… Aς κάνουμε την κάμερα το μέσο των δικών μας ιδεών, της φαντασίας, της όρασης, της αίσθησης , της εσωτερικής μας σχέσης με τα πράγματα στον εξωτερικό μας κόσμο …
Ας δώσουμε έκφραση στη μέσα μας ώθηση … Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο είναι εύκολο για μένα να φωτογραφήσω ένα άτομο. Ανακαλύπτω αυτό που τους ενδιαφέρει και στη συνέχεια προσδιορίζω τον εαυτό μου με αυτό και μπορώ να μιλήσω γι ‘αυτό. Αρχίζουν να αισθάνονται ότι δεν φωτογραφίζονται, ότι είναι απλώς μια επίσκεψη και τυχαίνει να έχω μια αρκετά διακριτική κάμερα εκεί.
… Ποτέ δεν πρέπει να σκέφτομαι το φως γιατί αυτό είναι ενστικτώδες και η σύνθεση είναι επίσης ενστικτώδης μαζί μου …Johan Hagemeyer
(Kάπως έτσι έχουν καταγραφεί οι πλέον θρυλικές συζητήσεις του με τον Edward Weston σχετικά με την αντιπροσωπευτική φύση της φωτογραφίας και είναι ιδιαίτερα ενδεικτικές τόσο του αμοιβαίου σεβασμού όσο και των ολοένα και πιο συγκρουόμενων προσεγγίσεων στον χώρο της τέχνης τους.)
Ο Johan Hagemeyer ήταν ένας δημιουργικός φωτογράφος. Σύγχρονος και συνάδελφος του Alfred Stieglitz και του Edward Weston, οι οποίοι τον ενθάρρυναν να αναπτύξει τις δεξιότητές του στον τομέα της φωτογραφίας.
Ο Hagemeyer δεν έγινε τόσο γνωστός όσο οι σύγχρονοι του, επειδή προφανώς δεν κυκλοφορούσε τις φωτογραφίες του κατά κόρον. Με το θάνατό του το 1962, το πλήρες έργο του βρέθηκε στο σπίτι του. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται υπό έλεγχο σε αρχειοθήκη στη Βιβλιοθήκη Bancroft στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Μπέρκλεϊ: 6.785 φωτογραφίες συμπεριλαμβανομένων περίπου 1.000 εκτυπώσεων. Μια μικρότερη συλλογή 250 φωτογραφιών υπάρχει στο Κέντρο Δημιουργικής Φωτογραφίας του Πανεπιστημίου της Αριζόνα στο Tucson.
Ο Hagemeyer γεννήθηκε σε μια οικογένεια εργατικής τάξης στο Άμστερνταμ την 1η Ιουνίου 1884. Ήταν ένα από τα τέσσερα αδέλφια και οι γονείς ενθάρρυναν τα παιδιά τους να αποκτήσουν καλή εκπαίδευση ώστε να μπορούν να ζήσουν μια καλύτερη ζωή. Ο Hagemeyer εγκατέλειψε το σχολείο στα μέσα της εφηβείας του για να δουλέψει σε μια ασφαλιστική εταιρεία μεσιτών. Είχε ενδιαφέρον για τη λογοτεχνία, τις τέχνες και τις κοινωνικές επιστήμες.
Ο Hagemeyer αποφάσισε με τα αδέλφια του να πάει στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην Καλιφόρνια. για να είναι ακριβή. Η ακριβής ημερομηνία άφιξής τους δεν είναι γνωστή, αλλά πρέπει να ήταν μεταξύ 1905 και 1915.
Από την Ολλανδία ο Hagemeyer είχε ήδη αρχίσει να ενδιαφέρεται για τη φωτογραφία και φαίνεται ότι μετά την άφιξή του στις ΗΠΑ συνάντησε τον φωτογράφο Alfred Stieglitz ήδη από το 1916. Ο Stieglitz τον έπεισε να αφιερώσει τη ζωή του στη φωτογραφία.
Ανέπτυξε στενές φιλίες με τον Imogen Cunningham, την Tina Modotti και τον Edward Weston και το 1923 ο Hagemeyer δημιούργησε ένα στούντιο στο Carmel της Καλιφόρνια που αργότερα ίδρυσε την πρώτη γκαλερί της πόλης.
Ηταν στο Carmel όταν συναντήθηκε με τον Edward Weston. Και οι δύο ανέπτυξαν μια ισχυρή φιλία που κράτησε μέχρι που οι δύο ανέπτυξαν διαφορετικές απόψεις για το πώς θα πρέπει να ασκείται, να χειρίζεται κανείς τη φωτογραφία.
Παρά δηλ. την επιρροή που ασκούσε πάνω του ο Weston, ο Hagemeyer επέλεξε να μην συμμετάσχει στην ομάδα f.64: μια ομάδα επτά φωτογράφων του 20ου αιώνα του Σαν Φρανσίσκο που μοιράζονταν ένα κοινό φωτογραφικό ύφος που χαρακτηριζόταν από εικόνες αιχμηρές και προσεκτικά πλαισιωμένες από μια ιδιαίτερα δυτική άποψη που προώθησε μια νέα μοντερνιστική αισθητική.
Αν και οι συνάδελφοί του, Stieglitz και Weston, έγιναν αρκετά διάσημοι με τη φωτογραφία, ο Hagemeyer προφανώς δεν μπόρεσε να βρει μια αγορά για τις φωτογραφίες του. Ή μπορεί να μην ήταν τόσο ένας υποστηρικτής των φωτογραφιών του.
Λίγα είναι γνωστά για την προσωπική ζωή του Hagemeyer. Ήταν παντρεμένος; Έφυγε χωρίς απογόνους; Τι συνέβη με τους δύο αδελφούς του;
Σε κανένα από αυτά τα θέματα δεν έχει δοθεί απάντηση. Φαίνεται ότι ήταν ένας μοναχικός, και μπορεί να πέθανε χωρίς στενούς φίλους ή συγγενείς στο πλευρό του. Φαίνεται να είναι μια μάλλον τραγική ιστορία. Αλλά ίσως και όχι.
