Η κάμερα είναι ένα όργανο που διδάσκει στους ανθρώπους πώς να βλέπουν χωρίς κάμεραDorothea Lange
Στον τοίχο του στούντιό της είχε κρεμάσει μια φράση του Francis Bacon: “H ενατένιση των πραγμάτων όπως αυτά είναι, χωρίς σφάλμα ή σύγχυση, χωρίς υποκαταστάσεις και πλαστογραφήσεις, είναι από μόνη της κάτι ευγενέστερο από μια ολόκληρη σοδειά εφευρετικότητας.”
Γεννήθηκε στις 26 Μαΐου 1895 στο New Jersey. Η καταγωγή της ήταν γερμανική.
Ο πατέρας ήταν δικηγόρος και η μητέρα της μεγάλωνε τα δυο παιδιά της, την ιδία και τον αδελφό της Martin. Όταν ήταν 7 ετών έπαθε πολιομυελίτιδα η οποία αποδυνάμωσε αισθητά το δεξί της πόδι, ωστόσο όμως αργότερα δείχνει να εκτιμά σχεδόν τις επιπτώσεις που της άφησε αυτή η ασθένεια… Σ’ αυτήν ακριβώς την αναπηρία όφειλε – όπως υποστήριζε η ίδια – την ιδιαίτερη ευαισθησία της πάνω στον πόνο και τα βάσανα των συνανθρώπων της
«Ήταν το πιο σημαντικό πράγμα που μου συνέβη, με σχημάτισε, με οδήγησε, με δίδαξε, με βοήθησε και με ταπείνωσε» είχε πει.
Λίγο πριν φτάσει 10 ετών οι γονείς της χώρισαν. Η Dorothea έριξε το φταίξιμο στον πατερά της και τελικά άλλαξε το επώνυμο της σε Lange, το επώνυμο της μητέρας της.
Μεγάλο μέρος της ανατροφής της κατείχαν η τέχνη και η λογοτεχνία και οι δυο γονείς της ήθελαν να έχει καλή παιδεία και φρόντισαν να καλλιεργηθεί δημιουργικά.
Μετά το γυμνάσιο η Dorothea κατέληξε πως δεν την ενδιαφέρει η ακαδημαϊκή εκπαίδευση και έτσι σπούδασε φωτογραφία στο πανεπιστήμιο Κολούμπια.
Στα επόμενα χρόνια εργαζόταν ως μαθητευομένη βοηθός για πολλούς διαφορετικούς φωτογράφους ανάμεσά τους και για τον Arnold Genthe ο οποίος ήταν κορυφαίος φωτογράφος πορτρέτου.
Μέχρι το 1918 ζούσε στο Σαν Φρανσίσκο και διεύθυνε ένα επιτυχημένο στούντιο πορτρέτων. Με τον σύζυγο της Maynard Dixon είχε δυο γιους και η ζωή τους ήταν η άνετη ζωή μεσοαστικής τάξης που γνώριζε από μικρή.
Το 1920 είναι η χρονιά που η Lange ηρθε πραγματικα σε επαφη με την φωτογραφία ρεπορτάζ. Τότε ταξίδεψε με τον σύζυγο της νοτιοδυτικά φωτογραφίζοντας κυρίως ιθαγενείς Αμερικάνους.
Στα χρονιά της μεγάλης ύφεσης το 1930 το κυρίως θέμα της ήταν η παρουσίαση του Σαν Φρανσίσκο μέσα από τα δικά της ματιά: φτωχές γειτονιές, απεργίες και ουρές για λίγο ψωμί.
Στις αρχές του 1930 έχοντας πλέον έναν δυστυχισμένο γάμο η Lange συνάντησε τον Paul Taylor καθηγητή πανεπιστήμιου και η έλξη τους ήταν άμεση. Το 1935 και οι δυο άφησαν τους συζύγους τους για να είναι μαζί.
Το 1935 η Farm Security Administration προσλαμβάνει την Lang η οποία είχε ιδρυθεί από το αμερικανικό υπουργείο γεωργίας. Απόγνωση , απελπισία, αλλά και υπερηφάνεια και η αξιοπρέπεια των φτωχών αγροτικών οικογενειών , καταγράφονται από την Lange με ένα τρόπο μοναδικό.
Για τα επόμενα 5 χρονιά ο Taylor και η Lange ταξίδεψαν μαζί. Ο Taylor έγραφε εκθέσεις και η Lange φωτογράφιζε τους ανθρώπους που συναντούσαν.
Η σειρά αυτή των φωτογραφιών της Lange μαζί με το πολύ γνωστό πορτρέτο της «migrant mother» βρίσκεται σήμερα στη βιβλιοθήκη του Κογκρέσου.
Ο σύζυγος της αργότερα λέει πως το αποτέλεσμα της δουλειάς της προέρχεται από την υπομονή της και την προσεκτική εξέταση των ανθρώπων που φωτογράφιζε.
“Συχνά περιφέρεται ανάμεσά στους ανθρώπους και κοιτάει γύρω, όταν δει κάτι που θέλει να φωτογραφήσει, ήσυχα βγάζει την κάμερα της και αν δει ότι οι άνθρωποι αντιτίθενται θα κλείσει την κάμερα και δεν θα φωτογραφίσει η πιθανόν να περιμένει μέχρι… να την συνηθίσουν”.
Το 1940 η Lange είναι η πρώτη γυναικά που της απονέμουν το βραβείο Guggenheim fellowship.
Η Lange έφυγε από καρκίνο τον Οκτώβρη του 1965, λίγο πριν ανοίξει η μεγάλη αναδρομική της έκθεση στο Μουσείο Μοντέρνας τέχνης της Νέας Υόρκης (ΜΟΜΑ).
Eνώ μερικές φορές ένοιωσε απογοήτευση γιατί το έργο της δεν προκαλούσε την κοινωνία σε βαθμό που να επανορθωθούν οι αδικίες… το έργο της παραμένει ζωντανό και επηρεάζει γενιές φωτογράφων ντοκουμέντων.
Επιλέξτε ένα θέμα και δουλέψτε το μέχρι να εξαντληθείτε … το θέμα πρέπει να είναι κάτι που πραγματικά αγαπάτε ή πραγματικά μισείτε
Dorothea Lange
