Το photologio.gr εν όψει της έκθεσης της Taryn Simon: Paperwork and the Will of Capital, που εγκαινιάστηκε στην Gagosian Gallery στις 27.2.2018 και θα διαρκέσει μέχρι τις 5.4.2018, παραβρέθηκε στην ανοιχτή συζήτηση μεταξύ της κ Taryn Simon και της κας Αφροδίτης Γκόνου (Σύμβουλος Σύγχρονης Τέχνης του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης). Στη συνέχεια κατά  τη διάρκεια της ξενάγησης, στους χώρους της Gagosian Gallery, η συνεργάτης του photologio.gr Κατερίνα Σούλη είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με την εικαστικό για το συγκεκριμένο τελευταίο φωτογραφικό της project.

Στο Paperwork and the Will of Capital (2015), η Simon μελετά τη θεατρικότητα της εξουσίας μέσα από τις συμφωνίες, τις συνθήκες και τα διατάγματα που έχουν σχεδιαστεί για να επηρεάζουν τα συστήματα διακυβέρνησης και οικονομίας, από τους πυρηνικούς εξοπλισμούς ως τις τραπεζικές συμβάσεις και το εμπόριο διαμαντιών. Όλα συμπεριλαμβάνουν τις χώρες που παρευρέθηκαν στη Νομισματική και Οικονομική Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών του 1944 στο Bretton Woods, στο New Hampshire, η οποία απηύθυνε την οικονομική παγκοσμιοποίηση μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο που οδήγησε στην εγκαθίδρυση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και της Παγκόσμιας Τράπεζας. Σε αρχειακές εικόνες από τις υπογραφές των συμφωνιών αυτών, ισχυροί άνδρες στέκονται δίπλα σε συνθέσεις καλλωπιστικών φυτών. Η Simon αναδημιούργησε και φωτογράφισε αυτές τις συνθέσεις, συνοδεύοντάς τις με κείμενα που εξηγούν το κάθε γεγονός, τονίζοντας τους τρόπους με τους οποίους η εξουσία δημιουργείται, εκτελείται, προωθείται και συντηρείται.

Κάθε ανθοδέσμη τοποθετείται μπροστά από ένα εντυπωσιακό, δίχρωμο φόντο, δημιουργώντας επιβλητικές νεκρές φύσεις που ανάγονται ταυτόχρονα σε πολλά επίπεδα συμβολισμού: αναφέρονται στην “απίθανη ανθοδέσμη” του φλαμανδικού Διαφωτισμού που συγκέντρωσε λουλούδια από διαφορετικά κλίματα και εποχές στους πίνακες νεκρής φύσης.

Η τολμηρή τους χρήση σε γραμμές και χρώμα αποτελεί ένα νεύμα στην ποπ και την αφηρημένη ζωγραφική σκληρών-κοφτερών περιγραμμάτων. Και οι επί παραγγελία κορνίζες από μαόνι συναγωνίζονται τον στόμφο ορισμένων μεταπολεμικών διακοσμίσεων εσωτερικού χώρου, εταιρικών και κυβερνητικών. Με το Paperwork and the Will of Capital, η Simon απευθύνει την αστάθεια της εκτελεστικής δομής λήψης αποφάσεων και την αξιοπιστία και ανθεκτικότητα των αρχείων, σαν στοχασμό πάνω στην αβέβαιη φύση της επιβίωσης. Με το πέρασμα του χρόνου μεταμορφώνονται και αυτά τα τεχνουργήματα, αποκαλύπτοντας τις ίδιες τους τις μεταβλητές εκδοχές.

Στη συνομιλία με την Κ. Σούλη, ρωτήθηκε η εικαστικός τι εννοεί  “αφύσικα μπουκέτα” και η  Τ. Simon απάντησε πως στη φύση δεν μπορούν να συνυπάρξουν οι συνδυασμοί αυτών των λουλουδιών, λόγω εποχής, κλίματος, περιοχής. Τώρα ζούμε σε μια άκρως καπιταλιστική εποχή, που μπορούμε να παραγγείλουμε ό,τι λουλούδια θέλουμε από οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη και να τα έχουμε στην διάθεσή μας -συγκεκριμένα στην Ν. Υόρκη υπάρχει τέτοιο ανθοπωλείο-. Το έχει χρησιμοποιήσει και η ίδια για να ανασυνθέσει τα μπουκέτα.

Στην επισήμανση του παράδοξου πως τα λουλούδια μαραίνονται με το πέρασμα του χρόνου, οι αποφάσεις των κρατούντων παραμένουν και επηρεάζουν τις ζωές των ανθρώπων, η Τ. Simon το ερώτημα που θέτει είναι “τι θα κρατήσει ?,τι θα μείνει στο χρόνο ?” Στους τάφους των Αιγυπτίων έχουν βρεθεί λουλούδια που κράτησαν στο χρόνο, στο μέλλον μπορεί να μην μιλάνε αγγλικά, να αλλάξουν ή να καταργηθούν πράγματα. Ζούμε σε μια αβεβαιότητα, δεν ξέρουμε τι θα διαρκέσει.

Απομένει η εξής απορία πώς προέκυψε ο συνδυασμός των μπουκέτων με τις αποφάσεις των ισχυρών στις συνεδριάσεις κορυφής. Η Τ.Simon πιστεύει πως η  φύση (τα μπουκέτα με τα λουλούδια)  χρησιμοποιείται σαν σιωπηλός παρατηρητής στο δωμάτιο, σαν διακοσμητικό αξεσουάρ, αποτελεί ένα υποβαθμισμένο μέρος της διαδικασίας. Η εξουσία στον κόσμο αποτελείται συνήθως από άνδρες και με την αστάθεια στην λήψη αποφάσεων, τις υποσχέσεις που δεν πραγματοποιούνται, είναι πραγματικά παράλογο να πιστεύουμε στην επιβίωση. Παίζονται παιγνίδια εξουσίας και επιδείξεις ισχύος, οπότε αναρωτιέμαι αν θα “”κρατήσει”‘ οτιδήποτε στο χρόνο.

Info:

Η Simon είναι μια πολυτομεακή εννοιολογική καλλιτέχνις το έργο της οποίας συνδέει τη φωτογραφία, τη γλυπτική και την περφόμανς. Η προσέγγισή της με γνώμονα την έρευνα, έχει παράξει ιδιαιτέρως εποικοδομητικά σύνολα έργων όπως τα The Innocents (2002); An American Index of the Hidden and Unfamiliar (2007); Contraband (2010); και το διαδικτυακό Image Atlas (2012); καθώς και το The Picture Collection (2013); Birds of the West Indies (2013–14); and Black Square (2006–), ένα έργο σε εξέλιξη που πραγματεύεται τις συνέπειες των ανθρώπινων εφευρέσεων. Για τη Simon, η φωτογραφία υπήρξε πάντα ένα όχημα για μεγαλύτερες εννοιολογικές ιδέες. Σε συνδυασμό με το κείμενο, οι φωτογραφίες της αποκαλύπτουν τις δομές πίσω από τα συστήματα ελέγχου, από τη γενεαλογία και τα σύνορα ως τη φυτολογία και τη διπλωματία.

 Taryn Simon Bio

 Η Taryn Simon γεννήθηκε το 1975 στη Νέα Υόρκη, όπου ζει και εργάζεται σήμερα. Συλλογές της περιλαμβάνουν το Κέντρο Georges Pompidou, Παρίσι, την Tate Modern, Λονδίνο, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Φρανκφούρτη, το Μουσείο Τέχνης της Κομητείας του Λος Άντζελες, το Metropolitan Museum of Art, Νέα Υόρκη και το Solomon R. Guggenheim Museum, Νέα Υόρκη. Εκθέσεις υπό την αιγίδα θεσμών περιλαμβάνουν τις “Taryn Simon: An American Index of the Hidden and Unfamiliar,” στο Μουσείο Whitney για την Αμερικανική Τέχνη, Νέα Υόρκη (2007, μεταφορά στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Φρανκφούρτη, στο Μουσείο Φωτογραφίας Foam, Αμστερνταμ, στο Ινστιτούτο Σύγχρονης Τέχνης, Αυστραλία και στο Centre for Contemporary Photography, Μελβούρνη, μέχρι το

2010). “A Living Man Declared Dead and Other Chapters,” Tate Modern, Λονδίνο, Neue Nationalgalerie, Βερολίνο (2011, μεταφορά στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Νέα Υόρκη, στη Geffen Contemporary του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, Λος Άντζελες, στην Corcoran Gallery of Art, Ουάσινγκτον και στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ullens, Πεκίνο, μέχρι το 2013). “Contraband,” στο Centre d’Art Contemporain, Γενεύη (2011), “A Polite Fiction,” Ίδρυμα Louis Vuitton, Παρίσι (2014), “Rear Views, A Star-forming Nebula, and the Office of Foreign Propaganda,” στο Jeu de Paume, Παρίσι (2015), 56η Biennale της Βενετίας (2015), “Taryn Simon: Action Research / The Stagecraft of Power,” στο Garage Museum of Contemporary Art, Μόσχα (2016), Galerie Rudolfinum, Πράγα (2016), “A Soldier is Taught to Bayonet the Enemy and Not Some Undefined Abstraction,” στο Albertinum, Δρέσδη (2016), “Taryn Simon: An American Index of the Hidden and Unfamiliar,” στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Louisiana, Κοπεγχάγη (2016–17), “Taryn Simon: The Innocents,” στο The Guild Hall Museum, East Hampton, Νέα Υόρκη και “Taryn Simon: Paperwork and the Will of Capital,” στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Μοντρεάλ, Καναδάς (2017). Η πρώτη εγκατάσταση-περφόρμανς μεγάλης κλίμακας της Simon, An Occupation of Loss (2016), με συνανάθεση από το Park Avenue Armory και την Artangel, έκανε την πρεμιέρα της στη Νέα Υόρκη το 2016 και θα παρουσιαστεί με μια νέα προσέγγιση στο Λονδίνο το 2018.

 Στις 26 Μαϊου, δυο νέες εγκατάστασεις αισθητηριακής εμβύθισης της Simon θα εγκαινιαστούν στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης MASS στο North Adams, Μασαχουσέτη. Η έκθεση θα περιλαμβάνει επίσης την πρώτη μεγάλη μουσειακή παρουσίαση της διαπρεπούς αρχειακής έρευνας της Simon.

____

PS. Το photologio.gr ευχαριστεί την Gagosian gallery για την πρόσκληση στον φιλόξενο χώρο της και την εικαστικό φωτογράφο, Taryn Simon,  για τη mini συνομιλία που μας παραχώρησε.

Τα άνθη αυτά κάθισαν ανάμεσα σε ισχυρούς ανθρώπους καθώς εκείνοι υπέγραφαν συμφωνίες σχεδιασμένες για να επηρεάσουν το πεπρωμένο του κόσμου.
—Taryn Simon

Η Gagosian galleryμε χαρά παρουσιάζει φωτογραφίες μεγάλης κλίμακας από τη σειρά Paperwork and the Will of Capital της Taryn Simon.

Εγκαίνια: Τρίτη, 27 Φεβρουαρίου, 19:00–21:00 μ.μ.
Διάρκεια: 27 Φεβρουαρίου–5 Απριλίου, 2018
Χώρος: Gagosian gallery, Μέρλιν 3, 10671, Αθήνα

Η Simon είναι μια πολυτομεακή εννοιολογική καλλιτέχνις το έργο της οποίας συνδέει τη φωτογραφία, τη γλυπτική και την περφόμανς. Η προσέγγισή της με γνώμονα την έρευνα, έχει παράξει ιδιαιτέρως εποικοδομητικά σύνολα έργων όπως τα The Innocents (2002); An American Index of the Hidden and Unfamiliar (2007); Contraband (2010); και το διαδικτυακό Image Atlas (2012); καθώς και το The Picture Collection (2013); Birds of the West Indies (2013–14); and Black Square (2006–), ένα έργο σε εξέλιξη που πραγματεύεται τις συνέπειες των ανθρώπινων εφευρέσεων. Για τη Simon, η φωτογραφία υπήρξε πάντα ένα όχημα για μεγαλύτερες εννοιολογικές ιδέες. Σε συνδυασμό με το κείμενο, οι φωτογραφίες της αποκαλύπτουν τις δομές πίσω από τα συστήματα ελέγχου, από τη γενεαλογία και τα σύνορα ως τη φυτολογία και τη διπλωματία.

Στο Paperwork and the Will of Capital (2015), η Simon μελετά τη θεατρικότητα της εξουσίας μέσα από τις συμφωνίες, τις συνθήκες και τα διατάγματα που έχουν σχεδιαστεί για να επηρεάζουν τα συστήματα διακυβέρνησης και οικονομίας, από τους πυρηνικούς εξοπλισμούς ως τις τραπεζικές συμβάσεις και το εμπόριο διαμαντιών. Όλα συμπεριλαμβάνουν τις χώρες που παρευρέθηκαν στη Νομισματική και Οικονομική Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών του 1944 στο Bretton Woods, στο New Hampshire, η οποία απηύθυνε την οικονομική παγκοσμιοποίηση μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο που οδήγησε στην εγκαθίδρυση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και της Παγκόσμιας Τράπεζας. Σε αρχειακές εικόνες από τις υπογραφές των συμφωνιών αυτών, ισχυροί άνδρες στέκονται δίπλα σε συνθέσεις καλλωπιστικών φυτών. Η Simon αναδημιούργησε και φωτογράφισε αυτές τις συνθέσεις, συνοδεύοντάς τις με κείμενα που εξηγούν το κάθε γεγονός, τονίζοντας τους τρόπους με τους οποίους η εξουσία δημιουργείται, εκτελείται, προωθείται και συντηρείται.

Κάθε ανθοδέσμη τοποθετείται μπροστά από ένα εντυπωσιακό, δίχρωμο φόντο, δημιουργώντας επιβλητικές νεκρές φύσεις που ανάγονται ταυτόχρονα σε πολλά επίπεδα συμβολισμού: αναφέρονται στην “απίθανη ανθοδέσμη” του φλαμανδικού Διαφωτισμού που συγκέντρωσε λουλούδια από διαφορετικά κλίματα και εποχές στους πίνακες νεκρής φύσης.

Η τολμηρή τους χρήση σε γραμμές και χρώμα αποτελεί ένα νεύμα στην ποπ και την αφηρημένη ζωγραφική σκληρών-κοφτερών περιγραμμάτων. Και οι επί παραγγελία κορνίζες από μαόνι συναγωνίζονται τον στόμφο ορισμένων μεταπολεμικών διακοσμίσεων εσωτερικού χώρου, εταιρικών και κυβερνητικών. Με το Paperwork and the Will of Capital, η Simon απευθύνει την αστάθεια της εκτελεστικής δομής λήψης αποφάσεων και την αξιοπιστία και ανθεκτικότητα των αρχείων, σαν στοχασμό πάνω στην αβέβαιη φύση της επιβίωσης. Με το πέρασμα του χρόνου μεταμορφώνονται και αυτά τα τεχνουργήματα, αποκαλύπτοντας τις
ίδιες τους τις μεταβλητές εκδοχές.

Taryn Simon Bio

Η Taryn Simon γεννήθηκε το 1975 στη Νέα Υόρκη, όπου ζει και εργάζεται σήμερα. Συλλογές της περιλαμβάνουν το Κέντρο Georges Pompidou, Παρίσι, την Tate Modern, Λονδίνο, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Φρανκφούρτη, το Μουσείο Τέχνης της Κομητείας του Λος Άντζελες, το Metropolitan Museum of Art, Νέα Υόρκη και το Solomon R. Guggenheim Museum, Νέα Υόρκη. Εκθέσεις υπό την αιγίδα θεσμών περιλαμβάνουν τις “Taryn Simon: An American Index of the Hidden and Unfamiliar,” στο Μουσείο Whitney για την Αμερικανική Τέχνη, Νέα Υόρκη (2007, μεταφορά στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Φρανκφούρτη, στο Μουσείο Φωτογραφίας Foam, Αμστερνταμ, στο Ινστιτούτο Σύγχρονης Τέχνης, Αυστραλία και στο Centre for Contemporary Photography, Μελβούρνη, μέχρι το
2010). “A Living Man Declared Dead and Other Chapters,” Tate Modern, Λονδίνο, Neue Nationalgalerie, Βερολίνο (2011, μεταφορά στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Νέα Υόρκη, στη Geffen Contemporary του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, Λος Άντζελες, στην Corcoran Gallery of Art, Ουάσινγκτον και στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ullens, Πεκίνο, μέχρι το 2013). “Contraband,” στο Centre d’Art Contemporain, Γενεύη (2011), “A Polite Fiction,” Ίδρυμα Louis Vuitton, Παρίσι (2014), “Rear Views, A Star-forming Nebula, and the Office of Foreign Propaganda,” στο Jeu de Paume, Παρίσι (2015), 56η Biennale της Βενετίας (2015), “Taryn Simon: Action Research / The Stagecraft of Power,” στο Garage Museum of Contemporary Art, Μόσχα (2016), Galerie Rudolfinum, Πράγα (2016), “A Soldier is Taught to Bayonet the Enemy and Not Some Undefined Abstraction,” στο Albertinum, Δρέσδη (2016), “Taryn Simon: An American Index of the Hidden and Unfamiliar,” στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Louisiana, Κοπεγχάγη (2016–17), “Taryn Simon: The Innocents,” στο The Guild Hall Museum, East Hampton, Νέα Υόρκη και “Taryn Simon: Paperwork and the Will of Capital,” στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Μοντρεάλ, Καναδάς (2017). Η πρώτη εγκατάσταση-περφόρμανς μεγάλης κλίμακας της Simon, An Occupation of Loss (2016), με συνανάθεση από το Park Avenue Armory και την Artangel, έκανε την πρεμιέρα της στη Νέα Υόρκη το 2016 και θα παρουσιαστεί με μια νέα προσέγγιση στο Λονδίνο το 2018.

Στις 26 Μαϊου, δυο νέες εγκατάστασεις αισθητηριακής εμβύθισης της Simon θα εγκαινιαστούν στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης MASS στο North Adams, Μασαχουσέτη. Η έκθεση θα περιλαμβάνει επίσης την πρώτη μεγάλη μουσειακή παρουσίαση της διαπρεπούς αρχειακής έρευνας της Simon.

____
εικόνα: Taryn Simon, Finance package for the construction of the Baku-Tbilisi-Ceyhan pipeline. Μπακού, Αζαρμπαϊτζαν, Φεβρουάριος 3, 2004, 2015, αρχειακή εκτύπωση με μελάνι και κείμενο σε αρχειακό χαρτί από αποξηραμένα βότανα σε πλαίσιο από μαόνι, 215,9 × 186,1 × 7 cm (85 × 73 1/4 × 2 3/4 ίντσες), έκδοση 3 + 2 APs © Taryn Simon.

Για περισσότερες πληροφορίες παρακαλούμε επικοινωνήστε με την γκαλερί στην ηλεκτρονική διεύθυνση athens@gagosian.com ή στο τηλ.: +30.210.36.40.215. Όλες οι φωτογραφίες υπόκεινται σε δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και απαιτείται η έγκριση της γκαλερί πριν από τη δημοσίευσή τους.
Συνδεθείτε με την Gagosian στα (@GagosianAthens), Facebook (@GagosianGallery), Google+ (@+Gagosian), Instagram (@GagosianGallery), Tumblr (@GagosianGallery), και Artsy (@Gagosian-Gallery) και λάβετε μέρος στη συζήτηση για την έκθεση μέσω των hashtags #TarynSimon #WillofCapital #GagosianAthens #Gagosian.

Gagosian | T. +30.210.36.40.215 | www.gagosian.com
Email: athenspress@gagosian.com

Υπάρχει αυτή η αίσθηση του αμετάβλητου, της αιώνιας ζωής. Σ’ αυτά τα καινούρια έργα υπάρχει και η αίσθηση της συνέχειας που χαρακτήριζε τη δουλειά του Cy –η ποιότητα του έργου που μας κληροδότησε, η τέχνη του– δεν πρόκειται για μνημείο, πρόκειται για κάτι ζωντανό.
Sally Mann

.

Η γκαλερί Gagosian παρουσιάζει την έκθεση “Remembered Light”, την πρώτη ατομική έκθεση της Sally Mann στην Αθήνα.

Η Sally Mann είναι διάσημη για τον τρόπο με τον οποίο μεταμορφώνει τα ιδιωτικά και οικεία θέματα που φωτογραφίζει –παιδιά, τοπία, οικογένεια και θνητότητα– έτσι ώστε να προκαλούν τόσο δέος όσο και ταραχή. Σε προηγούμενες δουλειές της διερευνούσε τις σχέσεις μεταξύ γονέων και παιδιών, μεταξύ συζύγων, αδελφών, όπως και μεταξύ φύσης και ιστορίας.

Σε αυτή την έκθεση με έγχρωμες και ασπρόμαυρες φωτογραφίες που τράβηξε μεταξύ 1999 και 2012 αποτυπώνει –κάπως φευγαλέα– το ατελιέ του Cy Twombly, αγαπημένου φίλου και μέντορά της, που πέθανε πριν από μερικά χρόνια. Πρόκειται για την πρώτη ατομική έκθεση της Mann στην Ελλάδα, η οποία, πριν έρθει στην Αθήνα παρουσιάστηκε στην Gagosian της Νέας Υόρκης, του Παρισιού και της Ρώμης.

Ο Twombly και η Mann γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στη νοτιοανατολική Βιρτζίνια. Το μέρος αυτό όπου εκείνος επέστρεφε κάθε χρόνο, αποτελεί συγχρόνως και πεδίο αναμνήσεων της μεταξύ τους σχέσης. Στο πρόσφατο διάσημο αυτοβιογραφικό βιβλίο της Hold Still (2015), το οποίο ήταν υποψήφιο για το αμερικανικό Κρατικό Βραβείο μη Λογοτεχνικού Βιβλίου, η Mann θυμάται την απλότητα του Twombly, την ευγένεια του – χαρακτηριστικό των ανθρώπων του Νότου, το καυστικό χιούμορ του. “Η κοινή μας καταγωγή από τον Νότο, με την ησυχία, την ομορφιά του και μια γλυκιά επίγευση από το παρελθόν, μας επιτρέπει να αποστασιοποιούμαστε από αυτό, διατηρώντας την οπτική μιας άλλης εποχής”, λέει αναφερόμενη στη φιλία τους.

Η ματιά της Mann και το θερμό φως της Βιρτζίνια κάνουν τις συλλογές και τα καθημερινά αντικείμενα στο ατελιέ του Twombly να φαντάζουν σαν απόδειξη μιας ζωής γεμάτης φαντασία και έμπνευση, η οποία βιώθηκε αλλά και σημαδεύτηκε τόσο από την πραγματικότητα όσο και από το δικό του modus operandi – όπως το έθεσε ο Simon Schama “τα απομεινάρια, το επίχρισμα και τα σημάδια, και μια απουσία που μεταμορφώνεται σε παρουσία”. Το έργο Remembered Light, Untitled (Solitary Print on Wall) (2012) δείχνει έναν τοίχο στο ατελιέ του καλλιτέχνη στη Βιρτζίνια, πάνω στον οποίο είναι στερεωμένη με συρραπτικό μια φωτογραφία που είχε τραβήξει ο Twombly στην Γκαέτα. Στη φωτογραφία του Twombly, όπως την έχει φωτογραφίσει η Mann, διακρίνεται μια προτομή τοποθετημένη ανάμεσα σε βάζα. Υπό το φως της παραλίας οι μορφές αυτές αποπνέουν μια αίσθηση νοσταλγική. Με το έργο Remembered Light, Untitled (Squat White Sculpture and Paint Edges) (2012) η Mann δίνει μία εικόνα της απτής διαδικασίας που καταλήγει στη δημιουργία ενός από τα γλυπτά του. Ακόμη και χωρίς τη φυσική παρουσία του ίδιου του καλλιτέχνη, η Mann καταφέρνει να αποτυπώσει την καθημερινή ζωή και εργασία του.

Οι ποιητικές εικόνες με τις οποίες καταγράφει η Mann το παρελθόν απαθανατίζουν στιγμές της καλλιτεχνικής ζωής του Twombly. Αποδεικνύουν παράλληλα την ικανότητα και διεισδυτικότητά της να καταγράφει την ιδιωτικότητα, τον μοναδικό τρόπο της να απαθανατίζει την αμεσότητα, την οικειότητα, και το παρόν καθώς μετατρέπεται σε παρελθόν.

Τα έργα της συνοδεύονται από έναν κατάλογο των εκδόσεων Abrams, ο οποίος περιέχει ένα δοκίμιο του Simon Schama και μία συζήτηση μεταξύ της Sally Mann και του Edmund de Waal.

Bio:

H Sally Mann γεννήθηκε το 1951 στο Λέξινγκτον της Βιρτζίνια, όπου και εξακολουθεί να ζει και να εργάζεται. Το 2001 το περιοδικό Time την ανακήρυξε “Καλύτερη φωτογράφο της Αμερικής”. Με υποτροφία από το Guggenheim και έχοντας λάβει τρεις φορές την υποτροφία National Endowment for the Arts, η ζωή και το έργο της έχουν γυριστεί δύο φορές σε ντοκιμαντέρ: Blood Ties (1994) και What Remains (2007). Το τελευταίο της βιβλίο Hold Still: A Memoir with Photographs (Little, Brown, 2015) έλαβε ενθουσιώδεις κριτικές και βρίσκεται στη λίστα των μπεστ σέλερ στους New York Times, ενώ παράλληλα ήταν υποψήφιο και για το Κρατικό Βραβείο Βιβλίου και τιμήθηκε με το Andrew Carnegie Medal of Excellence για μη λογοτεχνικό βιβλίο. Έργα της ανήκουν σε σημαντικές συλλογές, όπως του Μουσείου Victoria and Albert στο Λονδίνο, του Moderna Museet στη Στοκχόλμη, του Μητροπολιτικού Μουσείου Τέχνης στη Νέα Υόρκη, του Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη, του Whitney Museum of American Art στη Νέα Υόρκη, του Museum of Fine Arts στη Βοστόνη, του Hirshhorn Museum and Sculpture Garden στην Ουάσινγκτον, του Museum of Fine Arts στο Χιούστον του Τέξας, του High Museum of Art στην Ατλάντα και του Εθνικού Μουσείου Μοντέρνας Τέχνης στο Τόκιο. Οι πρόσφατες εκθέσεις της συμπεριλαμβάνουν τις εξής: “Sally Mann: What Remains”, Corcoran Art Gallery, Ουάσινγκτον (2004), “Sally Mann: Deep South/Battlefields”, Kunstammlung im Stadtmuseum, Ιένα, Γερμανία (2007), “Sally Mann: The Family and the Land”, Kulturhuset, Στοκχόλμη (2007, η οποία περιόδευσε και στο Taidemuseo Tennispalatsi στο Ελσίνκι, στο Dunkers Kulturhus στο Χέλσινγκμποργκ της Σουηδίας, στη Royal Library στην Κοπεγχάγη, στο Fotomuseum Den Haag στη Χάγη, και στη Photographer’s Gallery στο Λονδίνο έως το 2010), “Sally Mann: The Flesh and the Spirit”, Virginia Museum of Fine Arts, Ρίτσμοντ, Βιρτζίνια (2010), “A Matter of Time”, Fotografiska Museet, Στοκχόλμη (2012), και “Sally Mann: Battlefields”, Taubman Museum of Art, Ροανόκε, Βιρτζίνια.

Η μεγάλη αναδρομική έκθεση “Sally Mann: A Thousand Crossings” θα εγκαινιαστεί τον Μάρτιο του 2018 στη National Gallery of Art στην Ουάσινγκτον και στη συνέχεια θα περιοδεύσει σε σημαντικά μουσεία, μεταξύ των οποίων το J. Paul Getty Museum στο Λος Άντζελες, το Museum of Fine Art στο Χιούστον, η Galerie nationale du Jeu de Paume στο Παρίσι, και το Peabody Essex Museum στο Σάλεμ της Μασαχουσέτης.

Info:

Εγκαίνια: Πέμπτη, 2 Νοεμβρίου, 7–9 μ.μ.

Διάρκεια έκθεσης: 2 Νοεμβρίου 2017–20 Ιανουαρίου 2018

Χώρος έκθεσης: Gagosian gallery, Μέρλιν 3,  Αθήνα