Για το photologio, ο φωτογράφος Θανάσης Καρατζάς ανασύρει από το προσωπικό του αρχείο 4+1 αγαπημένες του φωτογραφίες, και μας τις παρουσιάζει μαζί με προσωπικές σκέψεις και αναμνήσεις …
Θανάσης Καρατζάς
Από τη μέρα που θα ανοίξει η κουρτίνα και δεις μέσα από τα μάτια των τεχνών, τίποτα ξανά δεν θα είναι πια ίδιο. Θα νιώθεις συχνά ότι ο κόσμος που ήξερες δεν υπάρχει και τη θέση του έχει πάρει αυτός της Αλίκης στη χώρα των θαυμάτων. Οι περισσότεροι προσπερνούν κάτι που εσύ απολαμβάνεις σαν τον τρελό του χωριού.
Θανάσης Καρατζάς
Αν έχεις μια φωτογραφική μηχανή δεν βαριέσαι ποτέ. Κάθε τι, έχει ένα ενδεχόμενο ενδιαφέρον. Ταξιδεύεις και δεν έχεις τι να κάνεις; Φωτογραφίζεις. Η φίλη σου κοιμάται ενώ το τοπίο πίσω της αναλλάσσεται; φωτογραφίζεις. Η φωτογραφική μηχανή είναι το πιο υπέροχο παιχνίδι. Θα την βαρεθείς μόνο όταν δεν θα τα καταφέρνεις.
Θανάσης Καρατζάς
Η ετοιμότητα, η αδιαφορία στην αποτυχία και η μάθηση, είναι βασικές αξίες. Σε κάποιο μπαρ το φως ενός προβολέα έκανε βόλτες πάνω σε πρόσωπα και αντικείμενα. Μια κοπέλα με κοιτούσε, χωρίς όμως να με βλέπει. “Αν κάτσει θα πεθάνω στα γέλια από την χοντρή μου τύχη” σκέφτηκα. Το φως και το πρόσωπο έμοιασαν σε κάποια φάση σαν μερική έκλειψη σελήνης. Απλώς πάτησα το κουμπί πολλές φορές. Αυτό είναι άλλωστε το πλεονέκτημα της ψηφιακής, δεν τελειώνει το φιλμ, ενώ η επεξεργασία της είναι ανεξάντλητη. Το αποτέλεσμα ήταν μια ίσως παραμορφωμένη δεσποινίδα της Αβινιόν.
Θανάσης Καρατζάς
Έφευγα από συναυλία και έβλεπα ένα πλήθος να περπατάει μέσα στα σκοτάδια. Πίεζα τις δυνατότητες της μηχανής μου όσο πήγαινε. Δεν είχα πολύ χρόνο. Το σκηνικό χανόταν γρήγορα και δεν μπορούσα να αποφύγω τις συνεχόμενες κουνημένες φωτογραφίες. Άνοιξα το φλας σε μια ύστατη προσπάθεια, χωρίς να ελέγξω κάποια ρύθμιση από στενότητα χρόνου. Αυτό που βγήκε ήταν τελείως διαφορετικό από ό, τι περίμενα. Ήταν η πρώτη φορά που το χρησιμοποίησα. Από εκείνη τη στιγμή δεν το άφησα σε ησυχία. Ο πειραματισμός, μου χάρισε την πιο αγαπημένη μου φωτογραφία. Την πρώτη μου “φλασάτη”.
Ο Θανάσης Καρατζάς επιλέγει … Trent Parke
Τrent Parke – Australia – Moths on lightpole of caravan park. Queensland. 2003
Ποτέ δεν είχα δει μια λάμπα έτσι στο παρελθόν. Τώρα, μου αρέσουν και τα ζωύφια. Η φαντασία και ο καλός δάσκαλος είναι πιστεύω τα σημαντικότερα στοιχεία για να κάνεις φωτογραφία με αξιώσεις.
Ο Αγαπημένος φωτογράφος Walker Evans έλεγε “I work rather blindly. I have a theory that seems to work with me that some of the best things you ever do sort of come through you. You don’t know where you get the impetus and response to what’s before your eyes”.
Info (σε πρώτο πρόσωπο) :
“Το ενδιαφέρον μου για την φωτογραφία ξεκίνησε το 2011 όταν παρακολούθησα σεμινάρια από τον Πλάτωνα Ριβέλλη, Αχιλλέα Νάσιο, Κωστή Αντωνιάδη και με τον Βασίλη Γεροντάκο. Συμμετείχα σε εργαστήρια με τον Bruce Gilden, τον Jacob Aue Sobol και τον Michael Ackerman. Μέλος του «Φωτογραφικού Κύκλου» και της κολεκτίβας φωτογράφων των Βαλκανίων «Bulb».
Το 2014 ασχολήθηκα επαγγελματικά με την φωτογραφίαστα περιοδικά Γκρέκα και Lifo, μαθαίνοντας στην πορεία, ενώ είχα ήδη ξεκινήσει μια εργασία για την αθηναϊκή νύχτα που βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη. Το 2015 μέρος της εργασίας παρουσιάστηκε στο APF2015 στους Νέους Έλληνες φωτογράφους. Αργότερα την ίδια χρονιά ξεκίνησα να εργάζομαι ως φωτογράφος και συντάκτης, όπου εργάζομαι μέχρι σήμερα, για το περιοδικό Athens Voice.
Μέχρι σήμερα έχω συμμετάσχει σε ομαδικές εκθέσεις σε Ελλάδα και εξωτερικό, καθώς και σε βιβλία. Ασχολήθηκα και με εμπορική φωτογραφία, διαφημίσεις, αφίσες, πορτρέτα, φωτισμό θεατρικής παράστασης, αναθέσεις, sites, events, ρεπορτάζ.”
Διαβάστε ακόμη τη συνέντευξη του Θανάση Καρατζά στο photologio, εδώ.
