Πώς και με ποια κοινή συνισταμένη συστάθηκε αυτή η ομάδα του common routes?
Η ομάδα του “Common Routes” ουσιαστικά ξεκίνησε 6 χρόνια πριν, με έναυσμα μια αρχική ιδέα να ενώσουμε την αγάπη των ιδρυτικών μελών της για το συνδυασμό φωτογραφίας με ταξίδι και να ανακαλύψουμε δειλά-δειλά τις γειτονικές μας χώρες.

Έχοντας στο μυαλό μας φωτογραφίες από τα Βαλκάνια του Josef Kudelka, αλλά και άλλων φωτογράφων που έχουν δουλέψει στο συγκεκριμένο τόπο, για μας η απόφαση να ξεκινήσουμε ένα αντίστοιχο ταξίδι, αποτελούσε για να μάτια μας κάτι το…μυθικό!

Από ποιους απαρτίζεται;
Πάντα είχαμε ως  φιλοσοφία, η συγκεκριμένη ομάδα να συγκροτείται από μία μικρή αλλά συμπαγή συνύπαρξη ατόμων, που θα μπορούσαμε πρώτα από όλα να τους αποκαλούμε συνταξιδιώτες. Με το πέρας των χρόνων η ομάδα διαμορφώθηκε πάνω σε έναν βασικό πυρήνα 3-4 μελών και έφτασε στην τελική μορφή που υπάρχει σήμερα.

Οι φωτογράφοι,  Γιώργος Ασημακόπουλος, Χαρά Έρτσου, Τάσος Κουτσιαύτης, Δημοσθένης Μαραγκός, Μιχάλης Νικολαΐδης, Γιώργος Τσακανίκας και Τόλης Χατζηγνατίου, είναι τα μέλη της ομάδας “Common Routes”

Είναι κλειστή ομάδα; Εννοώ αν κάποιοι θέλουν να συμμετάσχουν στο φωτογραφικό οδοιπορικό σας, υπάρχει δυνατότητα; 
H ομάδα μας ποτέ δεν αποτελούσε κάτι «κλειστό», για αυτό και κατά καιρούς έχουν ταξιδέψει μαζί μας διάφοροι φωτογράφοι, προσφέροντας και αυτοί από τη μεριά τους στη εξέλιξη της  μέσα στο χρόνο. Τα τελευταία 2-3 χρόνια, έχουμε καταλήξει σε ένα συγκεκριμένο αριθμό προσώπων, χωρίς να σημαίνει ότι στο μέλλον δεν θα μπορούν να υπάρξουν αλλαγές.

Η συνύπαρξη τόσων ατόμων σε ένα ταξίδι είναι θετική ή αρνητική έως και προβληματική;
Όσο ωραίο και να ακούγετε σαν ιδέα αυτό το ετήσιο ταξίδι μας, καλείσαι να αφήσεις για 10 μέρες τη καθημερινότητα σου πίσω, που κουβαλάει έντονα το «εγώ» – αφού είναι διαμορφωμένη πάνω σου και να συνυπάρξεις μέσα σε ένα μικρό σύνολο, που κουβαλάει μόνο το «εμείς» της ομάδας.  Η συνύπαρξη όπως είναι λογικό, κάποιες φορές έχει δυσκολίες συνοδευόμενη με τις όποιες τριβές  και άλλες φορές βγαίνει με φυσικότητα. Σίγουρα όμως, είναι εποικοδομητική.

Όταν μια ομάδα είναι υγιής, όλα τα προβλήματα τα αντιμετωπίζει ανάλογα.

Common routes – κοινοί δρόμοι, κοινές κατευθύνσεις. Μέχρι τώρα έχετε κάνει ταξίδια στην Τουρκία και σε Βαλκανικές χώρες. Κοινά στοιχεία μεταξύ των χωρών που έχετε επισκεφθεί έχετε βρει;
Μέχρι στιγμής έχουμε ταξιδέψει σε 7 χώρες (5 ταξίδια) και πραγματικά οι άνθρωποι στην απλή καθημερινή βάση,  τους απασχολούν τα ίδια προβλήματα βίωσης, γελάνε και στεναχωριούνται για τους ίδιους λόγους, ανησυχούν για το ίδιο μέλλον. Όσα μας χωρίζουν είναι κατασκευασμένα για αυτό τον σκοπό, σύνορα αντιπαλότητας και δεν μιλάμε για τα εδαφικά σύνορα, αλλά για διαχωρισμούς που συναντάς μέσα και σε μία επιμέρους κοινωνία.

Για αυτό και  βασικό μότο της ομάδας Common Routes,  αποτελούν τα λόγια της Jo Cox   “We have more in common than that which divides us”

Μια έκφραση, που σαν νόημα, ταιριάζει έντονα στα Βαλκάνια αλλά και στη δικιά μας νοοτροπία.

Πώς προγραμματίζετε το κάθε σας ταξίδι; Είναι η κάθε βαλκανική χώρα με τον ιδιαίτερο πολιτισμό της, τους ανθρώπους της; Εν ολίγοις, με τι κριτήρια επιλέγονται οι χώρες, που θα επισκεφθείτε;
Ο προγραμματισμός όπως είναι φυσικό ξεκινάει αρκετά νωρίς για ένα τέτοιο ταξίδι.

Ουσιαστικά η ομάδα μας τρέχει τώρα, το λεγόμενο «Balkan Project», που σημαίνει ότι έχει σαν στόχο την κάλυψη όλων των αντίστοιχων χωρών.

Με την ολοκλήρωση του, υπάρχει η επιθυμία για μια συνολική αναδρομική έκθεση και έκδοση φωτογραφικού λευκώματος.

Το κάθε σας ταξίδι απαιτεί και μια συστηματική οργάνωση. Πώς το σχεδιάζετε;
Όπως αναφέραμε, όλο το χρόνο ουσιαστικά δουλεύουμε για την οργάνωση του επόμενου ταξιδιού αλλά και της φωτογραφικής έκθεσης που ακολουθεί. Επομένως, συναντιόμαστε αρκετά συχνά και για την αξιολόγηση του φωτογραφικού υλικού, αλλά και για όλα τα περαιτέρω οργανωτικά. Το καλό είναι ότι σαν ομάδα έχουμε κάποιους διαμορφωμένους ρόλους, και ο καθένας αναλαμβάνει τη συγκεκριμένη επίτευξη ασχολιών.

Αν και δεν μιλάμε την ίδια γλώσσα όλοι οι Βαλκάνιοι παρά το γεγονός ότι είμαστε στον ίδιο γεωγραφικό χώρο, εντούτοις … «εδώ είναι Βαλκάνια δεν είναι παίξε – γέλασε» έχουμε κάπου βρεθεί όλες οι χώρες ερήμην μας σε έναν κυκεώνα αλληλοδιαπλεκόμενων συμφερόντων. Θα χαρακτηρίζατε το οδοιπορικό σας στα Βαλκάνια ως μια αναζήτηση, που θα μπορούσε να αποδώσει και πολιτική χροιά στο φωτογραφικό σας αποτέλεσμα;   
Σαν μια αναζήτηση έχει ξεκινήσει, τόσο να δούμε τι έχει απομείνει από αυτές τις φωτογραφίες που θαυμάσαμε αλλά και τις εικόνες που νοερά σχηματίσαμε. Όλα τα χαρακτηριστικά που απαρτίζουν μια κοινωνία, είτε πολιτικά, είτε θρησκευτικά, κ.α., είναι στοιχεία που συναντάμε στις επισκέψεις μας και συχνά απαθανατίζουμε.

Θα αποκαλούσατε τη φωτογραφία σας ταξιδιωτική;
Όχι σε καμία περίπτωση, αν και περιέχει και το ταξίδι μέσα και τη φωτογραφική φευγαλαιότητα αυτού. Ειδικά τα τελευταία χρόνια, έχει γίνει περισσότερο ως μια προσωπική αποτύπωση του φωτογράφου, πάνω στην όλη διαδικασία του ταξιδιού.

Προσπαθούμε να μη ξεκινάμε με κάποιο συγκεκριμένο φωτογραφικό στόχο και να βασιζόμαστε στις ευαισθησίες των συμμετεχόντων σε αυτά που συναντάμε.

Δυσκολίες στη φωτογράφιση, στις μετακινήσεις σας φαντάζομαι θα έχετε συναντήσει;
Προσπαθούμε όσο γίνεται περισσότερο να έχουμε προβλέψει τα διαδικαστικά πράγματα του ταξιδιού, όπως η μετακίνηση, διαμονή  και να μας απασχολεί μόνο το απρόβλεπτο της φωτογράφισης. Δυσκολίες υπάρχουν ναι, αλλά όχι περισσότερες από ότι θα συναντούσαμε αν φωτογραφίζαμε στο κέντρο της Αθήνας.

Πώς σας αντιμετωπίζουν σε κάθε χώρα και ειδικά οι μικρές τοπικές κοινότητες;
Η αντιμετώπιση ποικίλει από χώρα σε χώρα, αλλά δεν υπάρχει τίποτα ακραίο. Αντίθετα στο μεγαλύτερο μέρος, το άκουσμα ότι είμαστε Έλληνες έχει δεχτεί θερμής υποδοχής, συνοδευόμενο με συχνό κάλεσμα στα σπίτια τους.
Αυτό είναι πραγματικά κάτι που μας εκπλήσσει θετικά σε κάθε ταξίδι και επιβεβαιώνει τον ίδιο στόχο του ταξιδιού μας, αλλά από την άλλη μας προβληματίζει ταυτόχρονα, αν τελικά έχουμε και εμείς σαν λαός την αντίστοιχη συμπεριφορά προς τους γείτονες μας.

Το κάθε φωτογραφικό σας project εκτίθεται κάθε χρόνο. Φέτος τι εικόνες και από πού θα γευτούμε;
Φέτος η ομάδα μας εκθέτει το περσινό ταξίδι μας στην Αλβανία (Σημ. Η ομάδα μόλις επέστρεψε από το φετινό ταξίδι στο Κόσοβο και Μαυροβούνιο).

Η έκθεση θα διεξαχθεί στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και θα διαρκέσει από 23 Νοεμβρίου έως 1 Δεκεμβρίου 2019.

Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν 23/11, ημέρα Σάββατο και ώρα έναρξης 19:00.

Περισσότερες πληροφορίες για την ομάδα αλλά και φωτογραφικό υλικό από τα προηγούμενα ταξίδια μπορείτε να δείτε και στο επίσημο site του common routes

www.commonroutes.gr

https://www.instagram.com/common_routes/

Η ομάδα Common Routes παρουσιάζει το τέταρτο φωτογραφικό της οδοιπορικό στα Βαλκάνια στο πλαίσιο του project “Βαλκάνια: Κοινές Διαδρομές”.

Μετά τις αποστολές σε Τουρκία, Σερβία – Βοσνία Ερζεγοβίνη και Ρουμανία, οι φωτογράφοι Γιώργος Ασημακόπουλος, Χαρά Έρτσου, Τάσος Κουτσιαύτης, Δημοσθένης Μαραγκός, Μιχάλης Νικολαίδης, Γιώργος Τσακανίκας και Τόλης Χατζηγνατίου ταξίδεψαν το Νοέμβριο του 2018 στη Αλβανία καλύπτοντας φωτογραφικά 1.300 περίπου οδικά χιλιόμετρα. Κύριοι σταθμοί του φωτογραφικού μας οδοιπορικού στην Αλβανία ήταν οι πόλεις Τίρανα, Σκόδρα, Φουσέ-Αρέζ, χωριά της βόρειας Αλβανίας (όπως Qerret, Puke κλπ) Κούκες, Επισκοπή, Λίμνη Οχρίδας, Κορυτσά, Μπόγκραντεζ και Μπεράτ.

Η έκθεση θα διεξαχθεί στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και θα διαρκέσει από 23 Νοεμβρίου έως 1 Δεκεμβρίου 2019. Τα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν 23/11, ημέρα Σάββατο και ώρα έναρξης 19.00.

Το φωτογραφικό οδοιπορικό “Common Routes/ Balkan Project” έχει σαν στόχο να αναδείξει κοινούς προβληματισμούς, κοινά συναισθήματα, κοινά ιδανικά με επίκεντρο τον ίδιο τον Άνθρωπο και με φόντο το πολυδιάστατο μωσαϊκό πολιτισμού των Βαλκανίων. Παράγοντες όπως το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζούμε, η κουλτούρα, η ιστορία κάθε λαού επηρεάζει την συμπεριφορά μας συνθέτοντας έτσι ένα πάζλ διαφορετικότητας αλλά και γνώσης για τον ταξιδιώτη που επισκέπτεται διαφορετικούς τόπους. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο, πάνω από την διαφορετικότητα του κάθε τόπου, όχι εθνικό, όχι πρόσκαιρο κάτι που έχει να κάνει με την φύση μας και την κοινή μας πορεία ως Άνθρωποι.

Η φωτογραφική ομάδα Common Routes αποτελείται από τους φωτογράφους:
Γιώργος Ασημακόπουλος
Χαρά Έρτσου
Τάσος Κουτσιαύτης
Δημοσθένης Μαραγκός
Μιχάλης Νικολαίδης
Γιώργος Τσακανίκας
Τόλης Χατζηγνατίου

Info:

Διάρκεια: 23 Νοεμβρίου – 1 Δεκεμβρίου
Χώρος: Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (Πειραιώς 256)
Ωράριο λειτουργίας: 10.00 – 20.00 (Ανοιχτά όλες τις μέρες)
Εγκαίνια: 23 Νοεμβρίου 2019, στις 19.00

More:
www.commonroutes.gr
Instagram: https://www.instagram.com/common_routes/

Γραφείο Τύπου Common Routes project
Παπαπετρίδης Άγγελος
Τηλέφωνα επικοινωνίας: 6946826531 – 210 6435284
E-mail: apapapetridis@yahoo.gr

Έκθεση φωτογραφίας του οδοιπορικού στην Ρουμανία στο χώρο της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών Αθηνών

Η ομάδα Common Routes, μέρος της φωτογραφικής ομάδας “Διαδρομές”, με αφορμή το φωτογραφικό της οδοιπορικό, αύτη την φορά στην Ρουμανία, παρουσιάζει το τρίτο μέρος της δουλείας “Βαλκάνια: Κοινές Διαδρομές”

Η έκθεση θα διεξαχθεί στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και θα διαρκέσει από το διάστημα 28 Σεπτεμβρίου έως 10 Οκτωβρίου 2018.

“We have more in common than that which divides us”

Το φωτογραφικό οδοιπορικό “Βαλκάνια: Κοινές Διαδρομές” έχει σαν στόχο να αναδείξει κοινούς προβληματισμούς, κοινά συναισθήματα, κοινά ιδανικά που έχουν ως αφετηρία τον ίδιο τον Άνθρωπο ανεξάρτητα την χώρα που κατοικεί ή το θρήσκευμα που πρεσβεύει.

Παράγοντες όπως το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζούμε, η κουλτούρα, η ιστορία κάθε λαού επηρεάζει την συμπεριφορά μας συνθέτοντας έτσι ένα πάζλ διαφορετικότητας αλλά και γνώσης για τον ταξιδιώτη που επισκέπτεται διαφορετικούς τόπους. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο, πάνω από την διαφορετικότητα του κάθε τόπου, όχι εθνικό, όχι πρόσκαιρο κάτι που έχει να κάνει με την φύση μας και την κοινή μας πορεία ως Άνθρωποι.

Η φωτογραφική ομάδα Common Routes αποτελείται από τους φωτογράφους:
Ασημακόπουλος Γιώργος
Γεωργιάδη Ελένη
Κουτσιαύτης Τάσος
Μαραγκός Δημοσθένης
Πέππας Χρήστος
Τσακανίκας Γιώργος
Χατζηγνατίου Τόλης

Φωτογραφική έκθεση Common Routes ΙΙI: Romania
Διάρκεια: 28 Σεπτεμβρίου – 10 Oκτωβρίου
Χώρος: Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (Πειραιώς 256)
Ωράριο: 12.00 – 21.00 (Όλες τις μέρες)
Εγκαίνια: Παρασκευή 28 Σεπτεμβρίου 2017, στις 20.00
Είσοδος Ελεύθερη

Περισσότερα:

www.diadromeseminars.gr
https://www.facebook.com/diadromeseminars.gr/

Στις «Διαδρομές» σου με το project «Common routes», όπου συμμετέχεις, το ενδιαφέρον συνίσταται στη συνάντηση διαφορετικών ανθρώπων με κοινό γνώμονα τη φωτογραφία. Άραγε μέσα στις φωτογραφίες καταφέρνουν να αποτυπωθούν τελικά τα κοινά στοιχεία των ανθρώπων, αλλά και τα διαφορετικά επίσης; Το κάνει αυτό η φωτογραφία από μόνη της;
Αρχικά θα ήθελα να αναφερθώ στις «Διαδρομές». Οι Διαδρομές δημιουργήθηκαν μέσα κυρίως από την ανάγκη ενός πόλου έκφρασης και διδασκαλίας για όποιον ενδιαφέρεται σε πρώτη φάση να διδαχθεί τις βασικές αξίες της φωτογραφίας και σε δεύτερο χρόνο να αποτελέσει για τον ίδιο ένα μέσο έκφρασης. Μέσα από την συγκεκριμένη διαδικασία γεννήθηκε και η ιδέα του Common Routes project. Η ομάδα απαρτίζεται από έμπειρους φωτογράφους που αγαπούν το ταξίδι/οδοιπορικό, την φωτογραφία και δείχνουν ιδιαίτερη ευαισθησία σε κοινές διαδρομές, κοινά συναισθήματα και προβληματισμούς ανθρώπων που, αν και ζουν σε διαφορετικούς τόπους, παρουσιάζουν ομοιότητες. Ομοιότητες που έχουν να κάνουν με την ανθρώπινη φύση μας και όχι με δημογραφικά στοιχεία.
Αυτός είναι και ο φωτογραφικός μας στόχος, που έχει σαν αφετηρία του σε πρώτη φάση τα Βαλκάνια. Η ομάδα ξεκίνησε την δράση της το 2015 από την Τουρκία, το οδοιπορικό συνεχίστηκε στη Σερβία και Βοσνία Ερζεγοβίνη, ύστερα στη Ρουμανία και θα ολοκληρωθεί σε περίπου τρία χρόνια από σήμερα. Εκθέσεις των οδοιπορικών μας έχουν ήδη φιλοξενηθεί στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης και στην Καλών Τεχνών της Αθήνας.
Όσον αναφορά την ερώτησή σου, η φωτογραφία κατά τη γνώμη μου μπορεί να αναδείξει κάποια κοινά στοιχεία των ανθρώπων, καθώς και να μας φανερώσει τις αντιθέσεις τους με οπτικά και φωτογραφικά μέσα. Αυτή, εξάλλου, είναι και η δύναμή της.

Για να πετύχει κάποιος αυτή την ανάγνωση διαφορετικών πραγμάτων και να καταφέρει τη σύγκλισή τους σε κάτι κοινό, πρέπει να είναι ανοικτός σε μυαλό, συναίσθημα, ακόμα και σε θέματα τεχνικής. Ανοικτός σε πολλά δηλαδή…
Το να προσπαθήσεις να συνδέσεις διαφορετικά κι ετερόκλητα στοιχεία, παρουσιάζοντάς τα σαν κάτι ενιαίο, σίγουρα δεν είναι εύκολο και απαιτεί, κατά τη γνώμη μου, γνώση κι εμπειρία. Από κει και πέρα, αν είσαι ανοιχτός σε πολλά πράγματα, μπορείς να καταφέρεις πολλά – και όχι μόνο σε φωτογραφικό επίπεδο.

Έχει ειπωθεί πως οι φωτογραφίες λένε τη μισή αλήθεια. Πρέπει οι άνθρωποι να πιστεύουν τις φωτογραφίες που βλέπουν ή – όπως προσωπικά πιστεύω – να πιστεύουν αυτό που νιώθουν όταν τις βλέπουν;
Η φωτογραφική ρήση που ενστερνίζομαι απόλυτα ανήκει στον David Alan Harvey: “Don’t shoot what it looks like. Shoot what it feels like”. Οι φωτογραφίες λένε την αλήθεια του φωτογράφου, όμως πρέπει κανείς να αφήνει τις αισθήσεις να τον πάνε βαθύτερα. Είναι κάτι πιο εσωτερικό, κάτι που πηγάζει από μέσα μας.

“I am a professional photographer by trade and an amateur photographer by vocation” είπε οElliot Erwitt… Ασχολείσαι με επιτυχία με την επαγγελματική φωτογραφία. Σκέφτομαι πως, η εμπειρία σου εκεί ίσως σε βοηθά να αναπτύξεις περισσότερο τις καλλιτεχνικές σου αναζητήσεις, μια εξελικτική διαδικασία δηλαδή. Πώς το βιώνεις ο ίδιος;
Αρχικά θα ήθελα να αναφέρω ότι ο Elliot Erwitt είναι ένας από τους αγαπημένους μου φωτογράφους. Όταν έχεις να κάνεις με την επαγγελματική και την καλλιτεχνική φωτογραφία, τα πράγματα δυσκολεύουν λίγο. Αυτό γιατί σαν επαγγελματίας θα πρέπει να παραδώσεις κάτι που σου έχει ανατεθεί, τα πράγματα δηλαδή γίνονται πολύ συγκεκριμένα, χρησιμοποιώντας περισσότερο την τεχνική και τους κανόνες. Στην καλλιτεχνική φωτογραφία τα πράγματα αλλάζουν, καθώς έχεις ανοίξει διάλογο με τα πράγματα και τη ζωή, κάτι που αποτελεί τροφή για σκέψη και δημιουργία. Σε αυτή την περίπτωση περνάς στην αντίπερα όχθη και αφήνεις τον εαυτό σου απελευθερωμένο από κανόνες και «πρέπει».

Σαν επαγγελματίας λογικά χρησιμοποιείς την έγχρωμη φωτογραφία πιο συχνά. Πιστεύεις ότι έχει μεγαλύτερη σχέση με την αλήθεια το έγχρωμο;
Στην επαγγελματική μου καριέρα χρησιμοποιώ περισσότερο το χρώμα από το ασπρόμαυρο. Δεν ξέρω αν είναι θέμα αλήθειας ή όχι, πάντως θεωρώ το χρώμα πιο δύσκολο από το ασπρόμαυρο, καθώς έχεις ένα επιπλέον στοιχείο που πρέπει να διαχειριστείς. Στο ασπρόμαυρο στην πραγματικότητα αφαιρείς ένα στοιχείο και ουσιαστικά ο θεατής αναζητά άλλες φωτογραφικές αξίες. Όσον αναφορά τις προσωπικές μου αναζητήσεις, είμαι ανοιχτός σε όλα και χρησιμοποιώ χρώμα και ασπρόμαυρο. Η ουσία είναι να βρίσκεσαι κάθε φορά «μέσα» στο σώμα της φωτογραφίας.

Πιστεύεις ότι, όσο και να φωτογραφίσουμε ένα θέμα, πάντα θα υπάρχουν μέσα του πράγματα που μας έχουν ξεφύγει; Πρέπει δηλαδή να έχουμε τις προτεραιότητές μας;
Σίγουρα κάθε πράγμα που φωτογραφίζουμε έχει πάρα πολλές φωτογραφικές εκδοχές. Κάθε φωτογράφος βάζει τις δικές του προτεραιότητες και αποδίδει το θέμα με τη δική του εκδοχή. Το θέμα είναι να βρίσκεις κάθε φορά αυτό που σε εκφράζει.

Ποια είναι η δικιά σου προτεραιότητα;
Προτεραιότητά μου είναι να απολαμβάνω τη φωτογραφική διαδικασία, χωρίς να γίνομαι στερεοτυπικός και προβλέψιμος. Όταν βλέπεις τη δουλειά σου και αισθάνεσαι καλά, τότε βρίσκεσαι σε καλό δρόμο…

Άραγε χρειάζεται η φωτογραφία – και κυρίως όπου υπάρχει σαν θέμα το ταξίδι – πληροφορίες και εξηγήσεις να τη συνοδεύουν;
Στις φωτογραφίες μου προτιμώ να μη βάζω λεζάντες, ούτε να κατευθύνω τη σκέψη του θεατή με μακροσκελείς επεξηγήσεις. Κατά τη γνώμη μου, το μόνο που καταφέρνουν είναι να βάζουν όρια στην ανάγνωση. Όταν το κάνεις αυτό, ωθείς τον θεατή σε έναν συγκεκριμένο δρόμο και δεν του αφήνεις ανοιχτούς ορίζοντες και πολλαπλές αναγνώσεις, που είναι και το ζητούμενο.

Τι είναι αυτό που ζητάς από την φωτογραφία; 
Βιώνω τη φωτογραφία με τρόπο πολύ προσωπικό, σαν μια διέξοδο από τη ρουτίνα και την καθημερινότητα που ζω και αυτή με ανταμείβει και μου δίνει χαρά! Από τη φωτογραφία ζητώ να συνεχίσει να με συγκινεί και να με «ταξιδεύει».

«Φωτογραφία για μένα δεν είναι τι κοιτάς, είναι τι αισθάνεσαι. Εάν δεν μπορείς να αισθανθείς αυτό που κοιτάς, τότε δεν πρόκειται ποτέ να καταλάβουν και οι άλλοι τι αισθάνεσαι όταν βλέπουν την φωτογραφία σου» (DonMcCullin).
Εύχομαι να συνεχίσεις αυτό το ταξίδι που κάνεις… με την καρδιά.

“Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Αθήνα και σπούδασα Μηχανολόγος Μηχανικός στην Πάτρα. Τα πρώτα μου βήματα στην φωτογραφία ξεκίνησαν το 2013, όταν και έπιασα την πρώτη μου Dslr μηχανή. Έχω παρακολουθήσει πολλά φωτογραφικά σεμινάρια και έχω εκθέσει δουλειά μου σε αρκετές εκθέσεις φωτογραφίας. Το 2017 κέρδισα το πρώτο βραβείο στο Athens photo Marathon σε μία κατηγορία η οποία θα εκτεθεί και στο Athens Photo Festival του 2018. Βιώνω τη φωτογραφία με τρόπο πολύ προσωπικό, σαν μια διέξοδο από τη ρουτίνα και την καθημερινότητα που ζω. Με τη φωτογραφία ανακαλύπτω συνέχεια νέα κομμάτια του εαυτού μου, πράγματα που δεν είχα ποτέ φανταστεί!”  Τ. Κ.

https://www.instagram.com/tasos_koutsiaftis/
https://www.facebook.com/tasos.koutsiaftis
https://www.facebook.com/tasoskphotography/ 

Αναλυτικά στο σεμινάριο θα αναλυθούν:
• Γνωριμία με το Lightroom και το περιβάλλον εργασίας
• Εισαγωγή φωτογραφιών στο LIghtroom
• Οργάνωση φωτογραφιών
• Ρυθμίσεις προβολής
• Επεξεργασία φωτογραφιών
• Τοπική επεξεργασία φωτογραφιών
• Ειδικά Effects
• Retouche Φωτογραφιών
• Διόρθωση προβληματικών φωτογραφιών
• Μαζική επεξεργασία φωτογραφιών
• Εξαγωγή φωτογραφιών
• Μετάβαση από το Lightroom στο Photoshop
• Δημιουργία παρουσιάσεων
• Εκτύπωση φωτογραφιών
• Back up

Info:
Το σεμινάριο θα ολοκληρωθεί σε 4 συναντήσεις.
(17/2, 24/3, 3/3 & 4/3)
Έναρξη: Σάββατο 17 Φεβρουαρίου 2017 / Ωρα:15.00
Εισηγητής: Τάσος Κουτσιαύτης

Πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής στο info@diadromeseminars.gr
www.diadromeseminars.gr

Το φωτογραφικό οδοιπορικό “Βαλκάνια:  Κοινές Διαδρομές” έχει σαν στόχο να αναδείξει κοινούς προβληματισμούς, κοινά συναισθήματα, κοινά ιδανικά που έχουν ως αφετηρία τον ίδιο τον  Άνθρωπο ανεξάρτητα την χώρα που κατοικεί ή το θρήσκευμα που πρεσβεύει.

Παράγοντες όπως το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζούμε, η κουλτούρα, η ιστορία κάθε λαού επηρεάζει την συμπεριφορά μας συνθέτοντας έτσι ένα πάζλ διαφορετικότητας αλλά και γνώσης για τον ταξιδιώτη που επισκέπτεται διαφορετικούς τόπους. Υπάρχει όμως και κάτι άλλο, πάνω από την διαφορετικότητα του κάθε τόπου, όχι εθνικό, όχι πρόσκαιρο κάτι που έχει να κάνει με την φύση μας και την κοινή μας πορεία ως Άνθρωποι.

Το πρώτο φωτογραφικό οδοιπορικό της ομάδας πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2015 με αφετηρία την Τουρκία. Ο σχεδιασμός του οδοιπορικού περιλάμβανε περίπου 3.000 οδικά χιλιόμετρα, άπειρες ώρες πεζοπορίας και βασικούς σταθμούς του ταξιδιού μας την Κωνσταντινούπολη,   την ευρύτερη περιοχή της Καππαδοκίας, το Παμούκαλε  και τέλος την Σμύρνη. Η έκθεση φωτογραφίας από το συγκεκριμένο οδοιπορικό φιλοξενήθηκε τον Απρίλιο του 2016 στο ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, χωρίς κάποιο οικονομικό όφελος.

Η φωτογραφική ομάδα Common Routes αποτελείται από τους φωτογράφους: Παναγιώτης Αρμένης / Γιώργος Ασημακόπουλος / Τάσος Κουτσιαύτης / Δημήτρης Παπαδάκος / Γιώργος Τσακανίκας / Τόλης  Χατζηγνατίου

Info:
Χώρος έκθεσης: Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών (Πειραιώς 256)
Διάρκεια έκθεσης: 22– 30 Σεπτεμβρίου 2017
Ωράριο λειτουργίας: 10.00 – 20.00 (Ανοιχτά όλες τις μέρες)
Εγκαίνια: 22 Σεπτεμβρίου 2017, στις 19.00  –   Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πλαισιωθούν με ζωντανή μουσική και ρυθμούς από τα Βαλκάνια.