O Robert Capa, γεννημένος στη Βουδαπέστη με το όνομα Andre Friedmann, σπουδάζει πολιτικές επιστήμες στο πανεπιστήμιο του Βερολίνου μέχρι το 1933 ενώ παράλληλα εργάζεται σαν βοηθός εργαστηρίου σε μια εκδοτική εταιρία και ένα πρακτορείο ειδήσεων.
Το 1933 μεταναστεύει στο Παρίσι με σκοπό να κάνει καριέρα ως freelance φωτογράφος.Τα πράγματα είναι δύσκολα όμως, επικρατεί άσχημη οικονομική κατάσταση,πείνα και φτώχεια. Αλλάζει το όνομα του σε Robert Capa και μαζί με την Gerda Taro (σύντροφος του την εποχή εκείνη) αποφασίζουν να πουλάνε τις φωτογραφίες του Capa ως έργα κάποιου μεγάλου άγνωστου καλλιτέχνη. Οι ανέμελες στιγμές της ζωής στο Παρίσι δεν θα είναι όμως ποτέ οι ίδιες.
Το 1936 ο Capa καλύπτει τον Ισπανικό εμφύλιο και οι φωτογραφίες του τον κάνουν διάσημο. Βλέπουμε για πρώτη φορά με ωμό και ρεαλιστικό τρόπο τα γεγονότα που συμβαίνουν σε μια εμπόλεμη ζώνη.
Το 1937 η σύντροφος του Geda Taro σκοτώνεται από ένα τανκ και ο Capa αποφασίζει να πάει στην Κίνα για έξι μήνες όπου και καταγράφει τον πόλεμο μεταξύ Κίνας και Ιαπωνίας.
Αργότερα επιστρέφει στην Ισπανία μέχρι την τελική νίκη των φασιστικών δυνάμεων του Φράνκο. Μετά από ένα μικρό διάλειμμα στην Αμερική εργαζόμενος στο Life, καλύπτοντας μεταξύ άλλων και τις ταραχώδεις εκλογές του Μεξικού το 1940 θα καταφέρει τελικά το 1943 να καλύψει φωτογραφικά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο στο μέτωπο της Ιταλίας, από την Σικελία προς Βόρεια ακολουθώντας τις συμμαχικές δυνάμεις.
Το 1945 θα πέσει με αλεξίπτωτο στη Γερμανία με Αμερικανική μονάδα αλεξιπτωτιστών και θα γίνει μάρτυρας του τέλους του πολέμου.
Εν τω μεταξύ έχει δημιουργήσει μαζί με τους Bresson και Seymour το πρακτορείο Magnum to 1947 και ως πρόεδρος του πρακτορείου έχει την δυνατότητα να ξεφύγει κάπως από τους πολέμους. Tαξιδεύει σε όλη την Ευρώπη κάνοντας μια πλούσια και γεμάτη γκλάμουρ ζωή.
Στις αρχές του 1954 ταξιδεύει στην Ιαπωνία φωτογραφίζοντας για ένα νέο ταξιδιωτικό περιοδικό. Ο κλιμακούμενος πόλεμος όμως μεταξύ Βιετναμέζων και Γάλλων στην Ινδοκίνα τον κάνουν να δεχθεί την προσφορά του Life να αντικαταστήσει τον τοπικό φωτογράφο. Μετά από σχεδόν 2 βδομάδες παραμονής και συγκέντρωσης φωτογραφικού υλικού ο Capa σε μια περιπολία Γάλλων στρατιωτών στο Ντιέν-Μπιέν-Φού πατά μια νάρκη και σκοτώνεται.
Ο Capa είχε πει: «Δεν είναι εύκολο να βρίσκεσαι πάντοτε στο περιθώριο της μάχης και να μην μπορείς να προσφέρεις τίποτα, εκτός από το να καταγράφεις τη δυστυχία που βρίσκεται γύρω σου.» Επίσης είχε πει όμως πως «Θα ήμουν ευτυχισμένος αν ήμουν ένας άνεργος πολεμικός φωτογράφος και εύχομαι να μείνω άνεργος μέχρι το τέλος της ζωής μου».
Ο περίφημος «Στρατιώτης που πέφτει», ο πολεμιστής του Δημοκρατικού Στρατού της Εθνοφυλακής της Κόρδοβα που καταρρέει χτυπημένος από σφαίρα πάνω σε ένα λόφο, παραμένει μία από τις εμβληματικότερες εικόνες του 20ού αιώνα, παρά τις όποιες συζητήσεις έγιναν εκ των υστέρων για την αυθεντικότητα της στιγμής που τραβήχτηκε.
