Προσκεκλημένος του Photologio.gr ο φωτογράφος και καθηγητής φωτογραφίας στο πανεπιστήμιο της Ουψάλα, Αλεξ Παπαϊωάννου, που θα μας μυήσει στις τάσεις και τα ρεύματα που επηρέασαν τη φωτογραφική τέχνη, σε δυο εισηγήσεις στις
- 18.12.2018 (Α’ Μέρος) ώρα 18.30 -21.00 και
- 20.12.2018 (Β’ Μέρος) ώρα 18.30 -21.00
στο χώρο της Gallery / Athens Heart Mall (Πειραιώς 180, 1ος όροφος)
Είσοδος Δωρεάν
Facebook Event: https://www.facebook.com/events/214789619446886/
Ποιος μπορεί να πει τι είναι φωτογραφία σήμερα; Είναι μέσο, τεχνική, κλάδος της σύγχρονης τέχνης, μια τάξη πραγμάτων στη φυσική πραγματικότητα; Είναι η φωτογραφία στάση, ιδέα, ιδεολογία, ιδανικό, ένα χειροτέχνημα, ένα συναίσθημα;
Είναι μήπως η γενικώς καθιερωμένη οπτική νόρμα της πολιτισμικής μας ανάπτυξης – όπως πολλοί αρέσκονται να την αποκαλούν- ή μία μορφή επικοινωνίας που αργοπεθαίνει και που εκθειάζεται μόνο νοσταλγικούς οπαδούς του βρώμιου του αργύρου, μία μορφή που θεωρείται πλέον παρωχημένη εξαιτίας τού εδάφους που κερδίζει η ψηφιακή τεχνική της εικόνας σε μία μεταφωτογραφική εποχή; Ή μήπως είναι τόσο απλά τα πράγματα ώστε η χωρίς προηγούμενο επιτυχία της φωτογραφίας στις οπτικές τέχνες και στη μαζική κουλτούρα τού αιώνα μας να οδήγησε στην παρακμή της;
Η δεκαετία τού 1980 ήταν η δεκαετία τής φωτογραφικής τέχνης. Φυσικά άρχισε νωρίτερα με τους Nadar, Stieglitz, Rodchenko, Warhol, ονόματα που οριοθετούν την φωτογραφική έκβαση ως κεντρική έκφραση πολιτισμικής ανάπτυξης.
Αντίθετα το τέλος τής δεκαετίας τού ‘70 χαρακτηρίστηκε από την έκρηξη της πληθώρας των φωτογραφικών γκαλερί την έκρηξη ακολούθησε μία γενιά φωτοκαλλιτεχνών, που κατέκτησε τον κόσμο τής τέχνης μέσα από μία άλλη θεώρηση. Μία όχι τόσο απρόσμενη ερμηνεία τής όλης διαδικασίας είναι ότι η φωτογραφία αφού εξαγνίστηκε, έγινε εν τέλει αποδεκτή στο ναό τής οπτικής τέχνης. Ο φωτογράφος μπορεί πια να χαιρετάει τον ζωγράφο χωρίς αισθήματα κατωτερότητας. Ισότιμοι συνάδελφοι. (Αν και στη δεκαετία του 80 γύρισαν τα πάνω κάτω και oι ζωγράφοι περιθωριοποιήθηκαν). Και βέβαια είναι η «φωτογραφία τέχνη».
H «φωτογραφία» δεν είναι κανένα έτοιμο και απολιθωμένο προϊόν. Η φωτογραφία ξαναγεννιέται κάθε μέρα, σε κάθε καινούργια φωτογραφία, για κάθε παρατηρητή. Το μέσο μετακινείται, διαμορφώνεται, αναγεννιέται μέσα από την επιλογή τού κάθε θεράποντα της φωτογραφικής τέχνης, μέσα από την ερμηνεία τού θεατή, μέσα από την ανάλυση του κρητικού. Αυτό που δημιουργήθηκε το μακρινό 1839 ήταν μια απλή τεχνική παραγωγής και επεξεργασίας τής εικόνας. H φωτογραφία, δηλαδή η πρακτική της, έχει εξελιχθεί από τότε και στην πρακτική αυτή δεν διαφαίνεται κανένα τέλος. Όπως και να έχουν τα πράγματα η εξέλιξη της φωτογραφίας τις τελευταίες δεκαετίες εμπεριέχει και την καθιέρωσή της ως κομμάτι τής μοντέρνας τέχνης αλλά και το αντίθετο ότι δηλαδή η μοντέρνα τέχνη συνειδητοποίησε ότι τελικά δεν είναι τίποτε άλλο από ένα κομμάτι τής φωτογραφίας.
H τέχνη δεν είναι προκαθορισμένη ή αποφασισμένη εκ των προτέρων. Εμείς διαμορφώνουμε τους κανόνες, έτσι όπως διαμορφώνουμε καθημερινά και τη φωτογραφία, ξανά και ξανά.
Στα χρόνια που πέρασαν και ειδικά από τον μεσοπόλεμο και μετά, τα ρεύματα της τέχνης (ντανταϊσμός, σουρεαλισμός κλπ.) επηρέασαν σαφώς και τη φωτογραφία και την αισθητική της.Άλεξ Παπαϊωάννου
Χορηγοί
 |
Athens Heart Mall https://athensheart.gr/ |
 |
Πλαίσιο https://www.plaisio.gr/ |
