Πολλοί έχουν χαρακτηρίσει το έργο του Araki πορνογραφικό και τον ίδιο σεξιστή. Πρόκληση, ηδονοβλεπτική διάθεση που αντανακλάται πάνω στα γυμνά γυναικεία σώματα που φωτογραφίζει με bdsm (Bondage, Discipline, Dominance, Submission, Sadism and Masochism) αισθητική και τεχνικές δεσίματος.
Είναι η οπτική της Δύσης που δε μπορεί να κατανοήσει εύκολα το υπόβαθρο και την κουλτούρα της Ανατολής. Πρέπει να δούμε με άλλη προοπτική και βλέμμα, να εξερευνήσουμε τον Ιαπωνικό πολιτισμό για να κατανοήσουμε τις επιρροές του πάνω στο φωτογραφικό έργο του Araki.
Όλες οι μορφές του ερωτισμού, του αισθησιασμού και της σεξουαλικότητας αποτυπώνονται σε κάθε εικόνα του ευθέως και απενοχοποιημένα χωρίς υπαινιγμούς. Ακόμη και οι νεκρές φύσεις, τα φανταχτερά του λουλούδια, μοιάζουν με φαλλικά σύμβολα. Δημιουργεί σουρεαλιστικές σκηνές με συνειρμούς που αφορούν την ανθρώπινη σεξουαλικότητα χωρίς λογοκρισία. Μέσα σε ένα close up φυλακίζει τις λεπτομέρειες που μετατρέπονται σε περιεχόμενο ουσιαστικό που δε μπορεί να απουσιάσει από το φωτογραφικό πλαίσιο.
Το έργο του Araki πολύ συχνά ακροβατεί μεταξύ τέχνης και πορνογραφίας. Η αμφιλεγόμενη προσέγγιση του γυμνού και η σχέση μεταξύ φωτογράφου- μοντέλου δημιουργεί ανάμεικτα συναισθήματα στο θεατή.
Κάθε γυμνή γυναίκα φωτογραφημένη από τον Araki είναι θήραμα και κυνηγός ταυτόχρονα. Επιλέγουν συνειδητά να ποζάρουν, να εκτεθούν αδιαφορώντας για τα στερεοτύπα και τον τρόπο φωτογράφησης. Φαινομενικά μοιάζουν ανυπεράσπιστες με πλήρη απουσία ελέγχου με τη φωτογραφική μηχανή να παίζει ρόλο σαδομαζοχιστικού εργαλείου.
Παρατηρώντας όμως προσεκτικά το κάδρο του Araki σε μια δεύτερη ανάγνωση βλέπουμε χαρακτήρες δυναμικούς, περήφανα εκτεθειμένα κορμιά και ένα θαυμασμό από την πλευρά του φωτογράφου να φανερώνεται με υπαινικτική διάθεση, σαν ένα πονηρό κλείσιμο του ματιού.
“Κάθε δουλειά μου έχει πορνογραφικά στοιχεία. Αλλιώς θα ήταν απλώς ερωτική τέχνη που είναι καθαρή, διανοουμενίστικη και βαρετή. Τη βελτιώνω βάζοντας λίγη βρωμιά. Σε όλους αρέσει η βρωμιά” είχε δηλώσει σε συνέντευξη του στη Daily Telegraph.
Η εμμονή του Araki
Γυναίκες. Η έμμονη ιδέα που κυριαρχεί. Μέσα από τις φωτογραφίες του, ο θεατής μπορεί να αισθανθεί τα αντιφατικά του συναισθήματα την ώρα που φωτογραφίζει, τη φόρτιση του, τις εσωτερικές του συγκρούσεις, την προσπάθεια του να ισορροπήσει μέσα στο κάδρο τη λατρεία και τον κατασπαραγμό. Όλα αυτά συγκεντρωμένα δημιουργούν ένα συνολικό έργο που υμνεί και αποθεώνει τη γυναικεία ύπαρξη.
Συνήθιζε να πλησιάζει αρκετά τα μοντέλα του, δε στέκεται ουδέτερος, φλερτάρει μέσα από το φακό του, βουλιάζει σα ρευστή ουσία μέσα στις γυναικείες καμπύλες και κυματώσεις.
Αρκετά συχνά, θολώνει τα όρια μεταξύ φωτογράφου και φωτογραφιζόμενου. Είναι ειλικρινής και ανειλικρινής ταυτόχρονα. Δημιουργεί μια θεατρική σκηνή, παίζει με τις παραισθήσεις, το υποκείμενο του φωτογραφίζεται πάντα σε διαφορετικό περιβάλλον.
Συνεχίζοντας την παράδοση της πρώιμης Ιαπωνικής κουλτούρας, το ερωτικό περιεχόμενο του Araki έχει αναφορές από την Ιαπωνική ζωγραφική Εmakimono (ζωγραφική πάνω σε οριζόντιο φορμά, συνήθως πάπυρο ή fine art χαρτί που ξετυλίγεται από δεξιά προς τα αριστερά με αποτέλεσμα οι εικόνες να αποκαλύπτονται σταδιακά) που άκμασε από τον 11ο εως τον 16ο αιώνα και απεικόνιζε ερωτικά θέματα συνδυασμένα με κοινωνική σάτιρα, μάχες, παραμύθια, υπερφυσικές ή ρομαντικές ιστορίες.
Ο ίδιος σε παλαιότερη συνέντευξη του στη Republica έχει μιλήσει για τις επιρροές που έχει δεχτεί από δυο ζωγράφους αντιφατικούς αλλά με την ίδια ουσία. Τον Picaso και τον Hokusai.
Το κλείστρο του διακόπτει τη φυσική εξέλιξη των πραγμάτων. Πρόκειται για ένα είδος νοερού θανάτου του αντικειμένου φωτογράφησης. Επομένως, η ύπαρξη του είναι αρκετά σημαντική στο έργο του, ίσως ακόμη και ο φόβος θανάτου, τη ίδια όμως στιγμή εκεί που βρίσκεται ο θάνατος, συνυπάρχει και η ζωή.
Μελετώντας συνολικά το έργο του Αraki αυτο που αποκομίζει ο θεατής είναι μια βαθιά υπόκλιση του ίδιου ίσως με ένα καλλιτεχνικά διαστροφικό τρόπο απέναντι στο δώρο της ζωής που μας δόθηκε, που κάποιες φορές θυμίζει διονυσιακή γιορτή αφιερωμένη στο γυναικείο φύλο.
Βιογραφία
Γεννημένος το 1940 στο Τόκιο, εργάστηκε στο χώρο της διαφήμισης μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του στη φωτογραφία και τον κινηματογράφο στο πανεπιστημίο Chiba του Τόκιο. Από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 αφοσιώθηκε αποκλειστικά στη φωτογραφία. Τα ερωτικά πορτραίτα γυναικών, οι νεκρές φύσεις αστείρευτης ομορφιάς η απεικόνιση ντοκουμέντων της καθημερινοτητας, η αρχιτεκτονική φωτογραφία καλύπτουν το μεγαλύτερο φάσμα του συνολικού του έργου με πιο προσωπικό το κομμάτι στο οποίο αποτύπωσε εκείνον με τη γυναίκα του που νοσούσε από καρκίνο και έχασε τη μάχη τη δεκαετιά του 90. O Nobuyoshi Araki απέκτησε διεθνή φήμη ως φωτογράφος γυμνών και ερωτικών σκηνών. Έχουν εκδοθεί τουλάχιστον 400 βιβλία που αφορούν το φωτογραφικό του έργο. Οι φωτογραφίες του έχουν ταξιδέψει και εκτεθεί ανά τον κόσμο και είναι μέρος σημαντικών συλλογών παγκοσμίως. Ζει και εργάζεται στο Τόκιο.
