Ο φωτογράφος Διονύσης Φουρνογεράκης μας χαρίζει 4 + 1 φωτογραφίες και εμείς ακολουθούμε τις σκέψεις του.
Για το photologio, ο Διονύσης Φουρνογεράκης ανασύρει από το προσωπικό του αρχείο αγαπημένες του φωτογραφίες, μας τις παρουσιάζει μαζί με ιδιαίτερα μύχιες σκέψεις και αναμνήσεις και μας τις χαρίζει.
“Θεωρώντας την φωτογραφία ως ποίηση,δεν επιδιώκω την παραμόρφωση της πραγματικότητας. Η ίδια η πραγματικότητα την κατάλληλη στιγμή μπορεί να γίνει ποίηση ιδωμένη μέσα από τέσσερις πλευρές ενός κάδρου”.
“Το κίνητρο μου είναι η συγκίνηση από μια καινούρια ιδέα που θα μου γεννηθεί σε κλάσματα δευτερολέπτου αντικρίζοντας κάποια σκηνή και η προσπάθεια μου να την καταστήσω ‘ορατή’ μέσω της φωτογραφικής μηχανής. Αν τα καταφέρω (πράγμα σπάνιο), η συγκίνηση μου είναι διπλή”.
“Δεν ψάχνω τίποτα μέσα από τις φωτογραφίες. Κάθε μια επιτυχημένη (για τα δικά μου μέτρα) φωτογραφία αποτελεί την επίτευξη ενός ασαφούς στόχου. Το τι σημαίνει, δεν ξέρω, δεν με ενδιαφέρει και δεν έχει καμία σημασία. Η φωτογραφία δρόμου με ελκύει επειδή τίποτα δεν είναι προκαθορισμένο. Όπως όταν χάνεσαι σε κάποιο ταξίδι. Δεν ξέρεις τι σε περιμένει στην επόμενη στροφή, τι και ποιον θα συναντήσεις, ποιος θα είναι ο επόμενος ‘ήρωας’ της φωτογραφίας σου”.
“Η φωτογραφία ξεκίνησε ως όχημα, ως ένα παιχνίδι που μου έδινε την ευκαιρία να ‘επιστρέφω’ στην παιδική μου ηλικία. Παιχνίδι παραμένει ως σήμερα αλλά πλέον δεν αποτελεί ένα όχημα. Είναι για μένα ο δρόμος ή αν θέλετε, δεν είναι το μέσο, είναι ο σκοπός”.
Ο Διονύσης Φουρνογεράκης επιλέγει Robert Frank …
“Θαυμάζω πολλούς από τους λεγόμενους σπουδαίους φωτογράφους αλλά η συγκεκριμένη φωτογραφία του Robert Frank έχει ιδιαίτερη σημασία για μένα γιατί σε κάποιο σημείο της διαδρομής μου με έμαθε πως εγώ πρέπει να είμαι εγώ και κανένας άλλος. Δεν ψάχνω την τεχνική αρτιότητα, δεν φωτογραφίζω για τους άλλους και κρατάω αυτές τις φωτογραφίες που με συγκινούν άσχετα από το αν φαίνονται πως έχουν ‘λάθη’. Δεν υπάρχει σωστό και λάθος άλλωστε στη φωτογραφία. Υπάρχει μόνο ο λάθος τρόπος να ‘βλέπεις’ φωτογραφίες”.
Info:
Ο Διονύσης Φουρνογεράκης γεννήθηκε στη Ζάκυνθο το 1970 όπου συνεχίζει να ζει και να εργάζεται ως γραφίστας και απασχολείται στον κλάδο των γραφικών τεχνών και της διαφήμισης.
Το 2005, ένας φίλος του τον προέτρεψε να δει τις δυνατότητες της φωτογραφίας ως μέσο έκφρασης, και βλέποντας φωτογραφίες των Kertesz, Cartier-Bresson και Winogrand ανακάλυψε έναν καινούργιο κόσμο. Συμμετείχε για τρία χρόνια ως ενεργό μέλος στη φωτογραφική ομάδα της Ζακύνθου “Φωτόγραμμα” παρουσιάζοντας μια ατομική έκθεση (2006) και 2 συμμετοχές σε ομαδικές εκθέσεις του “φωτογράμματος”. Στο “Φωτόγραμμα” είχε την ευκαιρία να γνωρίσει μέσα από παρουσιάσεις αρκετά μέλη του “Φωτογραφικού κύκλου” Αθηνών.
Το 2007 παρακολούθησε σεμινάριο του Aμερικανού φωτογράφου Bruce Davidson και από το 2013 σεμινάρια του Πλάτωνα Ριβέλλη όποτε του δίνεται η ευκαιρία.
Το 2017, φωτογραφίες του χρησιμοποιήθηκαν για το εξώφυλλο και το εσωτερικό του δίσκου (CD) του μουσικού συγκροτήματος των EnCardia.
Tην ίδια χρονιά, φωτογραφίζει στα πλατώ των γυρισμάτων της ταινίας «Τέττιξ» του σκηνοθέτη Αντώνη Κιτσίκη.
Τα τρία τελευταία χρόνια φωτογραφίζει για την Θεατρική Σκηνή Ζακύνθου και από το καλοκαίρι του 2018 για την UNESCO Ζακύνθου.
www.flickr.com/photos/fournogerakis/
Facebook: Dionisis Fournogerakis
