Πραγματικά τη ζήλεψα αυτή σου τη φωτογραφία Γιάννη! Μιλώ για την κεντρική εικόνα. Θα ήθελα να την είχα βγάλει εγώ! Πες μου τι βλέπεις εσύ σε αυτή;
Πόσες φορές δεν μας έρχονται στο μυαλό εκείνα τα χρόνια, τότε που ήμασταν παιδιά! Τότε που μας χαρακτήριζε ο αυθορμητισμός, η αφοπλιστική ειλικρίνεια, ο ενθουσιασμός, η αγνότητα, η αθωότητα, η αβίαστη χαρά να ανακαλύψουμε, να δοκιμάσουμε! Τότε που νομίζαμε πως είχαμε τα πάντα… Αυτό που δεν καταλάβαμε μεγαλώνοντας είναι το πόση σοφία έκρυβαν εκείνα τα χρόνια. Εκείνη την σοφία θα έπρεπε να κρατήσουμε ακόμη στον κόσμο των “μεγάλων”. Αυτό είδα στην φωτογραφία που δημιούργησα, πως αν θέλεις να δεις το νόημα της ζωής, μη χάνεις την παιδικότητά σου. Αν μπορούσα να βάλω έναν τίτλο θα έβαζα ” Εγκατάλειψη της παιδικότητας ”
Από ερασιτέχνης, επαγγελματίας του είδους πλέον. Υπάρχουν κάποιες διάφορες τις οποίες έχεις εντοπίσει, μέσα από αυτή τη φωτογραφική εξέλιξη σου;
Αδιαμφισβήτητα οι διαφορές στην τέχνη που υπηρετώ με τόσο αγάπη είναι ορατές. Αυτό που έχω εντοπίσει βλέποντας παλιές φωτογραφίες μου, είναι ότι υπάρχουν λάθη στα οποία πλέον έχω βελτιωθεί. Τα λάθη είχαν να κάνουν για παράδειγμα, με λάθος κάδρο στις φωτογραφίες, με λάθος ώρες φωτογράφησης, και λάθος επεξεργασία των φωτογραφιών. Πλέον, έχοντας μεγαλύτερη πείρα ως φωτογράφος, έχω εστιάσει την προσοχή μου στην πειθαρχία της λήψης και όχι τόσο στην επεξεργασία. Επίσης η μεγαλύτερη διαφορά που έχω εντοπίσει είναι η διαφορετικότητά στην ματιά. Πλέον βλέπω διαφορετικά τον κόσμο και αυτό οφείλεται στο ότι μελετώ-βλέπω πολλές φωτογραφίες καταξιωμένων φωτογράφων αλλά και ερασιτεχνών.
Πιστεύεις πως οτιδήποτε “προάγεται” από ερασιτεχνικό σε επαγγελματικό, χάνει λίγη από την μαγεία του; Μειώνεται ο ενθουσιασμός; Βγαίνει από την μέση ο έρωτας;
Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο επαγγελματίας φωτογράφος, στηρίζεται περισσότερο στους κανόνες και στην τεχνική, με αποτέλεσμα πολλές φορές να χάνει την ουσία. Χάνει ας μου επιτραπεί η έκφραση το “άναρχο” στην ματιά! Και το κατάλαβα να συμβαίνει όταν είδα τις φωτογραφίες του εξάχρονου γιου μου, ενώ φωτογράφιζε με το κινητό στο ίδιο σημείο με μένα. Είδα την ελευθερία στην ματιά του, σε αντίθεση με μένα που μετρούσα το παραμικρό χάνοντας την ουσία. Δεν νομίζω πως φεύγει ο έρωτας και ο ενθουσιασμός από έναν καλλιτέχνη φωτογράφο. Αντίθετα χρειάζεται αυτά τα δύο στοιχεία για να δημιουργήσει μια εικόνα. Το “λάθος” νομίζω εστιάζεται στο γεγονός ότι μέσα μας λειτουργούμε με τους κανόνες της φωτογραφίας και όχι τόσο με την ψυχή.
Εάν με κάποιο μαγικό τρόπο, κατάφερνα να σου εξασφαλίσω, όσο ελεύθερο χρόνο ήθελες, πως θα τον εκμεταλλευόσουν φωτογραφικά;
Η κάθε στιγμή και το κάθε δευτερόλεπτο που περνάει,για μένα είναι φωτογραφία. Όπως οι περισσότεροι έτσι και εγώ θα ήθελα να μπορέσω κάποια στιγμή να φωτογραφίσω τον κόσμο με την δική μου μοναδική ματιά…
Φωτογραφικά μιλώντας πάντα, έχεις εμμονές ή ακόμα και απωθημένα;
Θα έλεγα με σιγουριά πως δεν έχω καμία εμμονή και κανένα απωθημένο στην φωτογραφία. Είμαι ένας άνθρωπος που φωτογραφίζω συνεχώς και οτιδήποτε με πάθος και ψυχή. Η κάθε φωτογραφία μου είναι ένα κομμάτι της ψυχής μου, ανεξάρτητα αν αρέσει σε κάποιους ή όχι. Δέχομαι την αισθητική του κάθε ανθρώπου.
Μίλησες για άναρχη ματιά, για ψυχή , για πειθαρχία. Ποιο είναι κατά τη γνώμη σου το βασικό χαρακτηριστικό που σε ορίζει ως φωτογράφο;
Θεωρώ πως μέσα σε κάθε φωτογραφία μου περιέχεται η ψυχή μου! Οπότε αυτό νομίζω πως είναι το βασικό χαρακτηριστικό μου…Η ψυχή! Μια συμβουλή που θα ήθελα να δώσω σε ανθρώπους που ασχολούνται με την φωτογραφία, είναι να φωτογραφίζουν συνεχώς, να είναι ταπεινοί, και να μην σταματήσουν να καταθέτουν την ψυχή τους, στις εικόνες που δημιουργούν.
Το profile του Γιάννη στο Instagram https://www.instagram.com/jiannis_papageorgiou/ και στο fb: https://www.facebook.com/john.papageorgiou.14?fref=ts
Η συνέντευξη δόθηκε στις 6.4.2016
