«Το 1932 είδα μια φωτογραφία τού Martin Munkacsi (Μάρτιν Μουνκάκσι) με τρία αγόρια που έτρεχαν προς τη θάλασσα και πρέπει να ομολογήσω ότι αυτή η φωτογραφία ήταν ο σπινθήρας που έβαλε τη φωτιά και με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι η φωτογραφία μπορεί να αγγίξει την αιωνιότητα μέσα από τη στιγμή».

Henri Cartier-Bresson

Όταν αυτή τη φράση την εκστομίζει ο Henri Cartier-Bresson είναι σίγουρο ότι ακόμα και ένας που δεν γνωρίζει το έργο τού Munkacsi έχει την περιέργεια να το αναζητήσει.

Τo αναζητούμε κι εμείς μαζί σας …

O Martin Munkacsi γεννήθηκε στην Oυγγαρία το 1896.

Αρχικά ασχολήθηκε με την ποίηση και με τη δημοσιογραφία. Oι πρώτες του φωτογραφίες ήταν σχετικές με αθλητικά γεγονότα. Μια θεματολογία άλλωστε την οποία ουδέποτε εγκατέλειψε.

Μετά από πολλά ταξίδια και φωτογραφικά ρεπορτάζ σε όλο τον κόσμο βρέθηκε το 1933 στην Αμερική και κατάφερε να δημοσιεύσει μερικές φωτογραφίες του στο Harper’s Bazaar. Oι φωτογραφίες του εντυπωσίασαν σε τέτοιο βαθμό τους ιθύνοντες τού περιοδικού ώστε έσπευσαν να τον προσλάβουν με ένα συμβόλαιο συνεργασίας, της μυθώδους αξίας των 100.000 δολαρίων . Έκτοτε και μέχρι το 1946 ο Munkacsi δούλεψε για πάρα πολλά περιοδικά (Good Housekeeping, Ladies’ Home Journal, Life, Pictorial Review, Town and Country) και έφτασε να κερδίζει πολλά χρήματα.

Ένα σοβαρό καρδιακό επεισόδιο το 1943 τον έπεισε να μειώσει τους ρυθμούς του και να ασχοληθεί πάλι με το γράψιμο και ευκαιριακά με τη φωτογραφία και μόνο για συγκεκριμένες παραγγελίες από μεγάλες εταιρείες. Πέθανε το 1963.

Oι φωτογραφίες του Munkacsi ανέτρεψαν το συνηθισμένο σκηνικό τής φωτογραφίας μόδας που επικρατούσε στον μεσοπόλεμο. O Munkacsi έδειξε στον κόσμο ότι η φωτογραφία μπορούσε να βγει στον δρόμο και να έχει κίνηση. Άλλωστε το παρατσούκλι του ήταν «the kinetic man» (ο κινητικός άνθρωπος).

«Ο Munkacsi έφερε μια αίσθηση ευτυχίας και ειλικρίνειας σε μια τέχνη που πριν ήταν άχαρη και ψεύτικη. Η τέχνη του αποκρυστάλλωνε την άποψή του για τη ζωή. Την ήθελε υπέροχη…και το κατάφερε!».

Richard Avedon

O Munkacsi υπήρξε ένθερμος οπαδός τού ανερχόμενου τότε κινήματος τού φωτογραφικού μοντερνισμού, το οποίο απεχθανόταν τη μίμηση των άλλων τεχνών και ειδικά της ζωγραφικής και ήθελε να αξιοποιήσει τις ιδιαιτερότητες τού φωτογραφικού μέσου.