Γεννημένος στην Φιλαδέλφεια (1950) και έχοντας κάνει σπουδές σχετικές με τις τέχνες, την αρχιτεκτονική, τον κινηματογράφο και την ιστορία, δούλεψε για δυο χρόνια σε εφημερίδα και έπειτα έφυγε για την Ινδία ξεκινώντας την ανεξάρτητη καριέρα του. Εκεί, όπως χαρακτηριστικά λέει, έμαθε να παρακολουθεί και να περιμένει. Να περιμένει ώσπου οι άνθρωποι να ξεχάσουν την κάμερα και η ψυχή τους να βγει στην επιφάνεια και να του φανερωθεί.
Η καριέρα του άνθισε όταν μεταμφιεσμένος σε ντόπιο, πέρασε από τα σύνορα του Πακιστάν στην ελεγχόμενη από Αφγανούς επαναστάτες περιοχή, λίγο πριν την Ρωσική εισβολή. Τα κρυμμένα στα ρούχα του φιλμ που έβγαλε από την χώρα, περιείχαν τις πρώτες εικόνες των συγκρούσεων και εικόνες από την ζωή των ανθρώπων και την νέα “πραγματικότητα”. Με την κάλυψή του αυτή κέρδισε και το πρώτο του βραβείο (Robert Capa Gold Medal for Best Photographic Reporting from Abroad).
Από τότε έχει καλύψει φωτογραφικά πολέμους και συγκρούσεις σε όλο τον κόσμο καθώς και την ζωή πολύπαθων περιοχών παρόλο που ο ίδιος δεν χαρακτηρίζει τον εαυτό του πολεμικό φωτογράφο και ούτε φωτορεπόρτερ.
Αντίθετα, προσεγγίζει την ανθρώπινη πραγματικότητα μέσα στον πόλεμο, δείχνοντας τις πληγές που αφήνει όχι μόνο στον τόπο μα και στις ψυχές των ανθρώπων. Ίσως για αυτό να βρίσκει κανείς στη γκαλερι του τόσα επιβλητικά πορτρέτα.
Έκτοτε έχει βραβευθεί αρκετές φορές και έχει πάρει μερικά από τα πιο διάσημα φωτογραφικά βραβεία. Οι εκδόσεις του είναι ανάλογες σε πλήθος των βραβείων του.
Αν και θεωρείται ο κατ’ εξοχήν φωτογραφος του National Geographic, εν τούτοις οι ταξιδιωτικές του φωτογραφίες, υπερέχουν και διακρίνονται για τη δημιουργικότητά του αλλά και την τυπολατρεία του στους βασικούς τεχνικούς κανόνες της φωτογραφίας.
Η πιο διάσημη φωτογραφία του
Το Αφγανό κορίτσι– προσφυγόπουλομε τα πελώρια καταπράσινα μάτια φωτογραφημένο 1984 σε αποστολή στο Πακιστάν (το φλογερό της βλέμμα ταξίδευε σε όλο κόσμο επί δεκαετίες, σύμβολο της καταστροφής που ακολούθησε τη σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν).
Τα ίχνη του κοριτσιού χάθηκαν, μέχρι που το 2002 το δυναμικό του National Geographic το εντόπισε στο Αφγανιστάν μέσω του αδερφού της. Είχε μεγαλώσει πια σε μία τριαντάρα γυναίκα, ονόματι Sharbat Gula, με σύζυγο και τρεις κόρες. Έπειτα από διαπραγματεύσεις, ο σύζυγος τής επέτρεψε να συναντηθεί με τους ανθρώπους του περιοδικού. Ο McCurry απαθανάτισε μια φορά ακόμα το πρόσωπο με τα τεράστια πράσινα μάτια.
Αν και δεν φημίζεται ως φωτογράφος μόδας αξιόλογες πολύ είναι και οι φωτογραφίες του που τραβηξε στην Κένυα για ην καμπάνια του οίκου μόδας Valentino.
