Θαύμαζε το γυναικείο σώμα και την πλαστικότητα που το χαρακτηρίζει. Λάτρευε τις μεγάλες γυναικείες πλάτες, τις όμορφες καμπύλες, τα δαντελωτά εσώρουχα και οτιδήποτε απέπνεε ερωτισμό και αισθησιασμό. Εξύψωσε τη γυναικεία ομορφιά, τη γυναίκα – αράχνη και το μυστήριο της γυναικείας ύπαρξης όσο λίγοι φωτογράφοι.
Οι φωτογραφίες μόδας που δημιούργησε ήταν γεμάτες γαλλική φινέτσα φορτισμένες πάντα με μια υπαινικτική διάθεση ερωτικών υποσχέσεων που δε θα τηρηθούν. Επηρεασμένος από το νέο κύμα κινηματογραφιστών του 1950 δημιούργησε ένα φωτογραφικό ύφος γεμάτο καθαρή, μοντέρνα κομψότητα. Λάτρευε να φωτογραφίζει σε εξωτερικούς χώρους.
Έγινε γνωστός για τα πορτραίτα πολιτικών, διάσημων καλλιτεχνών, τα τοπία που αποθανάτιζε με σουρεαλιστική διάθεση και υφή αλλά κυρίως για τα γυμνά του μέσω μιας ιδιαίτερα προσωπικής οπτικής με τη χρήση ευρυγώνιου φακού. Το έργο του είναι κυρίως ασπρόμαυρο, με το μεγαλύτερο μέρος του να περιλαμβάνει φωτογραφία μόδας. Δεν ειδωλοποίησε ποτέ τη μόδα και ας φωτογράφιζε για αυτή. Για εκείνον προτεραιότητα είχε πάντα η εικόνα.
To τολμηρό κάδρο του Sieff
Στον τρόπο αφήγησης μέσω μιας εικόνας μόδας ο Sieff δημιούργησε ένα συναρπαστικό προσωπικό ύφος. Aκραίες δυναμικές γραμμές, σκιές που διασταυρώνονται, μια ιδανική συμβίωση φωτός και σκιάς είναι κάποια από τα στοιχεία που συνθέτουν κάθε εικόνα του.
Στη σειρά φωτογραφιών ‘’photos in photos’’ εξέφρασε όλη την ευρηματικότητα που τον χαρακτήριζε. Δημιουργούσε αρχικά εικόνες στο studio με τα μοντέλα του και στη συνέχεια ζητούσε από ανθρώπους στο δρόμο να ποζάρουν με τις φωτογραφίες του.
Η προσοχή και η τελειομανία στη σύνθεση αναδείκνυαν και την παραμικρή λεπτομέρεια στις φωτογραφίες του. Kάθε φωτογραφία μόδας είχε ταυτόχρονα και στοιχεία ρεπορτάζ, το υπόβαθρο του ως φωτορεπόρτερ τα πρώτα χρόνια της καριέρα του δεν τον είχε αφήσει ανεπηρέαστο.
Δημιουργούσε ένα αρμονικό μπέρδεμα στο οποίο η παιχνιδιάρικη φαντασία συνυπήρχε με μια μαύρη αίσθηση του χιούμορ και μια δόση ειρωνείας. Η πειθαρχία του ασπρόμαυρου ωθούσε τη δημιουργικότητα του στα άκρα, καθώς οι δυνατότητες των σκιών και η διερεύνηση των τόνων των γκρι κυριαρχούσαν στι φωτογραφίες του κάνοντας το έργο του αναγνωρίσιμο και διαχρονικό.
I have always mantained that there is no such thing as art. There are only artists, producing things that give them pleasure, doing so under some compulsion, perhaps even finding the process painful, but deriving a masochistic joy from it!
Jeanloup Sieff
Βιογραφία
Γεννήθηκε στο Παρίσι το 1933 από Πολωνούς γονείς. Σπούδασε φωτογραφία στο Ecole Superieure d’arts στη Σουηδία και στο Ecole Vaugirand στο Παρίσι. Μαθήτευσε δίπλα στη Gertrude Fehr. Ξεκίνησε ως freelancer φωτογράφος το 1954 μέχρι να μεταπηδήσει στη φωτογραφία μόδας το 1956 στο περιοδικό Elle. Το 1958 έγινε μέλος του Magnum, κάτι το οποίο του έδωσε τη δυνατότητα να ταξιδεύει εκτενώς σε χώρες όπως Τουρκία, Ελλάδα, Πολωνία, Ιταλία.
Τη δεκαετία του 60’ είχε εγκατασταθεί στη Νέα Υόρκη έχοντας πλέον συνεργασίες με διάσημους οίκους μόδας και μόδιστρους όπως ο Yves St Laurent και περιοδικά όπως το Esquire, Harper’s Bazzar, Vogue. Kάποιες από τις διάσημες περσόνες που έχει αποθανατίσει με το φακό του είναι ο Alfred Hitchock και η Jane Birkin η οποία μαζί με Charlotte Rampling, Cathrerine Deneuve και Jane Birkin αποτέλεσαν μούσες που είχαν επιρροή στη ζωή και το έργο του.
Στη διάρκεια της καριέρας του κέρδισε βραβεία όπως το Prix Niepce, Cheralier des Arts et Lettes το 1981 και το Grand Prix National de la photographie το 1992. Έργο του αποτελεί μέρος ιδιωτικών και διεθνών συλλογών ανά τον κόσμο. Απεβίωσε το 2000 στη Γαλλική πρωτεύουσα.
I am totally superficial, I know. But I believe superficiality can be very serious, a defense against the gravity of things, a manner of discretion.
Jeanloup Sieff
