Συνήθως επιλέγω μια αντιπροσωπευτική φωτογραφία για μια συνέντευξη αλλά από την πρώτη στιγμή που είδα την συγκεκριμένη είχα απορίες. Καταρχήν έβαλα τον εαυτό μου στη θέση σου, να ζητάω μια γυμνή φωτογράφηση από την μητέρα μου…Δε μπορώ να σκεφτώ καλύτερο φόρο τιμής στον άνθρωπο που με έφερε στη ζωή! Πες μου, πώς προέκυψε;
Ήταν μια εντελώς τυχαία στιγμή, είδα την μητέρα μου να βγαίνει απο το μπάνιο και της ζήτησα να ποζάρει…Εκείνη δέχτηκε αμέσως γεγονός που με ξάφνιασε και εμένα. Αργότερα κοιτώντας τη φωτογραφία σκέφτηκα πως λίγες στιγμές βλέπουμε τη μητέρα μας γυμνή. Το ασφαλές μας κέλυφος πριν έρθουμε στον κόσμο…Το δέσιμο είναι πολύ μεγάλο…
Αν έδινα ένα πρόχειρο τίτλο στο έργο σου θα ήταν αυτό που κάποτε είπες, μη μένεις στη σάρκα. Ο περισσότερος κόσμος εκεί θα μείνει. Συνάντησες αντιδράσεις από γνωστούς ή και αγνώστους στην όλη σου προσπάθεια;
Οι περισσότεροι μένουν μόνο στη σάρκα…Δεν συνάντησα αντιδράσεις από φίλους…Μόνο ενόχληση από αγνώστους για το ποιος η ποια είναι στις φωτογραφίες.
Η αλήθεια γυμνή λοιπόν. Ποια είναι η εσωτερική και η εξωτερική σου προετοιμασία για μια λήψη; Πώς οπτικοποιείς αυτό που θέλεις να πεις;
Η εσωτερική προετοιμασία ξεκινάει από την αφορμή που θέλω να κάνω μια φωτογράφιση…συνήθως περνάει λίγος καιρός από την ιδέα στην υλοποίηση οπότε η αφορμή έχει καταλαγιάσει κάπως…Η εξωτερική προετοιμασία θα γίνει λίγο αυστηρά ώστε να βγεί αυτό που θέλω..Τίποτα σχεδόν δεν είναι αυθόρμητο η τυχαίο.
Αγγίζεις τη μοναξιά, αγκαλιάζεις το κενό, θρηνείς, κρύβεσαι και παίρνεις εμβρυακή στάση. Ξέρω ότι έχεις ασχοληθεί με την ζωγραφική, είναι εμφανές στις φόρμες σου. Τι σε τράβηξε τελικά στη φωτογραφία;
Αυτό βγαίνει όντως γιατί τις περισσότερες φορές που φωτογραφίζω δεν υπάρχει πολύ καλή ψυχολογία..Οπότε βγαίνει αυτό και στις εικόνες. Στη φωτογραφία με τράβηξε η γρήγορη υλοποίηση του έργου και η αριθμητική υπεροχή σε σχέση με την ζωγραφική.
Ο μέσος instagrammer θέλει κάτι όμορφο και εύπεπτο ενώ εσύ φωτογραφίζεις με πάθος και ωμότητα. Τι είναι αυτό που σε οδηγεί εκεί;
Οι περισσότεροι στα σόσιαλ δημιουργούν μια ψευδαίσθηση…Έναν κόσμο που θα ήθελαν να ζούν…Γι’αυτό και τα τόσα χρώματα, φίλτρα κτλ. Μπορεί να έγινε και σαν μια μορφή αντιδρασης όλη αυτή η ωμότητα…Ή και πρόκλησης…
To φόντο σου είναι οι τέσσερις τοίχοι που μας φυλακίζουν, προσφάτως δοκίμασες και την ταράτσα. Θα πήγαινες και παραέξω;
Θα πήγαινα…Αλλά η ασφάλεια των τοίχων μας βολεύει…
Το έργο σου είναι κυρίως ασπρόμαυρο. Τι σου προσφέρει παραπάνω σε σχέση με το έγχρωμο;
Θα έλεγα ότι προσεγγίζεις την boudoir photography με ένα φιλμ νουάρ τρόπο. Ποιες είναι οι επιρροές σου, έχεις αγαπημένους φωτογράφους ή ακόμα και εικαστικούς καλλιτέχνες;
Το profile του Νεβιντιόν στο Instagram https://www.instagram.com/nevidion/
