“Το νόημα που προσπαθώ να κάνω μέσω της δουλειάς μου είναι η επαλήθευση του πώς είναι ακόμα δυνατόν να επιθυμούμε και να αντιμετωπίζουμε μια πορεία γνώσης, να μπορούμε τελικά να διακρίνουμε τη διαφορά της ακριβής ταυτότητας από την εικόνα τόσο του ανθρώπου όσο και των πραγμάτων και της ζωής” ( Luigi Ghirri )
Ο Luigi Ghirri (1943-1992) ήταν Ιταλός φωτογράφος γνωστός για τις έγχρωμες εικόνες των κήπων, των μνημείων και του στούντιο του Giorgio Morandi.
Θεωρείται ο Ευρωπαίος πρόδρομος εκείνου που οι Αμερικάνοι ονόμασαν πολύ αργότερα New Color και New Topography.
O Ghirri γεννήθηκε στο Scandiano της Ιταλίας στις 5 Ιανουαρίου του 1943.
Στις αρχές του 1970 άφησε το επάγγελμα του τοπογράφου και άρχισε να ασχολείται σοβαρά με τη φωτογραφία.
Ο ίδιος δήλωσε ότι είχε επηρεαστεί από τους Lee Friedlander, Walker Evans, William Eggleston, καθώς και από τον Atget.
Κατά το 1983 επικεντρώθηκε στην αρχιτεκτονική φωτογραφία καθώς και τη φωτογράφιση Ιταλικών πόλεων και τοπίου.
“Ο στόχος μου δεν είναι να φτιάξω ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ, αλλά μάλλον ΧΑΡΤΕΣ, που θα μπορούσαν ταυτόχρονα να συνθέτουν φωτογραφίες”, γράφει ο φωτογράφος και παραγωγικός συγγραφέας στο έργο του Luigi Ghirri στο δοκίμιο του 1973, Photo del periodo iniziale. “… κατά κάποιο τρόπο δηλ. χαρτογράφηση της μεταβαλλόμενης τοπογραφίας της σύγχρονης ζωής στην Ευρώπη στη δεκαετία του ’70 και επίσης να παρατηρήσω την αλλαγή στη σχέση μεταξύ ανθρώπων και εικόνων”.
Ανέπτυξε πρωτοποριακές έγχρωμες φωτογραφίες τοπίου και αρχιτεκτονικής μέσα στο περιβάλλον της εννοιολογικής τέχνης. Άρχισε να ασκεί επιρροή στο φωτογραφικό γίγνεσθαι και να διακρίνεται με το αναγνωριστικό σήμα της στενής σχέσης της φωτογραφίας με την καθημερινότητα, τη λογοτεχνία και τη ζωγραφική.
Η περιέργεια του Ghirri σε συνδυασμό με την ψευδαίσθηση έδωσε συχνά στις εικόνες του μια ατμόσφαιρα σαν όνειρο. “Οι φωτογραφίες αλλάζουν την αντίληψη που έχουμε για τον κόσμο χωρίς να προτείνουμε μια ενιαία πορεία προς την κατεύθυνση, αλλά μας δίνουν τα εργαλεία που χρειαζόμαστε για να βρούμε αυτό που ψάχνουμε”, γράφει ο Franceso Zanot γι ‘αυτόν.
Καθ ‘όλη τη διάρκεια της καριέρας του ως φωτογράφος εργάστηκε για να επανεξετάσει και να επαναπροσδιορίσει το οικείο κάνοντας το φαίνεται παράξενο. Το 1982, αφού αφιέρωσε 10 χρόνια στη φωτογραφία, ο Ghirri περιέγραψε ως καθήκον του να «βλέπω όλα όσα έχω ήδη δει και να παρατηρήσω σαν να έβλεπα για πρώτη φορά».
Κέρδισε βραβεία σε όλον τον κόσμο και απέκτησε πολλούς μιμητές. Ίσως, λόγω του πρόωρου θανάτου του, το 1992 στο Roncocesci της Ιταλίας, να μην έχει το διεθνές κοινό που του αξίζει, όμως δεν παύει να αποτελεί μια προσωπικότητα στη σύγχρονη ιστορία της φωτογραφίας.
Υπήρξε ένας διανοουμένους ερευνητής της εικόνας, μια ιδιαίτερη προσωπικότητα στον χώρο της φωτογραφίας, συγγραφέας και επιμελητής εκθέσεων.
“Έχω την εντύπωση ότι πίσω από αυτό που βλέπω υπάρχει ένα άλλο τοπίο, αυτό που είναι το πραγματικό τοπίο, αλλά δεν μπορώ να πω τι είναι, ούτε μπορώ να το φανταστώ”
