω μια φωτογραφία που μου αρέσει.

O Στυλιανός Παπαρδέλας είναι ένας νέος άνθρωπος και παρακολουθεί τα γεγονότα με τη δική του κριτική ματιά π.χ. «Anamoni» ένα project σου πάνω στο προσφυγικό θέμα. Δεν το πιάνεις από τα μαλλιά, δεν το στραγγαλιζεις όπως κάνουν οι περισσότεροι φωτορεπόρτερς. Δεν είσαι ωμός. Δίνεις μια άλλη διάσταση σχεδόν ονειρική … υπάρχουν εικόνες σου που θυμίζουν άλλοτε σκηνές από κινηματογράφο του Bella Tar κι άλλοτε σκηνές από ταινίες του Αγγελόπουλου. Τι είναι αυτό που σε προκαλεί και σε ερεθίζει να φωτογραφίσεις με αυτό τον τρόπο;
Νομίζω ότι αυτό γίνεται αυθόρμητα. Η φωτογραφία για μένα είναι μια διαδικασία πια αναπόσπαστη από την ζωή μου. Δεν είναι απλά δουλειά. Έφυγα να πάω στην Λέσβο, στην Ειδομένη, στην Ιορδανία για να δω, να καταλάβω τι συμβαίνει. Ήθελα να σκεφτώ για μένα σαν άνθρωπος και φυσιολογικά/ αυτόματα τράβηξα και φωτογραφίες. Δεν τράβηξα για να δείξω κάτι σε κάποιον ούτε για να ενημερώσω τον κόσμο για το τι γίνεται. Έτσι κι αλλιώς το έκαναν πολύ καλά πολλοί συνάδελφοι. Εγώ απλά φωτογραφίζοντας, εξέφραζα απορίες και σκέψεις.

Ως φωτογράφος και με αυτό το δύσκολο είδος της φωτογραφίας, με το οποίο καταπιάνεσαι, πού απευθύνεσαι εμπορικά;
Σχεδόν πουθενά πλέον. Αυτό το είδος φωτογραφίας δεν πληρώνει και ίσως δεν πλήρωνε και ποτέ. Για μένα είναι τροφή για την ψυχή μου, γνώση, περιπέτεια, διασκέδαση. Πληρώνω και για να μπορώ να κάνω αυτή την φωτογραφία. Και η αλήθεια είναι ότι δεν θα ήθελα να απευθύνεται εμπορικά. Οτιδήποτε παίρνει εμπορική διάσταση χάνει την γνησιότητα και την δύναμή του. Σκοπός γίνεται το κέρδος και κάπως έτσι διαλύονται όλα.

Τι μέλλον βλέπεις στη φωτογραφία Στέλιο; Θέλω να πω κινείται κάτι ενδιαφέρον; Από τη μια οι φωτογράφοι του Κύκλου, από την άλλη του Φωτογραφικού Κέντρου, από άλλη γωνία η ΕΦΕ, από άλλη γωνία οι Θεσσαλονικείς φωτογράφοι. Κινήματα διάφορα, στυλ φωτογραφικά για χάρη εντυπωσιασμού (τις περισσότερες φορές), απόψεις αντικρουόμενες, συνισταμένη σχεδόν καμία. Πού νιώθεις να πηγαίνει το πράγμα;
Να σου πω την αλήθεια δεν ασχολούμαι πολύ με αυτά. Όπως σε όλα, υπάρχουν κλίκες και έμενα η κλίκα δεν μου αρέσει. Χαίρομαι πολύ να γνωρίζω φωτογράφους και να κάνουμε συζητήσεις αλλά βλέπω τον κάθε άνθρωπο ξεχωριστά και σαν άνθρωπο, όχι σαν κάποιον που μπορεί να προωθήσει την δουλειά μου ή να μου προσφέρει κάτι. Γενικά υπάρχει πολύ ανταγωνισμός και όχι με την καλή έννοια. Στην Ελλάδα κοιτάμε πως ο ένας θα “φάει” τον άλλο αντί να δουλεύουμε όλοι μαζί για την φωτογραφία και την τέχνη. Όσο για την φωτογραφία, πάει μπροστά όπως όλα. Διαφορετικές απόψεις, ματιές και μόδες. Υπάρχει πολυφωνία και αυτό είναι καλό.

Info: Το profile του Στέλιου Παπαρδέλα στο instagram:  stylianospapardelas  , στο FB: Stylianos Papardelas  και το web site του είναι: http://www.stylianospapardelas.com/